Σημεία συζήτησης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη με την Φαίη Μακαντάση στο Cyber Security Forum
Σημεία συζήτησης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη με την Φαίη Μακαντάση στο Cyber Security Forum
Για το γεγονός ότι μέσα στα 10 χρόνια μειώθηκε το ενδιαφέρον για τις ειδήσεις
Υπάρχει και ένα ακόμα στατιστικό, το οποίο έρχεται να επιβεβαιώσει πολλά από αυτά τα οποία παραθέσατε: ότι σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat, οι Έλληνες είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση που διασταυρώνουμε μια είδηση που βλέπουμε στο διαδίκτυο. Όλα αυτά δεν είναι μόνο έρευνες, είναι και η πραγματικότητα την οποία αντιμετωπίζουμε. Και επειδή το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις όταν διαβάζεις αυτά τα ευρήματα είναι να κατηγορείς τους χρήστες, τους πολίτες και να λες «δεν διαβάζετε τις ειδήσεις, δεν τις διασταυρώνετε», πρέπει να κάθεσαι να ψάξεις τι εσύ μπορείς να κάνεις καλύτερο για να πιστέψεις αυτή την πραγματικότητα. Δεν είναι ότι ο κόσμος σταμάτησε να ενδιαφέρεται για μια είδηση. Νομίζω ότι όλο αυτό το ποσοστό έπεσε, κυρίως και πρωτίστως λόγω της τοξικότητας, που πολλές φορές είναι το βασικό χαρακτηριστικό με το οποίο διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος. Τα θέματα τα οποία βλέπουμε. Όλοι σίγουρα έχουμε δει τηλε-παράθυρα να μετατρέπονται σε τηλε-δικαστήρια, ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τη Δικαιοσύνη, είτε από το πολιτικό σύστημα είτε από τα media, να παίρνουν τον ρόλο των αυτόκλητων εισαγγελέων, ανακριτών, δικαστών γενικότερα. Όλο αυτό μπορεί να «πουλάει», σύμφωνα με αυτούς οι οποίοι το σερβίρουν, μπορεί να κάνει νούμερα, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται διώχνει ταυτόχρονα και τον κόσμο και από την ενημέρωση, αλλά και από την πολιτική. Είναι συγκοινωνούντα τα δοχεία, δηλαδή τα δύο θέματα.
Η απάντηση είναι, από τη δική μας την πλευρά, όποιο κόμμα κι αν ανήκει κανείς, να προσπαθούμε να καλύπτουμε αυτά τα κενά. Να δίνουμε απαντήσεις. Σίγουρα με έναν πειστικό τρόπο. Σίγουρα το ύφος παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Σίγουρα χρειάζεται να αποφεύγουμε όσο γίνεται κραυγές, φωνές, ακόμα και όταν προκαλούμαστε, να μένουμε στο επιχείρημα. Γιατί όταν κάποιος βρίσκει κενά, προσπαθεί να τα καλύψει με τρόπους, οι οποίοι δεν είναι τόσο αξιόπιστοι. Το δεύτερο είναι τα μέτρα που μπορεί να πάρει μια Κυβέρνηση. Έχουμε πάρει μια σειρά από πρωτοβουλίες. Δεν μπορείς να επιβάλλεις στα Μέσα τι θα πουν, αλλά μπορείς να διαμορφώσεις το γήπεδο με το να έχει κανόνες. Δηλαδή, έχουμε θεσπίσει τα Μητρώα Έντυπου και Ηλεκτρονικού Τύπου. Δεν πηγαίνει πλέον ούτε 1 ευρώ των Ελλήνων φορολογουμένων σε «πειρατικά Μέσα», δηλαδή μέσα, τα οποία δεν έχουν ξεκάθαρη ιδιοκτησία, δεν τηρούν τους κανόνες, δεν έχουν φορολογική ενημερότητα, δεν σέβονται κανόνες ενυπόγραφης δημοσιογραφίας. Το δεύτερο, το οποίο κάναμε είναι να βάλουμε κανόνες στη διαφήμιση: τώρα τα κρατικά προγράμματα βγαίνουν με αντικειμενικά κριτήρια και μάλιστα πετύχαμε και μια μεγάλη νίκη, θεωρώ, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να χρηματοδοτούνται τα μέσα με αντικειμενικούς κανόνες, με βάση τον τζίρο, τους εργαζόμενους που έχουν, άρα να ενισχύεται και η απασχόληση, απαντώντας στα αιτήματα των Ενώσεων δημοσιογράφων. Και το τρίτο έχει να κάνει με εμάς τους ίδιους. Η παραπληροφόρηση δεν απειλεί μόνο ένα πολιτικό κόμμα, την πολιτική συζήτηση. Έχει φτάσει να απειλεί πολλές φορές τα εθνικά συμφέροντα. Απειλεί πολύ περισσότερο τα παιδιά μας. Μια συζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί να οδηγήσει από ένα προφίλ, το οποίο είναι αγνώστου ταυτότητας ακόμα και στο να παρασυρθεί ένας νέος άνθρωπος. Άρα όλο αυτό είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα πρόβλημα. Είναι μια κρίση, την οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια.
Για το αν η ελληνική κοινωνία είναι ευάλωτη σε ψευδή αφηγήματα
Νομίζω ότι έπαιξε πάρα πολύ μεγάλο ρόλο και η κρίση που προηγήθηκε και πολλές φορές η απογοήτευση, ειδικά των νέων ανθρώπων, τους οδήγησε στο παρελθόν, και ακόμα συμβαίνει σε ένα ποσοστό, στο να πιστέψουν σε «εμπόρους ψεύτικων ελπίδων». Δηλαδή, να σας πω ένα παράδειγμα. Ένα πολύ μεγάλο μέρος των περσόνων στο διαδίκτυο που πουλάνε ψέματα και τσιτάτα και μέσα σε 15, 20, 30 δευτερόλεπτα διακινούν κάτι το οποίο δεν ισχύει -γιατί το ψέμα φτάνει πολύ πιο γρήγορα στις οθόνες μας- λίγο οι αλγόριθμοι, λίγο ο τρόπος που παρουσιάζεται, απ’ ότι ένα επιχείρημα. Το επιχείρημα θέλει καιρό για να χτιστεί, θέλει μια μεθοδολογία, αρχή, μέση και τέλος. Η αλήθεια δεν ταξιδεύει τόσο γρήγορα. Όλες αυτές οι περσόνες έγιναν περισσότερο γνωστές στα χρόνια της κρίσης. Σκεφτείτε, ότι μαζί με την «πάνω και την κάτω πλατεία» υπήρχε και η «πλατεία του πληκτρολογίου». Πολλές φορές, θυμάμαι, πολλές φορές να δεχόμαστε και επιθέσεις επειδή κάναμε το «έγκλημα» να μην υιοθετήσουμε τις λογικές της «πάνω και της κάτω Πλατείας». Δεχόμουν πάρα πολλές επιθέσεις, ακόμα και χρόνια που δεν είχα ούτε εγώ ούτε πολλοί άλλοι πολιτική ιδιότητα. Άρα νομίζω ότι μια αιτία είναι η υπερδεκαετής κρίση και όλα τα προβλήματα και των εισαγόμενων κρίσεων που ήρθαν να προστεθούν στη δική μας κρίση. Ένα δεύτερο είναι το πολιτικό σύστημα. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν διαβάσετε το βιβλίο «Παράδοξη χώρα» του κυρίου Παππά, που συγκρίνει την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, τρεις χώρες που πέρασαν οικονομική κρίση, πόσο πιο γρήγορα οι άλλες δύο επανήλθαν τα προηγούμενα χρόνια και εντοπίζει μια από τις χειρότερες αιτίες, τον τρόπο που διεξάγεται ο πολιτικός διάλογος. Σε όλο τον κόσμο τα πολιτικά κόμματα έχουν πολύ μεγάλες διαφορές, αλλά στα βασικά θεωρώ ότι πρέπει να συμφωνούμε.
Όταν λοιπόν ο κόσμος βλέπει ένα πολιτικό σύστημα να μη συμφωνεί -παράδειγμα, πολύ χαρακτηριστικό- ότι το κράτος έχει το μονοπώλιο στη χρήση βίας μέσα στα όρια του νόμου, για την επιβολή του νόμου δηλαδή και κάποιοι δικαιολογούν ακόμα και συμπεριφορές… Σήμερα, σήμερα που μιλάμε, ακούσαμε έναν νέο άνθρωπο από ένα άλλο πολιτικό κόμμα να λέει ότι αυτά που βλέπουμε στη Γαλλία να ‘ρθουν και σε εμάς. Όλο αυτό λοιπόν μπερδεύει τον κόσμο. Παίζουν πάρα πολύ ρόλο, θεωρώ, και οι νέοι τρόποι ενημέρωση και σίγουρα η κατάσταση είναι εκρηκτική.
Αν παίζει ρόλο η άνοδος ακραίως και αντισυστημικών κομμάτων
Θα συμφωνήσω ότι σχετίζονται όλα αυτά με την άνοδο των άκρων και ειδικά της ακροδεξιάς. Και αυτό δεν συμβαίνει, δυστυχώς, μόνο στην Ελλάδα. Συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες και ειδικά της Ευρώπης. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι, πρώτα, να είμαστε πιο αποτελεσματικοί με τις πολιτικές που εφαρμόζουμε. Να μπορούμε, δηλαδή, να δίνουμε απαντήσεις εμείς, πριν ψάξει ο κόσμος απαντήσεις σε αυτούς οι οποίοι πουλάνε ψεύτικες ελπίδες. Όσο μεγαλύτερη είναι μια κρίση, όσο πιο δύσκολη είναι μια περίοδος στην οποία ζούμε, τόσο πιο επικίνδυνες είναι οι «μαγικές» συνταγές που πάντοτε χειροτερεύουν την κατάσταση. Το δεύτερο είναι να μη φοβόμαστε να μιλήσουμε ακόμα και σε κοινά τα οποία μπορεί να θεωρούνται πιο δύσκολα κοινά. Η αλήθεια είναι ότι όσο μικραίνουν οι ηλικίες, τόσο πιο μεγάλη είναι η απόσταση των πολιτών από τους πολιτικούς, θα πω εγώ, όχι από την πολιτική. Δεν θεωρώ ότι το ποσοστό των νέων ανθρώπων που μπορεί να ακολουθεί έναν ακροδεξιό, ξέρει ότι ο άνθρωπος αυτός, ή οποιοσδήποτε άλλος, έχει υμνήσει και συνεχίζει να υμνεί αυτούς που σφάγιασαν τους προγόνους μας. Δηλαδή, δεν νομίζω ότι τα νέα παιδιά που μπορεί να ακολουθούν κόμματα ή μορφώματα που εμφανίζονται ως πατριωτικά, ξέρουν ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν υποστηρίζουν ακόμα και πολύ ακραίες θεωρίες εντός ορίων, αλλά υποστηρίζουν πρόσωπα του παρελθόντος, όπως ο Χίτλερ για παράδειγμα, που σκότωνε μαζικά αθώους ανθρώπους και πάρα πολλούς προγόνους μας.
Αυτό είμαι βέβαιος ότι στο διαδίκτυο τα παιδιά τα οποία μπορεί να ακολουθούν αυτές τις «ακραίες φωνές» δεν τα γνωρίζουν. Άρα το δεύτερο είναι επιχείρημα, γνώση, ιστορική αλήθεια. Τα παιδιά θα το ακούσουν σε ένα ποσοστό. Και το τρίτο, για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό: πρέπει να συζητήσουμε κάποια στιγμή τους κανόνες. Οι κανόνες είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Έχω μιλήσει πάρα πολλές φορές κι εγώ και όλο και περισσότερα κύρια πολιτικά στελέχη, το έχει αναδείξει και ο Πρωθυπουργός στη συζήτηση που είχε με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, τον Εμανουέλ Μακρόν, για την ανάγκη ταυτοποίησης χρηστών στο διαδίκτυο. Ή, για παράδειγμα, για τους κανόνες στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Το αναφέραμε. Είναι καλό το ότι χρησιμοποιούμε τα chat bots, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, πρώτον, να ενημερώσουμε τον κόσμο ότι το ένα εργαλείο πρέπει να το χρησιμοποιούμε εμείς και όχι να χρησιμοποιεί το εργαλείο εμάς. Και δεύτερον, κάθε τι που είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης και να υπάρχει ειδική σήμανση. Δεν είναι κακή η τεχνητή νοημοσύνη. Απαραίτητο εργαλείο είναι, που πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε. Αλλά πρέπει ο κόσμος να ξέρει όταν βλέπει ένα βίντεο ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης.
Σχετικά με την αύξηση της χρήσης AI chat bots για ειδήσεις
Είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε, να εμπιστευόμαστε τα νέα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας. Η σωστή χρήση του μέσου μπορεί να απογειώσει μια προσπάθεια, ένα εγχείρημα, ένα άρθρο, μια μελέτη. Είναι και κακό, γιατί είμαι βέβαιος ότι σε ένα ποσοστό αυτό δεν γίνεται σωστά. Ένα τέτοιο εργαλείο δεν λέει πάντοτε την αλήθεια. Υπάρχουν πολλές φορές που, αν δεν το εφοδιάσεις με τη σωστή πληροφορία, δεν βάλεις τα σωστά ερωτήματα, μπορεί να σε ρίξει στον «κουβά», για να το πούμε έτσι πάρα πολύ απλά. Σε όλους μας έχει συμβεί. Και έχουμε κάνει μετά μία και δύο ερωτήσεις και σου λέει «έχεις δίκιο, δεν είναι έτσι όπως τα λέω». Είναι διαφορετικό. Άρα δεν υπάρχει, νομίζω, νόμισμα χωρίς δύο όψεις. Δεν σημαίνει ότι επειδή παίρνουμε μια απάντηση, η απάντηση αυτή είναι σωστή.
Για το πώς μπορούν να προφυλαχθούν οι πολίτες από τις ψευδείς ειδήσεις
Θα σας πω για μια πρωτοβουλία που πήραμε από κοινού με το Υπουργείο Παιδείας. Είχαμε ξεκινήσει να τη συζητάμε με τον κ. Πιερρακάκη και την υλοποιήσαμε με τη Σοφία Ζαχαράκη, την Υπουργό Παιδείας, μαζί με το ΑΠΘ και τον καθηγητή κ. Παναγιώτου, το πρόγραμμα Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες. Τι κάναμε; Ξεκινήσαμε πιλοτικά και έχουμε πάρει χρηματοδότηση για να πάμε σε όλα τα σχολεία. Μπήκαμε μέσα στα σχολεία, όχι εμείς, οι καθηγητές, οι δημοσιογράφοι, και κάναμε ένα πρόγραμμα με μαθητές λυκείου για το πώς διασταυρώνουν μια είδηση και πώς στην πραγματικότητα δουλεύουν την κριτική σκέψη. Θεωρώ ότι το μεγάλο πρόβλημα δεν μπορεί να το λύσουμε βλέποντας απομονωμένα τα media, τα social media. Το πρόβλημα είναι παντού, και έχει να κάνει με την έλλειψη καλλιέργειας κριτικής σκέψης. Θα φτάσουμε στο σημείο ένα νέο παιδί, άρα ο αυριανός εργαζόμενος και πολίτης, να μην μπορεί να αναπτύξει ο ίδιος τη σκέψη του. Από εκεί ξεκινάει, από τις θετικές πρωτοβουλίες ξεκινάει, και ο καθένας από τη δική του πλευρά πρέπει να δουλέψει πάνω σε αυτό.
Σχετικά με τι θα έλεγε σε ένα νέο ο οποίος εμπιστεύεται τα social media για την ενημέρωσή του
Να εμπιστεύεται όποιον και όποια εκείνος πιστεύει. Αλλά, εγώ το μόνο που θα του πω είναι ότι οτιδήποτε ακούει πρέπει να το διασταυρώνει. Είτε το λέω εγώ, είτε το λέτε εσείς, είτε το λέει ένα προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και όσες παραπάνω φορές πιστεύει εκείνος ότι πρέπει να το διασταυρώσει. Δεν θα του πω να ακούσει εμένα, την παράταξη που ανήκω, αλλά θα του πω είτε ακούει εμένα, είτε οποιοδήποτε άλλο, να διασταυρώσει αυτό που ακούει. Γιατί από ένα ψέμα δεν μπορεί να καταστραφεί μόνο το πολιτικό σύστημα, ένα κόμμα. Αυτό μπορεί να ενδιαφέρει πολύ λίγο τα παιδιά που μας ακούν. Μπορεί να καταστραφεί η ζωή του, να πάρει μια λάθος απόφαση για την προσωπική του ζωή, να παρασυρθεί από έναν που μπορεί να εμφανίζεται σοβαρός και από πίσω να κρύβεται ένας εγκληματίας, να πάρει ένα λάθος δρόμο για τις σπουδές του, να διασταυρώνει οτιδήποτε βλέπει, οτιδήποτε διαβάζει, οτιδήποτε ακούει. Να το ψάχνει.
https://www.transfernow.net/dl/20261019mcJq1Y1p