Ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στο Forum «Διάλογοι της Νισύρου – Bridging the East Med 2026»,
Ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στο Forum «Διάλογοι της Νισύρου – Bridging the East Med 2026», συζήτηση με τον δημοσιογράφο Σταύρο Παπαντωνίου
Για τη νέα γενιά και την πολιτική
Νομίζω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την πολιτική και ειδικά άνθρωπος της νεότερης γενιάς, που να μην έχει εντοπίσει μια ξεκάθαρη απόσταση των νεότερων ηλικιών, συνολικά από το πολιτικό σύστημα. Εδώ γίνεται μια απλοϊκή ανάλυση από πολλούς ότι οι νέοι είναι απολιτίκ. Τη θεωρώ πολύ λάθος. Οι νέοι δεν είναι ότι δεν έχουν άποψη, αλλά θεωρώ ότι νιώθουν ότι δεν ταυτίζονται με τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος. Δεύτερον, γιατί στο τέλος της ημέρας νιώθουν, ότι δεν έχει κάτι να τους προσφέρει ο τρόπος με τον οποίο γίνεται ο δημόσιος διάλογος παίρνουν μια απόσταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν άποψη. Και νομίζω ότι εδώ, ξεκάθαρα μιλώντας, πρέπει να δούμε πάρα πολύ δύο θέματα. Το ένα είναι τα πρόσωπα τα οποία βγαίνουν μπροστά. Αυτός, δηλαδή, ο οποίος βγαίνει μπροστά να μπορεί με κάποιον τρόπο να δημιουργήσει ταυτίσεις με τις νεότερες γενιές. Και δεν αναφέρομαι απαραιτήτως μόνο στο θέμα της ηλικίας. Και το δεύτερο, και πάρα πολύ σημαντικό, είναι το τι λέμε. Δηλαδή, για παράδειγμα, αν συνεχίσουμε να κάνουμε, ως πολιτικό σύστημα -πληθυντικός ευγενείας εδώ- μια πλειοδοσία για το ποιος θα δώσει τα περισσότερα -13ο μισθό ο ένας, 14ο ο άλλος, 15ο ο τρίτος, 2% κάτω ο ΦΠΑ ο πρώτος, 5% ο δεύτερος, 10% ο τρίτος, αυτά δηλαδή, τα οποία οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή από τη δεκαετία του ’80 και μετά, τότε, ενώ νομίζουμε ότι έτσι θα γίνουμε πιο αρεστοί στους νέους, οι νέοι θα παίρνουν όλο και μεγαλύτερη απόσταση από εμάς, ως πολιτικό σύστημα.
Για το «Γιατί οι νέοι δεν νοιάζονται για το πώς γίνεται ο πολιτικός διάλογος»
Έχετε παρακολουθήσει, έχουμε συμμετάσχει σε αρκετές συζητήσεις, λόγω και της θέσης μου, δεν έχω κρυφτεί και είμαι και από τους ανθρώπους, μαζί με άλλα κυβερνητικά στελέχη, που και στα πολύ δύσκολα βγήκα μπροστά.
Δεν είμαι από αυτούς που ωραιοποιούν καταστάσεις, ούτε από εκείνους που τα βρίσκουν όλα σωστά στην παράταξη που ανήκω από μικρό παιδί, στην Κυβέρνηση που εκπροσωπώ.
Θεωρώ, όμως, ότι στη συγκεκριμένη συζήτηση εμείς είμαστε θύματα της τοξικότητας, θύματα της πόλωσης, με θύτες, στα περισσότερα –αν όχι όλα– τα κόμματα της αντιπολίτευσης, κάποια περισσότερο και κάποια λιγότερο.
Πάει πολύ, οι εκφραστές του «κινήματος του ξυλολίου», της πιο επαίσχυντης πολιτικής προσπάθειας που μπορώ να θυμηθώ -γιατί έγινε πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα με πολύ σοβαρές ευθύνες, τις οποίες όμως ερευνά η Δικαιοσύνη- και πολλών άλλων fake news, μέχρι και για εθνικά θέματα, αυτοί οι οποίοι μέσα σε επτά χρόνια που είμαστε Κυβέρνηση μας έχουν κατηγορήσει από «δολοφόνους» μέχρι «βιαστές» και έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τον Πρωθυπουργό της χώρας μέχρι και με τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, να μας κατηγορούν για τοξικότητα.
Υπάρχει αυτός που επιτίθεται και υπάρχει και αυτός που αμύνεται. Ναι, πρέπει ο αμυνόμενος να προσέχει να μη ταυτίζεται με τον επιτιθέμενο, να μη χάνει το δίκιο του, να μη ανεβάζει τους τόνους, αλλά υπάρχουν και όρια, γιατί, όπως αντιλαμβάνεστε, πίσω από έναν πολιτικό βρίσκεται μια οικογένεια, μια γυναίκα, ένας άντρας, ένα παιδί, οι φίλοι, οι δικοί του άνθρωποι. Δεν είμαστε ρομπότ. Εγώ θεωρώ, με τα λάθη που έχει κάνει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα πολλά σωστά που θεωρώ ότι έχει κάνει, στο τέλος της ημέρας όλα αυτά θα τα ζυγίσουν οι πολίτες, στο ζύγι που είναι οι εκλογές και θα βγάλουν την ετυμηγορία τους, στο θέμα πόλωση και τοξικότητα, με κάποιες προφανώς εξαιρέσεις -μπορεί να ξέφυγαν κάποια στελέχη μας, νομίζω ότι εμείς είμαστε τα θύματα στον πολιτικό διάλογο, αλλά στο τέλος της ημέρας ο κόσμος βλέπει μια κατάσταση αποκρουστική που κάνει κακό και σε εμάς και σε όλους.
Για την ταυτοποίηση χρηστών στα social media
Για την ακρίβεια, η πρότασή μου δεν είναι υποχρεωτικά να έχεις ένα προφίλ με το όνομά σου, αν και θεωρώ ότι είναι καλό να μιλάμε με το όνομά μας. Δηλαδή δεν θεωρώ ότι είναι και πολύ ωραίο πράγμα για κάποιον, δεν περιποιεί τιμή για κάποιον να μιλάει με ψευδώνυμα, αλλά θεωρώ ότι είναι δικαίωμά του. Η πρότασή μου είναι λίγο διαφορετική. Η πρότασή μου μιλάει για ταυτοποίηση χρηστών στο διαδίκτυο. Την έχω εκφράσει εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Με πολύ μεγάλη χαρά βλέπω ότι αυτή η πρόταση αρχίζει και γίνεται μια πρόταση που εκφράζεται από την πλειοψηφία των πολιτών. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην πολύ σημαντική παρέμβαση του Πρωθυπουργού που έκανε στη συζήτηση που είχε με τον Αλέξη Παπαχελά, τον διευθυντή της εφημερίδας Καθημερινή και τον πρόεδρο της Γαλλίας, τον Εμμανουέλ Μακρόν. Δεν αναφέρομαι μόνο στη συζήτηση που είχαμε μαζί στους Δελφούς και εκεί είπε ακριβώς το ίδιο πράγμα ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης ο Δημήτρης Παπαστεργίου, ενώ έχει τοποθετηθεί και ο Υπουργός Δικαιοσύνης ο Γιώργος Φλωρίδης. Αναφέρομαι σε πολλές τοποθετήσεις από την κοινωνία των πολιτών. Λέμε κάτι πάρα πολύ απλό και λέω πλέον λέμε γιατί είναι μια θέση της Κυβέρνησης: κάθε χρήστης μέσου κοινωνικής δικτύωσης για να κάνει προφίλ στην Ευρώπη- γι’ αυτό και είναι μια πρόταση που απευθύνεται προς την Ευρώπη- θα πρέπει να κάνει την ταυτοποίηση που κάνει ένας χρήστης που θέλει να πάρει έναν αριθμό τηλεφώνου και σε περίπτωση που τελεστεί οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα, ή γίνει η οποιαδήποτε καταγγελία, μέσα σε δευτερόλεπτα, να μπορούν οι αρχές να ξέρουν ποιος κρύβεται πίσω από ένα ανώνυμο ή ένα επώνυμο προφίλ.
Δεν είναι μόνο επιτακτική ανάγκη να γίνει αυτό για να μπορούμε να κάνουμε εκλογές. Δεν είναι μόνο πολιτική αναγκαιότητα. Δεν είναι μόνο σημαντικό για τα εθνικά συμφέροντα να ξέρουμε ποιος κρύβεται πίσω από κάθε προφίλ που μπορεί να διαδίδει ένα ψέμα για τα εθνικά μας θέματα. Είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας ταξιδεύουν κάθε μέρα, πλοηγούνται στον κόσμο του διαδικτύου και μπορεί να συναντήσουν πολύ σημαντικούς και πολύ μεγάλους κινδύνους. Θεωρώ ότι είναι μία πρόταση την οποία πρέπει να συνυπογράψουν όλα τα κόμματα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, να μην την αντιμετωπίσουν μικρόψυχα επειδή ειπώθηκε πρώτα από στελέχη της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, γιατί στο τέλος της ημέρας θα έχουμε ζήτημα όχι μόνο πολιτικής, συνολικής επιβίωσης στον χώρο του διαδικτύου.
Για το αν η επικοινωνία έχει αντικαταστήσει την πολιτική ουσία
Δεν θεωρώ ότι θα μπορέσει ποτέ η επικοινωνία ή οτιδήποτε άλλο να αντικαταστήσει την πολιτική. Όμως, παρόλα αυτά, θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια η πολύ μεγάλη έμφαση στην επικοινωνία από πολλές πολιτικές δυνάμεις και πολλά κόμματα, όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, οδήγησε στη διόγκωση πολύ μεγάλων προβλημάτων. Η έμφαση στην επικοινωνία έκανε μόνο κακό. Η υπέρμετρη χρήση, η κακή χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, γιατί δεν φταίνε ποτέ τα μέσα, δημιούργησαν πολλά περισσότερα προβλήματα από αυτά τα οποία έλυσαν. Και επειδή πολλές φορές συζητάμε για τεράστιες κρίσεις, η κορυφαία για μένα και το πιο σημαντικό θέμα με το οποίο θέλω να ασχοληθώ και στην εκλογική μου περιφέρεια και συνολικά που είναι το δημογραφικό, ενώ έχουν σίγουρα οικονομικά αίτια από πίσω τους, οι μεγαλύτερες κρίσεις όπως το δημογραφικό, έχουν και κοινωνικά αίτια και τον τρόπο, το νέο πρότυπο που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και ως προς την οικογένεια και ως προς τον πατέρα, ως προς τη μητέρα, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σίγουρα πρέπει να αναστραφεί, όλη αυτή η κατάσταση.
Ξέρετε, πριν από δεκαετίες ζούσαμε στον κόσμο του βιβλίου και της εφημερίδας, περάσαμε στον κόσμο της τηλεόρασης. Όλα αυτά καλά είναι. Οι εξελίξεις καλές είναι. Χρήσιμες είναι, αλλά θέλουν μέτρο. Περάσαμε στη συνέχεια στον κόσμο των video του ενός και των δύο λεπτών και τώρα είμαστε στον κόσμο των βίντεο των 15 δευτερολέπτων. Στα 15 δευτερόλεπτα, πολύ πιο γρήγορα διαχέεται το ψέμα, ένα τοξικό μήνυμα, ένα σύνθημα και πολύ πιο δύσκολα αναλύεται το επιχείρημα.
Αν τα κόμματα επιδιώκουν ουσιαστικά το διάλογο ή θέλουν μόνο να απευθυνθούν στο δικό τους κοινό
Και αυτό δυστυχώς οδηγεί τα περισσότερα κόμματα σε δημοσκοπική συρρίκνωση. Δεν το λέω για να παραδώσω μαθήματα. Δεν έχω κανένα λόγο να υποδείξω εγώ σε εκπροσώπους άλλων κομμάτων πως θα κινηθούν, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν γίνονται σοβαρές συζητήσεις. Ακούμε παράλληλους μονολόγους και στο τέλος της ημέρας αυτό κάνει κακό σε όλους και σε εμάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τρόπος που μιλάμε για τα οικονομικά, για πολύ μεγάλες κρίσεις, με μεγαλύτερη όλων την ακρίβεια, τον πληθωρισμό που αγγίζει κάθε νοικοκυριό και οι αυξημένες τιμές στο τέλος της ημέρας δημιουργούν τεράστια προβλήματα στην κοινωνία. Ακούμε απλοϊκές αναλύσεις, ακούμε «λογικές λεφτόδεντρων», ακούμε πράγματα τα οποία δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Δεν γίνεται ουσιαστικός διάλογος. Ζούμε σε μια χώρα που δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα, ότι για να περάσει ένα μέτρο πρέπει πρώτα να κοστολογηθεί. Να λέμε ότι είναι άλλο πράγμα οι φορολογικοί συντελεστές και άλλο πράγμα τα φορολογικά έσοδα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν πήγα να μιλήσω και στην περσινή και προπέρσινη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, ότι άκουσα αρκετούς βουλευτές γιατί πρέπει να ακούμε πριν μιλήσουμε από άλλα κόμματα και η συντριπτική πλειονότητα των ομιλητών κατήγγειλε την Κυβέρνηση, γιατί έχει αυξημένα φορολογικά έσοδα. Την ίδια στιγμή ζητούσαν παραπάνω μέτρα, τα οποία από κάπου έπρεπε να χρηματοδοτηθούν. Αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος που στο τέλος της ημέρας, για να επιστρέψουμε σε μια αρχική ερώτηση που κάνατε, διώχνει τον κόσμο από την πολιτική, αυξάνει την αποχή και δεν δεν προσφέρει τίποτα.
Πού εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα στην πολιτική ζωή της χώρας
Νομίζω το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου εντός και εκτός Κοινοβουλίου. Είναι το οξυγόνο της πολιτικής, της Δημοκρατίας, η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Δεν μπορεί να κυβερνάει ένα κόμμα. Δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι. Η ιδεολογική αντιπαράθεση είναι ο πυρήνας της Δημοκρατίας, αλλά είναι άλλο πράγμα να διαφωνούμε για το πού θα δώσουμε ένα δισεκατομμύριο ευρώ που μπορεί να έχουμε περίσσευμα. Και είναι εντελώς άλλο πράγμα να λέμε ότι δεν είναι ένα δις αυτό το οποίο έχουμε να δώσουμε αλλά 6. Αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να διαφωνεί ότι είτε είσαι στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση, αν μπορείς να δώσεις 6 δισεκατομμύρια, θα δώσεις 6 δισεκατομμύρια. Η πρώτη συζήτηση είναι εποικοδομητική συζήτηση. Εμείς, για παράδειγμα, μπορεί να λέμε ότι πρέπει να μειώσουμε κι άλλο τους φόρους. Εμένα προσωπικά η θέση μου είναι να μειώνουμε τους φόρους πολύ παραπάνω για τη μεσαία τάξη, για τις επιχειρήσεις, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Μπορεί κάποιος άλλος, από ένα άλλο κόμμα, να έρθει και να πει ότι πρέπει να αυξηθούν οι φόροι και να δοθούν επιδόματα. Αυτό ναι, είναι ένας πολιτισμένος πολιτικός διάλογος, μια διαφορετική πολιτική θέση για το κάθε κόμμα. Αλλά το να διαφωνούμε σε κάτι το οποίο δεν υπάρχει είναι κάτι το οποίο μας πάει πολλά χρόνια πίσω. Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ζητήματα που σε όλες τις δημοκρατίες, ή σχεδόν σε όλες, είναι λυμένα, όπως το ποιος έχει το μονοπώλιο στη βία στο πλαίσιο εφαρμογής του νόμου, που είναι μόνο το Κράτος. Δυστυχώς στην Ελλάδα εδώ δεν έχουμε συμφωνήσει. 52 χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και πολύ μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος δεν λέει ξεκάθαρα ότι κάθε κατάληψη είτε ενός Πανεπιστημίου, ενός δημόσιου χώρου είναι μια παράνομη πράξη. Και όσοι την τελούν πρέπει να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη. Όσοι έχουμε περάσει από δημόσιο Πανεπιστήμιο καταλαβαίνουμε τι λέω. Όλα αυτά που θα έπρεπε να είναι μαθήματα νηπιαγωγείου, εμείς προσπαθούμε να τα λάβουμε ή να τα παραδώσουμε εν πάση περιπτώσει, αναλόγως σε ποια πλευρά του πολιτικού συστήματος ανήκει κανείς.
Προβληματισμοί για την τεχνητή νοημοσύνη
Δεν θα σας μιλήσω για τις θέσεις εργασίας, γιατί αν και είναι ένα σοβαρό ζήτημα, θεωρώ ότι όλα αυτά μπορούμε με σωστό προγραμματισμό να τα καλύψουμε και να δημιουργήσουμε άλλες θέσεις εργασίας. Θα σας μιλήσω για τους κινδύνους που έχει η χρήση της, όχι η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη, γιατί είναι κάτι που είναι εδώ, δεν μπορούμε να το υποτιμήσουμε, για τη Δημοκρατία. Σκεφτείτε την Τετάρτη ή την Πέμπτη, την Παρασκευή πριν τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, να κυκλοφορήσει ένα βίντεο το οποίο λέει ότι ο Α ή ο Β πολιτικός αρχηγός είπε κάτι το οποίο ποτέ δεν είπε και να επηρεάσει, εγώ δεν λέω ένα και δύο εκατομμύρια ψηφοφόρων, εγώ λέω 300.000 – 400.000 ψηφοφόρους. Στην πραγματικότητα θα έχουμε αλλοίωση εκλογικού αποτελέσματος, άρα κίνδυνο ξεκάθαρο για την Δημοκρατία μας. Θεωρώ ότι πρέπει, όπως μιλάω για την ταυτοποίηση χρηστών στο διαδίκτυο οτιδήποτε είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης για να μπορεί να ανέβει σε οποιαδήποτε πλατφόρμα, να έχει ειδική σήμανση. Είναι και αυτό κάτι το οποίο είχε πει ο Πρωθυπουργός και πρέπει όλο αυτό να το δούμε πακέτο ως πρόταση με την ταυτοποίηση χρηστών στο διαδίκτυο.
*Το βίντεο: https://youtu.be/DzlrbSFWPDE