Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του Action24 “Πίσω απ’ τις γραμμές”
Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του Action24 “Πίσω απ’ τις γραμμές” με τους Γ. Πιέρρο, Δ. Τάκη, Ε. Καλογεροπούλου
Για την πιθανότητα ίδρυσης νέου κόμματος από τον Η. Κασιδιάρη
Κοιτάξτε, το νομικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο. Υπάρχουν δύο διαφορετικές συζητήσεις. Η συζήτηση για το αν μπορεί ο κάθε εν δυνάμει υποψήφιος, όχι μόνο η περίπτωση Κασιδιάρη, να είναι ο ίδιος υποψήφιος, δηλαδή αν έχει και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Εκεί είχαμε μία κατάργηση της παρεπόμενη ποινής της στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων με τον ποινικό κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ το 2019. Γιατί μαζί με την ποινή για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης που μείωσε ο Ποινικός Κώδικας του κ. Τσίπρα από 10 έως 20 που ήταν και το έκανε 5 έως 15 και είχε μία ποινή 13 χρόνια σε πρώτο και δεύτερο βαθμό ο κ. Κασιδιάρης, ο ποινικός κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ κατήργησε τη στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Ήρθαμε εμείς και κάναμε δύο πράγματα: Αφενός μεν ως προς την ποινή αυτών όλων των ειδεχθών αδικημάτων, τις αυξήσαμε πάλι στο μέγιστο δυνατό και ως προς το ζήτημα της στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων, το συνδέσαμε με το Σύνταγμα, όπου εκεί σε περίπτωση αμετάκλητης απόφασης, δηλαδή αν τελειώσει και από τον Άρειο Πάγο και σε περίπτωση που απορριφθεί η αναίρεση ή τέλος πάντων επανέλθει η δευτεροβάθμια ποινή, δηλαδή δεν γίνει δεκτή αναίρεση, τότε για τα χρόνια της ποινής δεν θα έχει δικαίωμα ο ίδιος να είναι υποψήφιος. Αυτό ως προς τον ίδιο. Ως προς το αν μπορεί ένα κόμμα να έχει τύποις ή ουσία, δηλαδή ως προς την ουσία, ως προς το αν είναι αχυράνθρωπος αρχηγό, εκεί πάλι εμείς ως κυβέρνηση, φέραμε δύο νομοθετικές πρωτοβουλίες τις οποίες ψήφισαν οι βουλευτές μας και κάποιοι άλλοι βουλευτές στη Βουλή, όπου ο Άρειος Πάγος δύναται να αποφασίσει αν κρίνει ότι ο πραγματικός αρχηγός ενός κόμματος είναι ο τυπικός ή ο πραγματικός αρχηγός ενός κόμματος, είναι καταδικασμένος για κάποια αδικήματα, μεταξύ αυτών και η διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης να τον αποκλείσει από την εκλογική διαδικασία. Αυτό είναι για το χρονικό διάστημα της ονομαστικής ποινής, όπως λέει ο νόμος, δηλαδή όσο είναι αυτή η ποινή. Όπως τέλος πάντων φαίνεται ότι το αναγνωρίζουν και κάποιοι νομικοί. Εγώ δεν θέλω να κάνω νομική ανάλυση τώρα. Ο Άρειος Πάγος θα την κάνει. Δηλαδή άμα φας δέκα χρόνια για δέκα χρόνια, άμα φας δώδεκα για δώδεκα. Η ονομαστική ποινή. Δεν είναι θέμα εκτίμησης. Εγώ αυτή τη στιγμή σας λέω, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, ότι η κυβέρνηση αυτή ήρθε, έφερε κάποιες νομοθετικές διατάξεις οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα στον Άρειο Πάγο, αν τις αξιολογήσει με τον τρόπο αυτόν ότι εφαρμόζονται, να εγκρίνει να απορρίψει έναν που κατεβάζει ένα κόμμα.
Για το αν μπορεί κάποιος συγγενής του Η. Κασιδιάρη να δημιουργήσει ένα κόμμα
Θεωρώ πολύ σωστή αυτή την ερώτηση που κάνετε, γιατί μιλάμε πολύ για το νομικό πλαίσιο που δεν το υποτιμώ. Δηλαδή αξιολογούνται οι κυβερνήσεις για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που φέρνουν. Δηλαδή αξιολογείται η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα γιατί μείωσε τις ποινές και όχι μόνο γι’ αυτά τα αδικήματα και για την ανθρωποκτονία είπε ισόβια ή μέχρι 15 χρόνια και για τις γυναικοκτονίες, που φωνάζουν οι λαλίστατοι εκπρόσωποί του. Αξιολογούνται για το ότι μείωσαν τις ποινές και σε ειδεχθή εγκλήματα γενετήσιας ελευθερίας κι εμείς τις που αυξήσαμε, ή φέραμε αυτές τις διατάξεις για τη συμμετοχή των κομμάτων σύμφωνα με τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Στο τέλος της ημέρας η νομοθετική συζήτηση καταλήγει στη Δικαιοσύνη. Δηλαδή η Δικαιοσύνη εφαρμόζει κατά το δοκούν τους νόμους, όπως εκείνη κρίνει και βγάζει αποφάσεις. Η πιο σοβαρή συζήτηση είναι αυτή ακριβώς η οποία προκύπτει από την ερώτησή σας. Είτε γίνει δεκτό, είτε δε γίνει δεκτό το αίτημα για οποιοδήποτε κόμμα, υπάρχει κάτι στο οποίο δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια. Υπάρχει ένας κόσμος, δεν ξέρω πόσος είναι αυτός ο κόσμος, κυρίως από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο οποίος φαίνεται ότι ενστερνίζεται, ακούει, ακολουθεί τις απόψεις ενός ανθρώπου, που, όταν ήταν εκτός φυλακής, εγώ θα βάλω στην άκρη την ποινική αντιμετώπιση, αυτή την κάνει η Δικαιοσύνη, εξέφραζε ιδέες όχι απλά ακραίες, ακροδεξιές, αλλά ιδέες ναζιστικές. Και εδώ λοιπόν τίθεται ένα μεγάλο θέμα. Βγήκε μια έρευνα πριν από λίγες ημέρες στη Eurostat που λέει ότι οι Έλληνες πολίτες είναι οι τελευταίοι -ως ποσοστό- αξιολόγησης ή διασταύρωσης ειδήσεων που διαβάζουν οπουδήποτε στο διαδίκτυο κτλ. Και αυτό είναι δική μας ευθύνη. Εμείς έχουμε ευθύνη συνολικά και όσοι έχουμε δημόσιο λόγο να εξηγούμε στον κόσμο. Τα άκρα -και τώρα αναφέρομαι στα πολιτικά άκρα γιατί υπάρχει και ποινική συμπεριφορά, για να μην παρεξηγηθώ- δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα στην Ελλάδα. Τα άκρα και ειδικά τα πολύ άκρα -εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω από άκρο, δεν το ταυτίζω με τα υπόλοιπα κόμματα- δεν έχουν προτείνει κάτι για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών. Εδώ λοιπόν πρέπει στον κόσμο να μιλήσουμε πολιτικά, με ηρεμία, με επιχειρήματα, ειδικά στα νέα παιδιά. Δεν θα βελτιωθεί η ζωή τους με ακραίες φράσεις, με ακραίες εκφράσεις. Δεν θα βελτιωθεί η ζωή τους με έναν ακτιβισμό που δεν οδηγεί πουθενά. Η Ελλάδα, κύριε Πιέρρο, κύριε Τάκη, κυρία Καλογεροπούλου, την έζησε την πλατεία και τότε μάλιστα ήταν και μια έντονη οικονομική κρίση και δεν έλυσε κανένα πρόβλημα η πλατεία.
Αν θα αποτελούσε απειλή για την Νέα Δημοκρατία
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα μπορούσε, έστω και με οποιονδήποτε τρόπο να είναι συγκοινωνούν δοχείο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με ένα τέτοιο εν δυνάμει μόρφωμα και ούτε θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή πρέπει να γίνει με όρους μετακινήσεων ψηφοφόρων. Δηλαδή αν απειλεί το ένα κόμμα, το άλλο κόμμα. Σίγουρα δεν νομίζω ότι ένας άνθρωπος ο οποίος είτε είναι στο ευρύτερο φάσμα, δηλαδή η ΝΔ έχει ψηφοφόρους που ήταν διαχρονικά κεντροαριστεροί, ο πυρήνας της, η βάση της, η ιδεολογία της, είναι κεντροδεξιά. Έχει ανθρώπους που τοποθετούνται πιο δεξιά από κάποιους άλλους και ψηφοφόρους και στελέχη. Είναι ένα κόμμα το οποίο φιλοξενεί απόψεις στο ευρύτερο φάσμα υπό τον όρο της πίστης και της αποδοχής της ιδρυτικής διακήρυξης. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι συγκοινωνούν δοχείο η Νέα Δημοκρατία με αυτά τα οποία πρεσβεύει ο εν λόγω. Αλλά όπως και να έχει, το ξαναλέω, μία είναι η νομική συζήτηση- θα τη λύσει ο Άρειος Πάγος όταν έρθει εκείνη η ώρα. Μια άλλη πολύ σοβαρή συζήτηση είναι το τι συμβαίνει, τι συμβαίνει και ένας κόσμος, από ότι φαίνεται, δεν ξέρω πόσος είναι, δεν μπορώ να κάνω εκτίμηση και κυρίως νεότερες ηλικίες ακολουθούν τέτοιες ιδέες. Άλλο η ποινική συμπεριφορά, άλλο οι ιδέες, Κατανοητό, όσο αποκρουστικές κι αν είναι.
Για τις ενδεχόμενες αυξήσεις στα καύσιμα και την πιθανότητα νέων μέτρων
Καταρχάς παρατείνουμε τα μέτρα που ίσχυαν μέχρι τον Αύγουστο και για τον Σεπτέμβριο. Άρα για τον Σεπτέμβριο έχουν παραταθεί τα μέτρα και παρατάθηκε και η πρωτοβουλία που πήραν τα διυλιστήρια. Εδώ τώρα γεννάται ένα ερώτημα αν επιβεβαιωθούν οι αρνητικές προβλέψεις, δεν θέλω να γίνω μάντης κακών, αλλά ούτε και να εφησυχάσω, πρέπει να αξιολογήσουμε τα δεδομένα, θα χρειαστεί περαιτέρω ενίσχυση. Αν φανεί ότι θα χρειαστεί, είναι πιθανό, φαίνεται δηλαδή ότι υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο, τότε, με βάση τις δημοσιονομικές αντοχές που έχει η χώρα, που ευτυχώς υπάρχουν εφεδρείες για το υπόλοιπο του 2026. Και εδώ θέλω να κάνω και δυο σχόλια για αυτό, γιατί δεν είναι όλα δεδομένα στη ζωή και είναι αποτέλεσμα πολιτικών όλα αυτά, τότε προφανώς δεν θα αφήσουμε την κοινωνία αβοήθητη. Δεν μπορώ να σας μιλήσω για μέτρα γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχουν ληφθεί οι τελικές αποφάσεις. Η συζήτηση θα γίνει επί τη βάσει των δημοσιονομικών αντοχών. Πόσα έχουμε να δώσουμε; Τι μπορεί να χρειαστεί να δώσουμε και για τους επόμενους μήνες. Ποιους πρέπει να στηρίξουμε και εκεί θα γίνει το καλύτερο δυνατό. Το να αρχίσω να λέω υποθετικά κάποια μέτρα μόνο σύγχυση θα δημιουργήσει. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι το εξής. Η πολιτική δεν ασκείται εν κενώ. Αυτή τη στιγμή κάνουμε μια πολιτική συζήτηση, ίσως το πιο σημαντικό θέμα που αφορά την καθημερινότητα όλων όσων μας ακούνε και ακούμε το πολιτικό σύστημα και τάζει λαγούς με πετραχήλια και για το ’27 και μετά, αλλά και για το ’26.
Υπάρχει ένα περιθώριο κάποιων εκατομμυρίων ευρώ. Θυμάμαι ότι το περιθώριο που είχαμε πει για το 2026 ήταν συνολικά, μαζί με τα παραπάνω έσοδα που είχαμε και δώσαμε στη ΔΕΘ κάτι λιγότερο από 500 εκατομμύρια. Νομίζω ότι υπάρχουν περίπου ακόμα 200 εκατομμύρια, αλλά αυτό έχει να κάνει, το ξαναλέω και με τη συνολική απόδοση της οικονομίας μέχρι το τέλος του χρόνου. Αν δηλαδή θα βρεθούν κάποια παραπάνω λεφτά και αν μπορούν να δοθούν μήνα- μήνα αυτά τα λεφτά. Δεν χρειάζεται να κάνουμε πάλι αυτή την αυτή τη συζήτηση, γιατί δεν χρειάζεται να κινδυνολογούμε για κάτι που αυτή τη στιγμή δεν είναι ένα ενδεχόμενο που φαίνεται ως προεξοφλημένο. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή λόγος να δημιουργούμε κλίμα ανησυχίας στους πολίτες. Εσείς περιγράφετε μια διευρυμένη, πολύ μεγάλη κρίση. Ότι τα πράγματα θέλουν προσοχή και θέλει κάθε λέξη που λέμε να την προσέχουμε και κάθε μέτρο που «τάζουμε» να το μετράμε, ειδικά για αυτούς τους επόμενους μήνες, θέλει. Αυτός είναι και ο λόγος που όταν έρχεται ένα κόμμα και λέει «μειώστε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης για τα καύσιμα», που επί της αρχής όλοι σύμφωνοι είμαστε. Εννοώ, δεν υπάρχει πολιτικός, άνθρωπος ο οποίος καταλαβαίνει ότι ο κόσμος έχει ανάγκη που να μη θέλει να μειώσει φόρους. Αυτό το ποσό, έχει να κάνει και με τις ανάγκες οι οποίες παρουσιάζονται. Όχι. Είναι το ποσό που είχε πει ο υπουργός Οικονομικών πριν τη ΔΕΘ ως απόθεμα είπε ότι έχουμε να δώσουμε για το 2026. Ήταν τα υπερέσοδα δόθηκαν για την επέκταση του επιδόματος στους συνταξιούχους. Εγώ θα σας πω κάτι. Έρχεται ένα κόμμα και λέει, όλα τα κόμματα το λένε, «μειώσετε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης για το πετρέλαιο», πρέπει να το καταλάβει αυτό ο κόσμος, για τα καύσιμα. Επί της αρχής όλοι είμαστε θετικοί. Εμείς είμαστε η κυβέρνηση που έχει μειώσει, αν αθροίσουμε και τους φόρους που μειώθηκαν για το 2027 συνολικά 91 φόρους. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, να μειώσουμε και άλλους θέλουμε και το έχουμε κάνει και στην πράξη. Πόσος κόσμος ξέρει ότι ακόμα και αν φτάναμε στο μέγιστο επιτρεπόμενο από την Ευρώπη όριο μείωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης, η στήριξη θα ήταν μικρότερη από την στήριξη που παίρνουν οι πολίτες; Εγώ δεν λέω ότι είναι για να πανηγυρίζουμε με βάση τα έκτακτα μέτρα που έχουμε πάρει. Και κάτι ακόμα. Υπάρχει ένα δημοσιονομικό κόστος για όλα αυτά. Αν εξαντλούσαμε όλα τα μέτρα, όπως έλεγε η αντιπολίτευση απ’ τον Απρίλιο, τον Μάιο, τον Ιούνιο, -θυμάστε- σε όλα αυτά τα πάνελ ζήταγαν παραπάνω. Το όποιο δημοσιονομικό περιθώριο είτε είναι 100, είτε 150 στο τέλος, είτε 200, το όποιο δημοσιονομικό κόστος δεν θα το είχαμε. Άρα, γιατί λέω ότι δεν είναι εν κενώ η συζήτηση; Το ότι υπάρχουν παραπάνω έσοδα όχι από υπερφορολόγηση αλλά από την απόδοση της οικονομίας δεν είναι αυτονόητο. Και αν η κυβέρνηση ακολουθούσε τις μαξιμαλιστικές λογικές των άλλων κομμάτων, τώρα θα λέγαμε «δεν έχουμε λεφτά». Θυμάστε την κουβέντα που γινόταν για την πανδημία; Τα ίδια λέγανε: «ψίχουλα».
Για το αν τα 200 εκατ. είναι το ποσό που έχει μείνει από το υπερπλεόνασμα
Προσέξτε, φαντάζομαι αναφέρεστε στα λεφτά τα οποία δίνονται για την πρόωρη αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων. Αυτά τα χρήματα δεν μπορούν να δοθούν για δαπάνες. Είναι δύο διαφορετικές συναλλαγές. Είναι άλλο πράγμα η ταμειακή, άλλο πράγμα η δημοσιονομική συναλλαγή, η χρηματοοικονομική συναλλαγή. Είναι δύο διαφορετικές συναλλαγές. Δεν μπορούν τα χρήματα από το υπερπλεόνασμα, αυτό έχει εξηγηθεί και είναι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στοιχειώδεις κανόνες, δεν μπορούν να δοθούν για δαπάνες. Άρα, δεν μπορούσαμε να πάρουμε λεφτά από αυτά που δώσαμε για να αποπληρώσουμε νωρίτερα τα δάνειά μας και να τα δώσουμε στον κόσμο, ούτε μπορούμε να υπερβούμε τις οροφές δαπανών και για το ’26 και για το ’27 για να δώσουμε δαπάνες. Εκτός εάν παίρναμε έκτακτους φόρους και παίρναμε δηλαδή λεφτά, όχι όμως, προσέξτε, όχι έκτακτους φόρους, παίρναμε φόρους οι οποίοι θα είχαν μόνιμο χαρακτήρα και παίρναμε τα λεφτά από τη μία τσέπη, από τη μια κατηγορία συμπολιτών μας και τα δίναμε στην άλλη, που εμείς φόρους δεν θέλουμε να βάλουμε.
Για την προσωπική άποψη που εξέφρασε σχετικά με το επίδομα ανεργίας και αν αποτελεί «κρυφή ατζέντα» της Κυβέρνησης
Κοιτάξτε, για την πρόταση αυτή καθ’ αυτή δεν θέλω να πω κάτι παραπάνω. Την έχω αναλύσει ως προσωπική θέση. Το είπα τρεις φορές όταν την ανέφερα, ότι είναι προσωπική θέση και όχι κυβερνητική θέση. Είδα ότι διαστρεβλώθηκε τις πρώτες μέρες, όπως συμβαίνει με το 95% των απαντήσεων που δίνουν, κυρίως τα στελέχη του κόμματος που ανήκω. Κατά καιρούς έχουν διαστρεβλωθεί και άλλων κομμάτων, γιατί ζούμε στην εποχή, όπου η παραπληροφόρηση «παίζει τα ρέστα της». Εξηγήθηκε η θέση, ήταν προσωπική θέση, μιλούσα για την επιδότηση εργασίας… Άρα για τη θέση αυτή καθ’ αυτή δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, γιατί δεν αποτελεί κυβερνητική θέση, όπως είπα από την πρώτη στιγμή που την εξέφρασα και δεν είναι κάτι το οποίο είναι στο σχεδιασμό της Κυβέρνησης. Τελεία, παύλα, παράγραφος. Πάμε, όμως, στην ουσία, που είναι αυτό το οποίο με ρωτήσατε τώρα (σ.σ. για το αν μπορεί να έχει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος προσωπική θέση). Από όλα αυτά τα οποία έχω ακούσει, αυτό το οποίο θεωρώ ότι ξεπερνάει τα όρια της λογικής -τουλάχιστον της δικιάς μου δημοκρατικής λογικής και πολλών ανθρώπων φαντάζομαι που μας βλέπουν- αφού πρώτα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι βγήκαν και είχαν το θάρρος, όχι να υπερασπιστούν αυτή τη θέση, γιατί δεν αποτελεί μια θέση κυβερνητική, αλλά το αυτονόητο δικαίωμα που έχει ένας πολιτικός σε οποιοδήποτε χώρο και ειδικά ένας νέος πολιτικός να εκφράζει μια προσωπική θέση και τους ευχαριστώ πραγματικά. Κλείνω αυτή την παρένθεση. Θα πω το εξής λοιπόν: Δικαιούται; Η απάντηση είναι, κατ’ εμέ, αλίμονο αν δεν δικαιούνταν. Πότε; Προφανώς όχι -γιατί μιλάμε για έναν Κυβερνητικό Εκπρόσωπο- στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών, όχι σε μια συνέντευξη όπου εκπροσωπεί την Κυβέρνηση και λέει τις κυβερνητικές θέσεις, παράδειγμα θα «δώσετε στήριξη, με ποιον θα συγκυβερνήσετε, τι θα κάνετε για την οικονομία, τι θα κάνετε για την παιδεία, τι νομοσχέδια έχετε προγραμματίσει», σε μία προσωπική συνέντευξη vidcast, που προβλήθηκε στη δημόσια τηλεόραση και αφού a priori, αυτό είναι κρίσιμο, όχι εκ των υστέρων, όπως κάνουν διάφοροι λένε «εξέφραζα προσωπικές θέσεις», δηλώσεις ότι εκφράζεις προσωπικές θέσεις. Τώρα, το πιο αστείο από όλα είναι η κατηγορία περί «λαγού». Μιλάμε για… λαγωνικά. Αντίστοιχη θέση, δηλαδή την ίδια θέση, πάλι ως προσωπική, σε μια πάλι προσωπική κουβέντα που είχα κάνει με τον κ. Μάκη Προβατά στην AthensVoice, θυμάμαι και λεπτομέρειες, την είχα εκφράσει και μάλιστα πιο αναλυτικά, είχα εξηγήσει ότι δεν μιλάμε για άνεργες μητέρες, δεν μιλάμε για περιπτώσεις ανέργων που είναι μεγαλύτερης ηλικίας, στη λογική αυτή, ότι κάποια στιγμή, έτσι το εξέφρασα και τότε, θα ήταν καλό να ανοίξουμε τη συζήτηση για το θέμα αυτό, γιατί έχουμε χαμηλή ανεργία και οι επιχειρήσεις δεν βρίσκουν εργαζόμενους. Άρα ένας άνθρωπος που έρχεται με θάρρος, με ειλικρίνεια, λέει ότι είναι προσωπική του θέση τον Νοέμβριο, αν δεν κάνω λάθος, του ’25 και το επαναλαμβάνει πάλι σε μια προσωπική συνέντευξη τον Σεπτέμβριο του ’26, μόνο «λαγός» δεν είναι… Θεωρώ ότι αυτό δείχνει έναν άνθρωπο που έχει τις θέσεις του και προσέξτε, είναι κάτι πάρα πολύ… Γιατί μου είπατε για την ΕΛ.Α.Σ. Γιατί για μένα το πιο σημαντικό από όλα που πρέπει να δείξουμε είναι η υποκρισία, όχι τόσο του κόμματος. Δεν υπάρχει τώρα κόμμα ΕΛ.Α.Σ. Κόμμα Τσίπρα είναι που από ΣΥΡΙΖΑ το έκανε ΕΛ.Α.Σ. Πήγε σήμερα ο κύριος Τσίπρας στη ΔΥΠΑ για να σηκώσει το θέμα. Γιατί το κάνει αυτό; Ως αντιπερισπασμό σε όλα όσα ανεκδιήγητα έχουμε δει τις τελευταίες δύο εβδομάδες με το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, που αποφάσισε ο κ. Τσίπρας να ξανακάνει πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και ήταν δεύτερο ανέκδοτο. Ο κύριος Τσίπρας λοιπόν, πέραν του ότι επί πανδημίας το 2020 έχει κάνει ανάλογη δήλωση, τότε που η Ελλάδα είχε ανεργία κοντά 17%, 16,5% και είχε πει ότι η κυβέρνηση επιδοτεί την ανεργία και όχι την εργασία που είναι η ευρωπαϊκή τάση, υπάρχει και τηλεδιάσκεψη με την κυρία Αχτσιόγλου που έχει πει ανάλογη θέση μιλώντας για τα μέτρα της κυβέρνησης για την πανδημία. Το προσπερνώ αυτό, εντάξει γιατί ήταν πάνω σε μια συγκυρία εντελώς αντίθετη, που ήταν η πανδημία, που τότε ειδικά υπήρχε ανάγκη στήριξης της ανεργίας. Αυτό το αφήνω, γιατί έχει πει τα πάντα ο Τσίπρας και τα αντίθετά τους. Ο κύριος Τσίπρας προσέξτε, επανεμφανίζεται και θέλει να πετάξει σαν στυμμένες λεμονόκουπες τους υπουργούς του και να αποποιηθεί των πολιτικών που ο ίδιος ζήτησε να εφαρμοστούν ως πρωθυπουργός και τους …πετάει στον εξώστη. Δηλαδή τις πολιτικές, όχι τις προσωπικές θέσεις τους, τα νομοσχέδια τους, τις πράξεις τους… Βέβαια, γιατί αυτός κουνάει πρώτος το δάχτυλο. Προσέξτε, προσέξτε, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και κουνάει το δάχτυλο σε έναν νέο άνθρωπο για κάποιες προσωπικές θέσεις που εξέφραζε, δηλώνοντας από πριν ότι είναι προσωπικές θέσεις και όχι για το ποιον θα συνεργαστεί η Κυβέρνηση.
Για το τι θα συνέβαινε αν είχε αντίθετες θέσεις από αυτές της Κυβέρνησης
Αυτό ακριβώς έλεγα, ότι είναι άλλο πράγμα κάποιος να εκφράζει μία έστω και προσωπική θέση για ζητήματα πολιτικής που εφαρμόζει η Κυβέρνηση, όπως είναι ένα νομοσχέδιο που έρχεται, όπως είναι η μεταναστευτική πολιτική, η εξωτερική πολιτική, η οικονομική πολιτική που ασκείται και είναι άλλο πράγμα να πεις σε μία προσωπική συνέντευξη, ότι επειδή βλέπω όπου πάω ότι οι επιχειρήσεις μου λένε ότι δεν βρίσκουμε εργαζόμενους. (Δημοσιογράφος: Τα εργασιακά δεν είναι σοβαρά δηλαδή…). Δεν είπα ότι δεν είναι σοβαρά, είπα κάποια στιγμή να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση, να κάνουμε αυτή τη συζήτηση από το μηδέν, δείτε τι είπα, για να επιδοτηθεί η εργασία. Το εξοργιστικό κατ’ εμέ της συζήτησης είναι που βγαίνουν άνθρωποι που έχουν δημόσιο λόγο, που λένε «απαγορεύεται να μιλάς». (Δημοσιογράφος: Εφόσον είναι προσωπική άποψη και το λέτε με τόση σαφήνεια γιατί το διευκρίνισε η κυρία Κεραμέως; Έχετε τη γνώση ότι της ζητήθηκε από τον Πρωθυπουργό;).
Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο. Η κυρία Κεραμέως επανέλαβε αυτό το οποίο είπα και εγώ στη συνέντευξή μου, γιατί είχαν ξεκινήσει εκείνη την ώρα να λένε… Δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να ερμηνεύσω τον λόγο για τον οποίο μια Υπουργός της Κυβέρνησης έβγαλε μια ανακοίνωση. Επανέλαβε αυτό που είπα κι εγώ, ότι δεν αποτελεί κυβερνητική θέση και δεν το είπα εκ των υστέρων. Το ξαναλέω, το είπα εκ των προτέρων.
Για το γεγονός ότι ο κ. Μ. Βορίδης έβαλε το θέμα των επιδομάτων στη συζήτηση
Η κυβερνητική πολιτική έχει περιγραφεί από όσα νομοσχέδια έχουν εισαχθεί και έχουν ψηφιστεί στη Βουλή από το Υπουργείο Εργασίας, από τους επικεφαλής του Υπουργείου Εργασίας όλα αυτά τα επτά χρόνια. Το γεγονός ότι έρχεται ένας υπουργός, ένας βουλευτής, λέγοντας ότι μιλάει για τον εαυτό του και λέει κάποιες απόψεις για ένα θέμα που απασχολεί επιχειρήσεις, εργαζόμενους, είναι θέσεις τις οποίες νομίζω ότι επιτρέπεται στις Δημοκρατίες να λέμε. Εκτός αν πούμε «απαγορεύεται στον Βορίδη να μιλάει, επειδή δεν μας αρέσουν αυτά που λέει στον Μαρινάκη να μιλάει…». Προσέξτε, επειδή τη θέση αυτή έχω την τιμή να την υπηρετώ πάνω από τρία χρόνια, γι’ αυτό και δεν μπορώ να ερμηνεύω κίνητρα συναδέλφων μου στην Κυβέρνηση. Εγώ πάρα πολλές φορές, επειδή θεωρώ ότι είναι καθήκον μου, έχω προσπαθήσει να στηρίξω συναδέλφους μου είτε στην Κυβέρνηση, είτε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι μπορεί να έχουν βρεθεί σε μια θέση προσωπικής στοχοποίησης στη χώρα της κοπτοραπτικής και της στοχοποίησης. Αυτό θα συνεχίσω να κάνω και θα συνεχίσω να λειτουργώ με αυτόν τον σκοπό. Να στηρίζω, προφανώς όχι να κάνω το μαύρο – άσπρο, υπάρχουν και στιγμές που και οι ίδιοι διορθώνουν μια δήλωση. Όταν δρας θα κάνεις και λάθη. Αλλά αν έχετε παρατηρήσει, προσπαθώ να στηρίζω τους ανθρώπους, ειδικά σε στιγμές που μπορεί να δέχονται πιέσεις και ειδικά τώρα. Γι’ αυτό και λέω ευχαριστώ. Εγώ ευχαριστώ όλους εκείνους, οι οποίοι βγήκαν μπροστά για να επαναλάβουν το αυτονόητο δικαίωμα που έχει ένας άνθρωπος που έχει δημόσιο λόγο, όταν ξεκαθαρίζει ότι μιλάει για τον εαυτό του, να λέει την άποψή του.
Για τη δήλωση του κ. Πάνα ότι ο κ. Τσίπρας είναι κόμμα της σοσιαλδημορατίας
Καταρχάς η προσωπική άποψη του κ. Πάνα ήταν εκ των υστέρων προσωπική. Αυτή είναι πολύ μεγάλη διαφορά. Δηλαδή είναι άλλο πράγμα να λες κάτι από πριν ότι «το πιστεύω και το λέω, εγώ προσωπικά δεν εκπροσωπώ το κόμμα μου», άλλο πράγμα… Είναι βουλευτής. Θα μπορούσε να πει ότι «το κόμμα μου δεν έχει πάρει τέτοια απόφαση, εγώ θεωρώ ότι πρέπει να πάμε με αυτό το κόμμα». Δικαίωμά του να το πει και το κόμμα του να αποφασίσει. Τι έχει αποφασίσει το κόμμα του; Να τα πάρουμε λίγο με τη σειρά, πολύ γρήγορα. Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει απόφαση συνεδρίου ότι το μόνο κόμμα που δεν θα μπορούσε ποτέ να συνεργαστεί είναι η Νέα Δημοκρατία. Δικαίωμά του. Δεν θεώρησε λογικό να αποκλείσει οποιοδήποτε άλλο κόμμα, ακόμα, όχι μόνο την ΕΛΑΣ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, αναλόγως την εκδοχή, ακόμα και την κυρία Κωνσταντοπούλου, ακόμα και άλλα κόμματα αριστερότερα αυτού. Γιατί εντάξει, για τα δεξιά κόμματα έχει πει ότι δεν θα συγκυβερνήσει, μην το αδικούμε. Αλλά δεν είναι μόνο η απόφαση του συνεδρίου. Προσέξτε τα κοινά. Βγάζει πρόγραμμα ο κ. Τσίπρας, λέει 7,5 δις στα 4 χρόνια. Βγαίνει ο τομεάρχης Οικονομικών του κυρίου Τσίπρα, 4 φορές μέσα σε 1 λεπτό και λέει ότι είναι 7,5 δις τον χρόνο. Δηλαδή, κοροϊδεύει τον κόσμο σε πανελλήνια μετάδοση. Έρχεται το ΠΑΣΟΚ, βγαίνει ο κύριος Τσουκαλάς, τις τελευταίες ημέρες αυτά. Λέει «το πρόγραμμά μας δεν είναι πάνω από 4 δις την τετραετία» και μόνο, μόνο ο 13ος μισθός, η 13η σύνταξη είναι 4 δις τον χρόνο και έχουν τάξει «την Άρτα και τα Γιάννενα» πέραν του 13ου μισθού για της 13ης σύνταξης. Άρα το μεγάλο τους κοινό, δύο κοινά έχουν η ΕΛΑΣ, ο κύριος Τσίπρας, γιατί προσωποπαγές κόμμα είναι αυτή τη στιγμή και το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη, για να είμαστε σαφείς. Το ένα είναι ότι «τάζουν λαγούς με πετραχήλια» στον κόσμο. Αυτή η συνταγή που έριξε την Ελλάδα στον γκρεμό, πήγε να τη ρίξει στο γκρεμό. Και το δεύτερο είναι η ρητορική τους. Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια μετακινήθηκε ως προς τη ρητορική του. Υιοθέτησε πολλές φορές ακόμη και τη ρητορική χαμένων βαγονιών και ξυλολίων. Έλεγε ο κ. Ανδρουλάκης τον Πρωθυπουργό «ενορχηστρωτή της συγκάλυψης». Θυμάστε τι ζήσαμε πριν από ενάμιση χρόνο. Συνυπέγραψαν πρόταση δυσπιστίας με τις ακραίες δυνάμεις, με πολλές ακραίες δυνάμεις και ακραίες φωνές της Βουλής, οπότε θεωρώ ότι αυτό που είπε ο κύριος Πάνας είναι λογικό επακόλουθο όλων όσων έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια. Αυτή είναι η πραγματικότητα και ο κόσμος πρέπει να τη δει.
(Δημοσιογράφος: Σχετικά με τις υποσχέσεις, κι εσείς κάνατε κάτι προσθαφαιρέσεις που ήταν πραγματικά περίεργες) Καμία προσθαφαίρεση δεν κάναμε. Εμείς κυρία Καλογεροπούλου, έχουμε δύο μεγάλες διαφορές από τα κόμματα αυτά. Η πρώτη διαφορά είναι ότι πρώτα βρίσκουμε τα λεφτά και μετά αποφασίζει ο Πρωθυπουργός… (Δημοσιογράφος: Μιλάω για το πρόγραμμα του κ. Τσίπρα). … Με το οικονομικό επιτελείο. Όχι, δεν κάναμε καμία προσθαφαίρεση. Εμείς πρώτα βρίσκουμε τα λεφτά. Λέμε «τόσα μπορούμε να μαζέψουμε από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, την ανάπτυξη της οικονομίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας». Λέμε είναι τόσα. Είχαμε πει 1,25 για παραπάνω μέτρα και μαζί με τα μέτρα τα οποία είχαν ήδη ανακοινωθεί και εφαρμόζονται το 2027 και τη ρήτρα διαφυγής για τα ενεργειακά μέτρα, είναι 2,2 δις.
Για τον κύριο Τσίπρα, έκανε, έγινε μια κοστολόγηση, την οποία είχε κάνει το οικονομικό επιτελείο – γιατί ήμουν σε επικοινωνία για να βγάλω ανακοίνωση το ίδιο βράδυ – 13 δις τον χρόνο και αυτή είναι η κοστολόγηση την οποία πιστεύουμε. Δεν έχουμε μετακινηθεί. Ο κύριος Τσίπρας είπε 7,5 δις. Εμείς είπαμε 13 δις, μια ήπια κοστολόγηση που έκανε το οικονομικό επιτελείο τον χρόνο. Ο κύριος Τσίπρας είχε πει 7,5 στην τετραετία και ο τομεάρχης Οικονομικών του 7,5 τον χρόνο. Αντιλαμβάνεστε τη διαφορά; Είπε 7,5 δις για έναν χρόνο, ετησίως. Δείτε το βίντεο. Δεν θα τρελάνουμε τον κόσμο.
Για το αν φοβάται το ΠΑΣΟΚ να συνομιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα και αν υπάρχει κρυφή μετεκλογική ατζέντα με το ποιους θα συνεργαστεί.
Δεν ξέρω αν είναι θέμα φόβου, αν είναι στρατηγικής, τις αποφάσεις του τις παίρνει. Το ΠΑΣΟΚ, αυτή τη στιγμή, σε όλες τις δημοσκοπήσεις είναι τρίτο κόμμα. Εμείς είμαστε πρώτο κόμμα. Αυτό δεν το λέω ούτε αλαζονικά, οι εκλογές κρίνουν τα πάντα, οι πολίτες θα μας κρίνουν όλους και ως προς τα κόμματα, επί των κομμάτων, τέλος πάντων και ως προς τα πρόσωπα, επί των προσώπων, δηλαδή. Αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτη και στην εκτίμηση ψήφου είναι πέριξ του 30%. Δικαιούται να διεκδικεί, δεν λέω ότι είναι αυτονόητο, να είναι αυτοδύναμη. Δηλαδή, όταν είσαι στο 30% – 31%, δικαιούσαι να λες «θα προσπαθήσω να πάω στο 37% – 38%», όσο είναι η αυτοδυναμία, 36%, 37%, 38%. Μπορεί να το πετύχεις, μπορεί και όχι. Όταν είσαι τρίτος και λες ότι «θα βγω πρώτος», νομίζω ότι διέπεσαι από έναν πολιτικό μικρομεγαλισμό. Όταν είσαι τρίτος είναι λογικό να σε ρωτάνε «είσαι τρίτος, με ποιον θα συγκυβερνήσεις;». (Δημοσιογράφος: Εσείς με ποιον θα συγκυβερνήσετε;) Διεκδικούμε αυτοδυναμία. Είναι ο μόνος ρεαλιστικός στόχος. Προσέξτε, το έχω απαντήσει πάρα πολλές φορές και είναι και ένας από τους λόγους που δεν υπάρχει για μένα άλλη ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση. Οι πολίτες θα αποφασίσουν, έτσι; Δεν μπορώ εγώ να σας πω τι. Ενώ, θα μπορούσαμε, με βάση το παρελθόν του και παρά τις τεράστιες πολιτικές διαφορές που έχουμε, να συνομιλήσουμε με ένα σοβαρό ΠΑΣΟΚ, με τις πολλές διαφορές που είχαμε του παρελθόντος, το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη που έχει πάρει τις αποφάσεις που έχει πάρει και έχει τις θέσεις που έχει, δεν θα μπορούσε να είναι κυβερνητικός εταίρος. Δεν θα μπορούσαμε, λοιπόν, να συνομιλήσουμε με κάποιο άλλο κόμμα αυτή τη στιγμή, ούτε με τα δεξιότερα ημών κόμματα, ούτε, προφανώς, με τα υπόλοιπα κόμματα του λαϊκισμού.