Σημεία συζήτησης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο ΧΙ Delphi Economic Forum με τον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ
Σημεία συζήτησης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο ΧΙ Delphi Economic Forum με τον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ
Για το χρόνο των επόμενων εκλογών
Ένας μόνο το ξέρει, ο Πρωθυπουργός. Και δεν είμαι βέβαιος ότι έχει καταλήξει και σε ακριβή ημερομηνία. Το ότι θα είναι 2027, το έχει πει, το έχει ξαναπεί και είναι έτσι ακριβώς. Αλλά την ακριβή ημερομηνία δεν ξέρω αν την έχει αποφασίσει, πάντως εγώ δεν την γνωρίζω.
Σχετικά με την πρόσφατη δημοσκόπηση: «Αν οι δημοσκοπήσεις είναι η φωτογραφία της στιγμής, οι εκλογές είναι η ετυμηγορία για μια τετραετία. Όταν δηλαδή κάποιος αποφασίζει για το μέλλον του, το δικό του, των παιδιών του για τέσσερα χρόνια, θα σταθμίσει πολύ παραπάνω το γεγονός ότι ζει αυτή τη στιγμή σε μια χώρα που τις μεγαλύτερες κρίσεις τις διαχειρίζεται έχοντας μια οικονομία πρώτη σε ρυθμούς μείωσης της ανεργίας και τη χαμηλότερη ανεργία της τελευταίας εικοσαετίας, έχει 83 μειωμένους φόρους. Έχει μια κυβέρνηση η οποία την εξοπλίζει, συνάπτει συμφωνίες που τη μεγαλώνει και εν πάση περιπτώσει, μία κυβέρνηση η οποία όλη αυτή την πολιτική την κάνει χωρίς να υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών.»
Είναι μία δημοσκόπηση που, όπως και καμία δημοσκόπηση δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε, που έρχεται σε μία περίοδο όπου τα περισσότερα θέματα της επικαιρότητας δεν ήταν και ιδιαίτερα καλά για εμάς, ως προς αυτά τουλάχιστον που συζητιούνται και απασχολούσαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τη δημόσια συζήτηση. Είναι όμως μια δημοσκόπηση που λέει δύο πράγματα. Ακόμα και αυτή η δημοσκόπηση, το πρώτο που λέει είναι ότι μια κυβέρνηση της δεύτερης τετραετίας, εγώ δεν θυμάμαι άλλη τέτοια περίπτωση, έχει μια πολύ μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Το δεύτερο κόμμα σταδιακά εναλλάσσεται. Λέει όμως και κάτι άλλο. Ότι αυτό το 29,5% στην εκτίμηση ψήφου απέχει αρκετά από το επιθυμητό ποσοστό για την επανεκλογή μας με αυτοδυναμία. Άρα τι μας λέει; Μας λέει ναι, ότι κάποια πράγματα αναγνωρίζονται, γι αυτό και έχουμε αυτή τη μεγάλη διαφορά. Αλλά πρέπει να δουλέψουμε πολύ παραπάνω για να πετύχουμε το στόχο μας και να το αναγνωρίσει ο κόσμος. Αλλά, αν οι δημοσκοπήσεις είναι η φωτογραφία της στιγμής, – τσιτάτο αλλά πραγματικότητα-, οι εκλογές είναι η ετυμηγορία για μια τετραετία. Και οι εκλογές που θα έρθουν σε έναν χρόνο θα αποτελέσουν όπως κάθε φορά μια ευκαιρία για κάθε ψηφοφόρο να προβεί στη δική του ετυμηγορία.
Και θεωρώ ότι σε μια τέτοια περίπτωση, όταν δηλαδή κάποιος αποφασίζει για το μέλλον του, το δικό του, των παιδιών του για τέσσερα χρόνια, θα σταθμίσει πολύ παραπάνω το γεγονός ότι ζει αυτή τη στιγμή σε μια χώρα που τις μεγαλύτερες κρίσεις τις διαχειρίζεται έχοντας μια οικονομία πρώτη σε ρυθμούς μείωσης της ανεργίας και τη χαμηλότερη ανεργία της τελευταίας εικοσαετίας, έχει 83 μειωμένους φόρους. Έχει μια κυβέρνηση η οποία την εξοπλίζει, συνάπτει συμφωνίες που τη μεγαλώνουν και εν πάση περιπτώσει, μία κυβέρνηση η οποία όλη αυτή την πολιτική την κάνει χωρίς να υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών, το ότι είναι πρώτη δηλαδή σε ρυθμούς μείωσης χρέους. Εγώ δεν λέω ότι τα έχουμε λύσει όλα, αλλά όταν έρχεται η ώρα των εκλογών βλέπεις παραπάνω τη μεγάλη εικόνα. Και κάτι αν μπορώ να πω, επειδή σήμερα είναι η βασική μέρα επίσκεψης του Εμμανουέλ Μακρόν, του Γάλλου προέδρου στην Ελλάδα. Όταν βρίσκεσαι στην κάλπη, πιστεύω εγώ, ο κόσμος ξέρει καλύτερα από μένα, πέραν των πολιτικών που επιλέγεις, επιλέγεις και τα πρόσωπα. Ποιος θέλεις να σηκώσεις το τηλέφωνο, ω μη γένοιτο, σε μια κρίση ένα βράδυ στο Μέγαρο Μαξίμου. Ποιος θέλεις να σε εκπροσωπήσει με τον Γάλλο πρόεδρο, με τον Αμερικανό πρόεδρο; Επιλέγεις και πρόσωπα. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι με τη βάση αυτού του 29, 30% είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος για το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο κόσμος θα αποφασίσει.
Σχετικά με τις δικογραφίες και τις άρσεις ασυλίας βουλευτών της ΝΔ
Μέχρι την άρση την άρση ασυλίας αυτών των δεκατριών βουλευτών, 97 βουλευτές μέχρι σήμερα βρέθηκαν ή βρίσκονται υπό το καθεστώς άρσης ασυλίας. Το αν είναι αθώοι ή ένοχοι θα το αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Πάντως, οι 13 βουλευτές ζήτησαν την άρση της ασυλίας τους -και τους τιμά αυτό- για να αποδείξουν την αθωότητά τους και όχι γιατί θεωρούν ότι είναι ένοχοι. Και η αλήθεια είναι ότι αυτό το οποίο είχαν διαρρεύσει κάποιοι, – κακώς- ως προς την δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ και το τι έρχεται, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που είδαμε τελικά. Το τι ισχύει και το τι όχι για τον καθένα θα το αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Εγώ όμως δεν θα μιλήσω υποτιμητικά για την σημασία και το πόσο ενοχλεί τον κόσμο η υπόθεση με πολλές προεκτάσεις, σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Καταρχάς να πούμε ότι για το ζήτημα των παράνομων αγροτικών επιδοτήσεων η Ελλάδα έχει πληρώσει 3 δισεκατομμύρια ευρώ, ο Έλληνας φορολογούμενος, δεν είναι κάτι άυλο και αόριστο σε βάθος 30 ετών. Άρα αυτό από μόνο του είναι μια πολύ μεγάλη πληγή για τη χώρα. Είπατε όμως για μένα το ουσιώδες. Τι κάνατε 7 χρόνια για αυτές τις πληγές; Κλείσατε καμία πληγή; Μέσα σε 7 χρόνια και κάναμε πολλά και πολλά πιο γρήγορα από ότι έπρεπε. Κάποια όμως πολύ πιο καθυστερημένα από όσο ζητούσε ο κόσμος. Ο μόνος τρόπος να περιορίσεις αυτά τα φαινόμενα ή να τα εξαφανίσεις, γιατί την ποινική τους αξιολόγηση την κάνει ο δικαστής, ο εισαγγελέας και όχι το πολιτικό σύστημα, είναι με πολιτικές. Όταν για παράδειγμα διπλασιάζεις -σχεδόν-, αυξάνεις κατά 80% τις ΜΕΘ και βάζεις την ενιαία λίστα χειρουργείων, παρέλκει το τηλέφωνο, το πολύ δύσκολο τηλέφωνο, για να βρει κάποιος ένα κρεβάτι στη ΜΕΘ. Όταν φτιάχνεις το ψηφιακό κράτος με δυόμισι χιλιάδες ψηφιακές υπηρεσίες, μειώνεις την επαφή μεταξύ υπαλλήλου και πολίτη, γιατί το μηχάνημα δεν μπορείς να το «πιάσεις». Όταν δίνεις τις συντάξεις σε δύο μήνες, όπως τις δίνουμε τώρα και όχι σε τρία χρόνια, δεν χρειάζεται να πάρεις τον βουλευτή για να πάρεις πιο γρήγορα σύνταξη. Όταν οι κλήσεις εκδίδονται ηλεκτρονικά, τότε δεν μπορείς να πάρεις και να σβήσεις κλήση. Και πάμε και στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκεί έγινε η μεγάλη μετάβαση αλλά έγινε με μεγάλη καθυστέρηση. Άρα δεν μας πιστώνεται. Προς το παρόν μας χρεώνεται. Ναι έγινε «μετά σκανδάλου» και προ Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 5.000 ΑΦΜ εστάλησαν στη Δικαιοσύνη για έλεγχο. Θα σας πω όμως κάτι για το μετά το σκάνδαλο. Πράγματι, μετά το σκάνδαλο, με συγχωρείτε, έγινε η μεγάλη μετάβαση στην ΑΑΔΕ. Την ψήφισαν μόνο οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί είναι ιστορικής σημασίας αυτή η μετάβαση με καθυστέρηση από εμάς; Γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος και να ήθελε, να πάρει ένα τηλέφωνο, ένα βουλευτή και να του πει «σε παρακαλώ» -έναν βουλευτή, έναν υπουργό γιατί δεν είναι οι βουλευτές, το πρόβλημα της χώρας αυτή τη στιγμή, μην τους τσουβαλιάζουμε, «Σε παρακαλώ, θέλω να πάρω λίγο μεγαλύτερη επιστροφή φόρου. Θέλω να πληρώσω λιγότερο ΕΝΦΙΑ». Η μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είναι το τέλος αυτών των φαινομένων που πλήγωσαν δικαίως τον κόσμο. Ακόμα κι αυτή την μετάβαση την κάναμε μόνοι μας.
Σχετικά με την υποψηφιότητα των βουλευτών που θα ελεγχθούν: «Θεμέλιος λίθος της δημοκρατίας και της λειτουργίας των θεσμών είναι το τεκμήριο αθωότητας και της λειτουργίας της δικαιοσύνης. Και απορώ πως δεν θεωρείται αυτονόητο, το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι θα παρέχουν εξηγήσεις και αύριο μεθαύριο μπορεί και να δικαστούν, θα πρέπει να αλλάξει το στάτους τους πριν καλά καλά τους κρίνει η Δικαιοσύνη»
Κατ’ αρχάς, αυτή τη στιγμή δύο υποθέσεις κακουργημάτων υπάρχουν που ερευνώνται και οι δύο άνθρωποι έχουν δηλώσει ότι δεν θα είναι υποψήφιοι. Άρα αυτό το αφήνουμε στην άκρη.
Αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, εκεί θα κάνουμε την ίδια κουβέντα που έγινε για τους δύο βουλευτές που είναι για κακούργημα. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, ούτε προβλέπεται αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο. Πάμε στους υπόλοιπους που είναι με πλημμελήματα. Θεμέλιος λίθος της δημοκρατίας και της λειτουργίας των θεσμών είναι το τεκμήριο αθωότητας και της λειτουργίας της δικαιοσύνης. Και απορώ πως δεν θεωρείται αυτονόητο, το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι θα παρέχουν εξηγήσεις και αύριο μεθαύριο μπορεί και να δικαστούν, θα πρέπει να αλλάξει το στάτους τους πριν καλά καλά τους κρίνει η Δικαιοσύνη.
Κύριε Σρόιτερ, το είπα και πριν, 97 βουλευτές βρέθηκαν από το 2019 μέχρι σήμερα υπό άρση ασυλίας. Είδα τον κύριο Ανδρουλάκη να φωνάζει στη Βουλή και με έναν απαράδεκτο, εντελώς εκτός, ακόμα και της παράδοσης του ίδιου του του κόμματος τρόπο, μίλησε για «ντιλάρισμα». Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ο κύριος Ανδρουλάκης έχει 7 βουλευτές των οποίων η ασυλία έχει αρθεί και θα κριθεί η τύχη τους στη Δικαιοσύνη.
Όχι, όλοι ίδιοι είμαστε. Ποτέ δεν θα τολμούσαμε να ζητήσουμε μέχρι μία καταδίκη, έστω και σε πρώτο βαθμό, να μην είναι οι άνθρωποι αυτοί υποψήφιοι και απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι. Δεν χρειάζεται να πούμε τα ονόματά τους και κάποιοι εκ των οποίων μάλιστα επιλέγουν και περιφέρεια. Κάποιες υποθέσεις μάλιστα είναι σημαντικές, κάποιες είναι λιγότερο σημαντικές. Προσέξτε όμως. Είναι αυτονόητο ότι αν έχουμε μία πρωτόδικη καταδικαστική κρίση, που κι εκεί δεν θα είναι αμετάκλητη ή τελεσίδικη έστω η καταδίκη, θα αλλάξει αυτή η απόφαση. Αλλά μέχρι τότε είναι δυνατόν να πούμε ότι άλλαξε το στάτους; Ποια ήταν η ερώτηση που δέχτηκα από συνάδελφό σας στο μπρίφινγκ; Η άρση ασυλίας αλλάζει το στάτους; Και απάντησα όχι.
Αυτονόητη η απάντηση που σέβεται το τεκμήριο αθωότητας. Και λέω και κάτι. Γιατί επιμένουμε εδώ και 2-3 εβδομάδες όλα τα κυβερνητικά στελέχη, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, για επίσπευση της εκκαθάρισης της υπόθεσης για να μπορέσουμε ιδανικά να πάμε σε εκλογές και η κοινωνία, ο κόσμος, οι ψηφοφόροι να έχουν καθαρή εικόνα για τους ανθρώπους αυτούς.
Σχετικά με τη λειτουργία της Δικαιοσύνης
Εμείς θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε ουσιαστικά την λειτουργία της Δικαιοσύνης και της εγχώριας και της ευρωπαϊκής. Γιατί αλίμονο αν δεν το κάναμε αυτό. Η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις για όλα. Και τις απαντήσεις σε αυτά τα θέματα μπορεί να τις δώσει μόνο η Δικαιοσύνη. Και η εγχώρια και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κύριε Σρόιτερ, ερευνά αυτή τη στιγμή 3.600 υποθέσεις σε όλη την Ευρώπη.
Είναι το σημείο της απάντησης της κυρίας Κοβέσι που αρκετά μέσα ενημέρωσης και σύσσωμη η αντιπολίτευση δεν παρουσίασαν ποτέ. Είπε ότι «δεν υπάρχει χώρα που η απάτη είναι περισσότερο ή λιγότερη, λιγότερο έντονη. Δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο διεφθαρμένοι βουλευτές ανά χώρα» και ευτυχώς που υπάρχει μια διαδικασία που ελέγχει κάθε ευρώ, όχι μόνο του Έλληνα αλλά του Ευρωπαίου φορολογούμενου, μεταξύ των Ευρωπαίων φορολογούμενων είναι και οι Έλληνες φορολογούμενοι. Γιατί θέλουμε να ξέρουμε και εμείς που είμαστε στο πολιτικό «παιχνίδι» ότι παίζουμε επί ίσοις όροις, ότι όσοι κάνουμε χρηστή διοίκηση ανταγωνιζόμαστε αντίστοιχα ανθρώπους σε οποιοδήποτε κόμμα που κάνουν το ίδιο. Άρα αυτό πρέπει να συνεχίσει να γίνεται. Όμως προσέξτε ποια είναι η μεγάλη διαφορά. 3.600 υποθέσεις στην Ευρώπη, που όλες είναι για πιθανή διασπάθιση χρήματος άρα, από πολιτικά στελέχη διοικητικά στελέχη. Εκατόν εβδομήντα στην Ελλάδα. Σε ποια άλλη χώρα προσπαθούν οι υπόλοιποι πολιτικοί τα υπόλοιπα κόμματα να κάνουν πολιτική όχι με το πρόγραμμα τους, αλλά με τη δουλειά της Δικαιοσύνης; Όσο απαγορεύεται να είναι δουλειά των πολιτικών να κάνουν τους δικαστές, άλλο τόσο δεν μπορούμε με τα ζητήματα δικαιοσύνης και τους ανθρώπους της δικαιοσύνης να κάνουμε πολιτική.
Σχετικά με τις δηλώσεις Α. Γεωργιάδη
Η Ελλάδα έχει μια στέρεη δημοκρατία, η οποία έχει δοκιμαστεί σε πάρα πολύ δύσκολα και βγαίνει νικήτρια στο τέλος της ημέρας μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες και το πώς λειτουργεί η Δημοκρατία στην Ελλάδα, κύριε Σρόιτερ, αποτυπώνεται από την ετήσια έκθεση για το κράτος δικαίου της Κομισιόν, όπου σε αντίθεση με το τι λένε ατεκμηρίωτες εκθέσεις διαφόρων οργανώσεων και ενώσεων εκτός Ελλάδας, είμαστε σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι 15 κράτη μέλη της Ευρώπης και πολύ μεγάλη βελτίωση ειδικά στα θέματα του χαρτοφυλακίου που έχω την τιμή να εκπροσωπώ, της ελευθερίας του Τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχουμε αξιοσημείωτη πρόοδο. Και δεν μαζεύτηκαν όλοι αυτοί και τρελάθηκαν, όπως ο Economist. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Διεθνής Διαφάνεια.
Ο κύριος Γεωργιάδης είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει πέσει θύμα σκευωρίας. Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους από μία άλλη κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια της οποίας λειτουργούσαν τα παρα-υπουργεία Δικαιοσύνης, κατά παραδοχή του υπουργού Δικαιοσύνης, όχι κάποιου που δούλευε διοικητικός υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Κρεμάστηκε στα μανταλάκια. Βρέθηκε πρώτο θέμα αυτός και κάποιοι άλλοι πολιτικοί επειδή ήταν μισητός στην τότε κυβέρνηση και τα παιδιά του τον ρωτούσαν γιατί; Και στη συνέχεια δικαιώθηκε. Έχει μια αυξημένη ευαισθησία. Ο κύριος Γεωργιάδης και κανένας από εμάς ουδέποτε πρόκειται να αμφισβητήσουμε τον καταλυτικό ρόλο, ως πυλώνα σταθερότητας του πολιτεύματος, που έχει η Δικαιοσύνη. Το να θέτει ένας άνθρωπος εύλογα ερωτήματα. Παράδειγμα. Θα σας πω εγώ ένα παράδειγμα πέραν αυτών που λέει ο κύριος Γεωργιάδης γιατί απάντησα ξεκάθαρα: δεν απειλείται η Δημοκρατία μας σε καμία περίπτωση. Πώς είναι δυνατόν διάφοροι, άκουγα προ ημερών έναν πρόεδρο Συλλόγου εργαζομένων, προχθές σε μια άλλη συνέντευξη ενός ραδιοφωνικού σταθμού στη Βόρεια Ελλάδα, να προαναγγέλλουν κάποιοι ποια είναι η επόμενη δικογραφία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν από τη Δικαιοσύνη; Εγώ δεν θέλω να πιστέψω ότι οι δικαστές, είτε στη χώρα μας ως εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είτε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία -πραγματικά δεν θέλω να το πιστέψω, ούτε το πιστεύω- λένε στον οποιονδήποτε που δεν έχει δουλειά, τι θα έρθει. Τι σημαίνει, τι θα έρθει, τι σημαίνει ότι θα έρθει; Αυτό γίνεται πουθενά αλλού στην Ευρώπη;
Σχετικά με το ποιος ευθύνεται για τις διαρροές
Δεν ξέρω ποιος διαρρέει. Εγώ ξέρω, όπως σας είπα, ότι μια διαδικασία που γίνεται αναλογικά σε όλη την Ευρώπη, αν δείτε το 170 στα 3600 είναι μια αναλογία ελέγχου, γιατί δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι υποθέσεις…
Για να είμαστε σαφείς. Δεν ξέρω ποιος διαρρέει, αλλά αυτό είναι κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο που δεν έχει καμία σχέση με την κανονική λειτουργία της δικαιοσύνης.
Σχετικά με την ανανέωση της θητείας των Ευρωπαίων Εισαγγελέων
Αυτό θα το αποφασίσουν οι αρμόδιοι που είναι το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο και δεν πρόκειται ποτέ να μπούμε στη διαδικασία να γίνουμε «βασιλικότεροι του βασιλέως».
Για το εάν τα μέτρα που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση επαρκούν για την αντιμετώπιση της ακρίβειας: «Ευτυχώς που είχαμε αυξημένα φορολογικά έσοδα τελικά, τα οποία δεν προέρχονται από αυξημένους φόρους, αλλά από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής για να μπορούμε να δίνουμε ό,τι παραπάνω πίσω στον κόσμο. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλουμε να είμαστε άλλη μια κυβέρνηση που θα γίνει ευχάριστη για την επανεκλογή της στις πλάτες πολλών από αυτά τα παιδιά που είναι εδώ»
Η αντιπολίτευση πριν από 4 μήνες στον προϋπολογισμό, κατήγγειλε την Κυβέρνηση, για «ματωμένα» πλεονάσματα και για υπερφορολόγηση λόγω αύξησης των φορολογικών εσόδων. Ευτυχώς που είχαμε αυξημένα φορολογικά έσοδα τελικά, τα οποία δεν προέρχονται από αυξημένους φόρους, αλλά από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής για να μπορούμε να δίνουμε ό,τι παραπάνω πίσω στον κόσμο. Αυτοί που μιλούσαν για υπερβολικά φορολογικά έσοδα, τώρα ζητάνε παραπάνω. Γιατί όταν λες «ψίχουλα» θες να δώσεις παραπάνω. Και το ερώτημα είναι με ποια λεφτά; Στο δια ταύτα: προφανώς και δεν είναι αρκετά, σε μια κοινωνία η οποία και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη δοκιμάζεται από μια επίμονη ακρίβεια. Αλλά η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλουμε να είμαστε άλλη μια κυβέρνηση που θα γίνει ευχάριστη για την επανεκλογή της στις πλάτες πολλών από αυτά τα παιδιά που είναι εδώ, πολύ πιο νέα και παιδιών που μπορεί να μην έχουν γεννηθεί σήμερα. Κύριε Σρόιτερ, όσο σημαντικό είναι το ότι έχουμε πάει τον μέσο μισθό στα 1500€ πριν το 2027 και ναι πρέπει να τον πάμε πιο ψηλά, όσο σημαντικό είναι ότι έχουμε καταργήσει ή μειώσει 83 φόρους, άλλο τόσο σημαντικό για τις επόμενες γενιές είναι το ότι είμαστε πρώτη χώρα σε ρυθμούς μείωσης χρέους. Γιατί κάθε παιδί που αυτή τη στιγμή στα 30, 35, ένας νέος άνθρωπος στη δική μου τη γενιά ή στα 40 δεν μπορεί να πάρει τόσο εύκολα σπίτι, μάλλον πολύ δύσκολα, όπως πολύ πιο εύκολα πήρε ο μπαμπάς του και ο παππούς του, κάθε παιδί που έφυγε από την Ελλάδα, κάθε συνταξιούχος που σχεδόν είδε τη μισή του σύνταξη να κόβεται, πίσω από κάθε τέτοια ιστορία κρύβεται το «λεφτά υπάρχουν» και το «δώστα όλα». Και εμείς είμαστε μια Κυβέρνηση που όσο σημαντική θεωρούμε την κάθε θέση εργασίας που δημιουργούμε, σε αυτές τις 600.000 που έχουμε δημιουργήσει, τόσο σημαντική είναι και την παρακαταθήκη που θα αφήσουμε πίσω μας.
Για την κριτική περί επιδοματικής πολιτικής
Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω. Όπως υπάρχουν επιδόματα και επιδόματα, πλεονάσματα και πλεονάσματα αντίστοιχα υπάρχουν ξενοδοχεία και ξενοδοχεία, διοργανώσεις και διοργανώσεις. Ποια είναι η ουσιώδης διαφορά στα πλεονάσματα και στα επιδόματα; Γιατί είναι μια κοινή συζήτηση. Αν τα πλεονάσματα δημιουργούνται από αυξημένους φόρους, όπως έκανε η προηγούμενη από εμάς κυβέρνηση- ο κ. Τσίπρας, έβαλε ή αύξησε 30 φόρους- τότε παίρνεις από τη μία τσέπη 10 και δίνεις στην άλλη τσέπη 2. Γιατί με λίγα λόγια δεν «μεγαλώνεις την πίτα». Άρα από την πίτα αυτή παίρνεις 8 κομμάτια από τους πολλούς και δίνεις 2 κομμάτια στους λίγους για να πάρεις ψήφους. Αυτά είναι «ματωμένα» πλεονάσματα και προβληματικά επιδόματα. (Για το από που προέρχονται τα σημερινά επιδόματα) Τα δικά μας προέρχονται από την αύξηση των φορολογικών εσόδων λόγω τριών παραγόντων -γιατί δεν έχει αυξηθεί ούτε ένας φορολογικός συντελεστής. Παράγων πρώτος. Δημιουργήθηκαν, όπως σας είπα, 600.000 δουλειές, όταν 600.000 άνθρωποι βρίσκουν δουλειά από εκεί που τους πλήρωνε το κράτος με το επίδομα ανεργίας, άρα κόστιζαν στο κράτος, τώρα πληρώνουν το κράτος με τους φόρους και τις εισφορές τους που είναι μειωμένοι. Δεύτερος παράγοντας. Αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Τρίτος παράγοντας. Ανάπτυξη της οικονομίας. Ένας άνθρωπος που παίρνει 100 ευρώ και πληρώνει φόρο 29% όπως ήταν μέχρι το 2019, το κράτος εισπράττει από αυτόν 29€. Όταν πηγαίνει στα 200€ και ο φόρος έχει πάει στο 20%, το κράτος εισπράττει 40€. Τι είναι καλύτερο; Καλύτερο είναι το δεύτερο δηλαδή και να έχεις μειωμένο φόρο και ο άνθρωπος να παίρνει 200 από 100 και το κράτος να παίρνει 40 από 29. (Για την μείωση ΦΠΑ) Επί της αρχής είμαστε θετικοί όλοι μας και προσωπικά εγώ σε κάθε μείωση φόρου, για αυτό και έχουμε μειώσει όλους αυτούς τους φόρους, αλλά μειώνουμε όσους φόρους αντέχει η οικονομία μας και έχουμε μειώσει και πολλούς ΦΠΑ. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ένας νέος άνθρωπος εκεί που έχει 29% φόρο μαζί με εισφορές περίπου το ένα τρίτο, μισό δηλαδή, γιατί αν βάλετε και τους υπόλοιπους φόρους που πήγαιναν στο κράτος και έφτανε στο 80% αν βάλει κανείς και τον νόμο Κατρούγκαλου, τώρα έχει μηδενικό φόρο μέχρι 25 ετών και έχει φόρο 9% μέχρι 30 ετών. Η φορολογία μειώθηκε από 1/1/2026 όσο ποτέ ξανά και πρέπει να μειωθεί κι άλλο.
Για το εάν, υπό τις συνθήκες της ενεργειακής κρίσης και της ακρίβειας, παραμένει εφικτή η προώθηση φοροελαφρύνσεων στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης: «Αν η περσινή ΔΕΘ ήταν η ΔΕΘ των φυσικών προσώπων όπου είχαμε τη μεγαλύτερη μείωση φορολογικών συντελεστών για οικογένειες, παιδιά και συνολικά όλους τους μισθωτούς, η επόμενη ΔΕΘ φιλοδοξούμε να είναι για όλους πάλι, αλλά με έμφαση τις επιχειρήσεις και ειδικά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τη μεσαία τάξη. Αυτός είναι ο στόχος. Εμείς μιλάμε παραπάνω για το πώς, πώς «μεγαλώνουμε την πίτα» και δεν παίρνουμε από τη μία τσέπη 10 για να δώσουμε στην άλλη τσέπη 2 αλλά δημιουργούμε τις συνθήκες ούτως ώστε αυτά τα 10 να γίνουν 20 και ο κόσμος αυτά που στερήθηκε και δικαίως φωνάζει να τα πάρει πίσω».
Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι έχουμε άλλα 200 εκατομμύρια για το 2026 και εξασφαλισμένο -πάντοτε να δούμε και πώς πάνε τα πράγματα αλλά φαίνεται ότι τα πράγματα είναι διαχειρίσιμα γιατί έχουμε μια στέρεη και ανθεκτική οικονομία- περίπου 1 δις να δώσουμε και βλέπουμε, για το 2027. Και αν η περσινή ΔΕΘ ήταν η ΔΕΘ των φυσικών προσώπων, όπου είχαμε τη μεγαλύτερη μείωση φορολογικών συντελεστών για οικογένειες, παιδιά και συνολικά όλους τους μισθωτούς, η επόμενη ΔΕΘ φιλοδοξούμε να είναι, για όλους πάλι, αλλά με έμφαση τις επιχειρήσεις και ειδικά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τη μεσαία τάξη. Αυτός είναι ο στόχος. Πιο σημαντικό όμως από τα μέτρα, τα οποία ακόμα δεν έχουν αποφασιστεί και θα τα μάθουμε από τον Πρωθυπουργό τότε, είναι το πώς. Στη χώρα αυτή συζητάμε πολύ το τι θα δώσουμε και όχι το πώς θα το δώσουμε. Ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει από το πολιτικό σύστημα για να είναι ευχάριστος. Δεν λέει κανείς άλλως πώς. Ποια είναι η απάντηση στο πώς; Μικρότεροι φόροι όπως είπαμε πριν, παραπάνω έσοδα από την πολιτική μας για να μπορούμε να τα δώσουμε πίσω στον κόσμο που τα έχει στερηθεί. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Εμείς μιλάμε παραπάνω για το πώς, πώς «μεγαλώνουμε την πίτα» και δεν παίρνουμε από τη μία τσέπη 10 για να δώσουμε στην άλλη τσέπη 2 αλλά δημιουργούμε τις συνθήκες ούτως ώστε αυτά τα 10 να γίνουν 20 και ο κόσμος αυτά που στερήθηκε και δικαίως φωνάζει να τα πάρει πίσω.
Για την συζήτηση περί εξωκοινοβουλευτικών υπουργών και βουλευτών: «Όση σημασία έχει ο άνθρωπος ο οποίος θα πάει να ζητήσει σταυρό, άλλο τόση σημασία έχει σε ποιο ψηφοδέλτιο είναι ο άνθρωπος αυτός. Την πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη που έχει παράξει αποτελέσματα την έχουν πετύχει κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί μαζί»
Νομίζω είναι ένα θέμα το οποίο άνοιξε χωρίς λόγο. Καταρχάς η επίμαχη ανάρτηση του κ. Σκέρτσου επ ουδενί τρόπω δεν στοχοποίησε κανέναν βουλευτή. Αλίμονο. Εγώ θα σας πω κάτι. Το σκεφτόμουν γιατί τύποις είμαι εξωκοινοβουλευτικός, επί της ουσίας ήμουν ο γραμματέας του κόμματος το 2023 που έτρεξε μαζί με τον Πρωθυπουργό και ένα επιτελείο νέων αλλά και έμπειρων στελεχών για να πάρει σταυρό, ψήφο η Νέα Δημοκρατία σε όλη την Ελλάδα και τώρα δίνω τη μάχη του σταυρού. Υπάρχουν δύο αλήθειες που και οι δύο έχουν τεράστια σημασία σε ένα κόμμα και σε μία κυβέρνηση. Όση αξία έχει ο άνθρωπος ο οποίος θα βγει από την ασφάλεια του καναπέ του και θα πάει να ζητήσει σταυρό και θα φέρει ψήφους στο κόμμα -τεράστια σημασία- άλλη τόση σημασία έχει σε ποιο ψηφοδέλτιο είναι ο άνθρωπος αυτός. Εγώ είμαι τυχερός και ευγνώμων γιατί αποφάσισε ο Πρωθυπουργός να είμαι στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, άρα θα ζητήσω σταυρό στο όνομα μιας κυβέρνησης, ενός κόμματος και ενός Πρωθυπουργού που έχει παράξει μια πολιτική, έχει μειώσει την ανεργία, έχει ισχυροποιήσει στην Ελλάδα, στο εξωτερικό έχει μειώσει φόρους, όλα αυτά που είπαμε. Δεν είναι όλα τα ψηφοδέλτια ίδια. Αυτή την πολιτική και αυτό το αποτέλεσμα την έχουν πετύχει και κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί. Άρα, όση αξία έχει ο αγώνας κάθε βουλευτή και η επαφή του με την κοινωνία, η μάχη που δίνουμε για το σταυρό όσοι εκτιθέμεθα, άλλη τόση αξία έχει και η δουλειά που κάνουν κάποιοι άνθρωποι, μεταξύ αυτών και ο κ. Σκέρτσος, κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί, για να μπορείς όταν πας για τον σταυρό σε ένα ψηφοδέλτιο ενός κόμματος να τον ζητήσεις πιο εύκολα.
Με λίγα λόγια, για να καταλαβαίνει ο κόσμος, δεν είναι το ίδιο πράγμα να ζητάς σταυρό με τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ακόμα και σε μια δημοσκόπηση, όπως είπαμε, είναι κοντά στο 30%, δώδεκα μονάδες μπροστά, με το να ζητάς σταυρό με ένα κόμμα το οποίο είναι του 2, του 5, του 10%. Αυτό το ποσοστό, αυτή η απήχηση είναι αποτέλεσμα πολιτικών αλλά και προσωπικού αγώνα.
(Για τις «επιθέσεις» στους εξωκοινοβουλευτικούς) Είναι άτοπες, θεωρώ, γιατί όσο σημαντική είναι η συνεισφορά ενός κοινοβουλευτικού -είναι η βάση μας, η κοινοβουλευτική μας ομάδα, ο πυρήνας μας, αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχε η κυβέρνηση- τόσο σημαντική είναι και η δουλειά συνολικά των κυβερνητικών στελεχών, κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών, είναι ένα σύνολο. Είναι ένας άνευ ουσίας διαχωρισμός και θεωρώ ότι ανατροφοδοτείται με έναν τρόπο που δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Όλοι είμαστε στην ίδια σελίδα, έχουμε όλοι τον ίδιο στόχο. Κάποιοι έχουμε επιλέξει να κριθούμε και από τον κόσμο με την ψήφο του, με το σταυρό δηλαδή, κάποιοι έχουν επιλέξει να μην το κάνουν.
Για τον Αλέξη Τσίπρα
Περιμένουμε τον κύριο Τσίπρα να ανακοινώσει το κόμμα του, το πρόγραμμά του. Μέχρι τώρα έχουμε δει μία από τα ίδια. Και μάλιστα είπε ότι θα έπρεπε να είχε κλείσει τις τράπεζες από την πρώτη μέρα, μετά τις εκλογές του 2015. Είμαστε στο φόρουμ των Δελφών, το Φόρουμ των Δελφών έχει γίνει θεσμός και ξεκίνησε το 2016, ένα χρόνο μετά, το 2015. Το 2015 αν δεν υπήρχαν οι τότε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα δεν θα ήταν στην Ευρώπη. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Κανείς. Αν δεν είχε γίνει αυτό- άρα, κάτι το οποίο οφείλεται σε άλλο κόμμα και όχι στον κύριο Τσίπρα- δεν θα είχαμε σήμερα ούτε τον κύριο Μακρόν στην Ελλάδα, δεν θα είχαμε τα 40 δις που δεν έχουν καμία σχέση με το μαξιλάρι του κυρίου Τσίπρα για να αντέξουμε στην πανδημία, δεν θα είχαμε το Ταμείο Ανάκαμψης, δεν θα είχαμε εμβόλια, στους Δελφούς τα επόμενα χρόνια δεν θα συζητούσαμε για την ευρωπαϊκή προοπτική στην Ελλάδα, μάλλον δεν θα είχαν βρει δουλειά 500.000 άνθρωποι. Ευτυχώς τα έχουμε όλα αυτά. Επειδή και ο κ. Τσίπρας έκανε τότε την «κολοτούμπα» και χρειάστηκαν οι ψήφοι των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Μακρόν θα μπορούσε να έρθει σε μία χώρα εκτός Ευρώπης, η οποία θα μάζευε τα συντρίμμια της. Δεν θα είχε έρθει σε μία ευρωπαϊκή χώρα η οποία αναγνωρίζεται ως πρωταγωνίστρια σε όλα τα επίπεδα, εξοπλιστικά, αμυντικά, σε επίπεδο γεωστρατηγικό, μία χώρα η οποία έχει καταφέρει τόσα πολλά. Θα ήταν μία χώρα η οποία θα είχε βγει κάποια χρόνια από την Ευρώπη και θα προσπαθούσε να σταθεί όρθια. Λοιπόν, γιατί το λέω αυτό; Όχι για να θυμίσω- που και να θυμηθούμε πρέπει-. Όταν μιλάει κάποιος έχει πίσω του ένα παρελθόν και ειδικά όταν αυτό το παρελθόν του δεν το αποκηρύσσει, λέει ότι θα έπρεπε να έχω κλείσει τις τράπεζες από την πρώτη μέρα. Καλοδεχούμενος ο κ. Τσίπρας. Ήταν πρωθυπουργός. Ο κόσμος θα τον κρίνει. Να δούμε το πρόγραμμα που θα έχει, τα πρόσωπα. Αλλά όλα αυτά δεν ήταν κάποιες λάθος επιλογές. Ήταν η ιστορία μας.
Για το αν υπάρχει πιθανότητα συνεργασίας με το κόμμα Τσίπρα: «Εμείς με τον κύριο Τσίπρα και οποιοδήποτε κόμμα, είτε της άκρας δεξιάς, είτε που προήλθε από τον κ. Τσίπρα, δεν πρόκειται ποτέ να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι»
Δεν έχετε δίπλα σας στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Χθες άκουγα συνεντεύξεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, νομίζω ο κ. Βλάχος είπαν «καλοδεχούμενη η συνεργασία με τον κύριο Τσίπρα», άλλα όπως ο κ. Δουδωνής είπαν το αντίθετο. Εμείς με τον κύριο Τσίπρα και οποιοδήποτε κόμμα, είτε της άκρας δεξιάς, είτε που προήλθε από τον κ. Τσίπρα, δεν πρόκειται ποτέ να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι. Γιατί; Γιατί υπάρχουν κάποια ταυτοτικά θέματα, ένα εκ των οποίων είναι αυτό που είπαμε πριν. Μεγαλώνουμε την πίτα, μειώνουμε φόρους και πάμε τη χώρα μπροστά. Οι άνθρωποι αυτοί θέλουν η χώρα να πάει πίσω. Εμείς έχουμε πει ότι ζητάμε αυτοδυναμία. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα την πετύχουμε, γιατί και το 2023 περίπου το σημείο εκκίνησης, κάπου στο 30% ήταν. Ο κόσμος θα αποφασίσει, όμως πρέπει την επόμενη ημέρα ο τόπος να έχει κυβέρνηση.
Δείτε τη συζήτηση εδώ: : https://youtu.be/D_nDlweTUrE