Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου στην εκπομπή του ΣΚΑΪ 100,3 “Στον εξώστη”
Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του ΣΚΑΪ 100,3 “Στον εξώστη” και τους δημοσιογράφους Α. Αντζολέτο και Γ. Καντέλη
Σχετικά με την παρουσία του κ. Τσίπρα στην ΔΕΘ
Νομίζω ότι ο κ. Τσίπρας, όσο και να προσπαθεί να παρουσιαστεί ως κάτι διαφορετικό, ειδικά όταν το όνομά του μπαίνει δίπλα στην έννοια «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», τότε νομίζω ότι οι αντιδράσεις του κόσμου είναι από αντιδράσεις απαξίωσης μέχρι υπενθύμισης τραγελαφικών καταστάσεων, που, δυστυχώς, όταν ήρθε ο κ. Τσίπρας στην εξουσία, μόνο για γέλια δεν ήταν γιατί υποφέραμε όλοι με τα γνωστά αποτελέσματα. Τσίπρας και πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, λοιπόν, το τελευταίο πράγμα που μπορεί να δημιουργήσει σε έναν πολιτικό αντίπαλο είναι φόβο. Από εκεί και πέρα, το είπα και προ ημερών σε συνέντευξή μου, εμείς επί της αρχής δεν υποτιμούμε κανέναν αντίπαλο, πολλώ δε μάλλον έναν άνθρωπο ο οποίος εξελέγη Πρωθυπουργός. Ως προς τα καθαρότητας και εντιμότητας, νομίζω ότι τις απαντήσεις τις έχουν δώσει οι ίδιοι οι Υπουργοί του κ. Τσίπρα, με πρώτο τον κ. Κοντονή. Μην τα επαναλαμβάνουμε, ασχέτως αν αποφεύγει ο ίδιος να απαντήσει όταν ερωτάται στις συνεντεύξεις που δίνει για τα πολλά ερωτήματα τα οποία έχει αφήσει αναπάντητα για τα πεπραγμένα του, κυρίως σε θέμα υποτιθέμενης εντιμότητας. Και για την ουσία αυτού που με ρωτήσατε, για να το επαναλάβω, πολλές φορές ο τύπος στην πολιτική είναι κάτι πολύ ουσιαστικό. Είναι μια παράδοση η οποία τηρείται από όλες τις αντιπολιτεύσεις όλα αυτά τα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των ετών που ήταν Πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας. Ουδέποτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ ήταν και πρώτος στις δημοσκοπήσεις και, μάλιστα, για τα τρία από τα τεσσεράμισι χρόνια που ήταν Πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, δεν τόλμησε να προηγηθεί του τότε νόμιμα εκλεγμένου Πρωθυπουργού. Αυτό, προφανώς, δεν είναι το πιο σημαντικό που απασχολεί τους πολίτες, αλλά δείχνει πολλά για τον χαρακτήρα και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πολιτική – πολύ αλαζονικό, θα μου επιτρέψετε να πω- ο κ. Τσίπρας.
Δεν έχει να κάνει με το πού είναι το ξενοδοχείο. Έχει να κάνει με το πλαίσιο γύρω από το οποίο γίνεται μια ομιλία. Γνωρίζουν οι πολίτες ότι είναι ένα έθιμο το οποίο έχει και πάρα πολλή ουσία μέσα του. Στην αρχή της χρονιάς, όχι επειδή αυτό συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, αλλά επειδή είναι η έναρξη αυτού που λέμε χρονιάς σχολικής, ακαδημαϊκής ή «σεζόν», όλες οι πολιτικές δυνάμεις περιγράφουν το πρόγραμμά τους. Οι κυβερνήσεις το τι θα εφαρμόσουν, οι αντιπολιτεύσεις το τι θα έκαναν αν ήταν στην κυβέρνηση. Αυτό με πολύ μεγάλο και έντονο συμβολισμό γίνεται εδώ και δεκαετίες στη Θεσσαλονίκη, θέλοντας να σταλεί και ένα μήνυμα στήριξης στη Μακεδονία, στη Βόρεια Ελλάδα. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι ο κ. Τσίπρας «σπάει» μία παράδοση, δεδομένου μάλιστα του γεγονότος ότι δεν είναι ούτε καν αρχηγός Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και θα πω και κάτι: Επειδή είδα την απάντηση, μετά από πάρα πολλές ώρες, του κόμματος του κ. Τσίπρα, της ΕΛΑΣ, πρώτον δεν ισχύει αυτό που λένε ότι σε όλες τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις κλείνει ο Πρωθυπουργός και κάνουν, μάλιστα, και μία άσχετη, εντελώς εκτός λογικής, σύγκριση μεταξύ της ΔΕΘ και των κοινοβουλευτικών συζητήσεων, αλλά ακόμα και έτσι όπως το λένε δεν ισχύει, σε κάποιες κοινοβουλευτικές συζητήσεις, όπως είναι ο Προϋπολογισμός ή η πρόταση δυσπιστίας κλείνει ο Πρωθυπουργός, αλλά το κυριότερο, το ξαναλέω, είναι ότι είθισται να ανοίγει τη ΔΕΘ ο εκάστοτε πρωθυπουργός, να περιγράφει το πρόγραμμα του ιδίου, της κυβέρνησης και στη συνέχεια τα υπόλοιπα κόμματα και κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά να παρουσιάζουν τις δικές τους θέσεις και απόψεις.
Για το τι θα ανακοινώσει ο κ. Τσίπρας
Η διαφορά του κυρίου Τσίπρα από όλους τους υπόλοιπους μαθητευόμενους μάγους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, ένας εκ των οποίων ήταν και ο κύριος Τσίπρας το 2012 – 2015, είναι ότι έχει υπάρξει πρωθυπουργός της χώρας. Ήταν ο πρωθυπουργός που αύξησε ή επέβαλε πάνω από τριάντα νέους φόρους. Και επειδή είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, θα σας θυμίσω ότι λίγο πριν φύγει ο κύριος Τσίπρας, λόγω του νόμου Κατρούγκαλου, που στην πραγματικότητα ήταν νόμος Τσίπρα, ο ελεύθερος επαγγελματίας πέραν του φόρου εισοδήματος που ήταν στο 29% με 100% προκαταβολή για τις ατομικές επιχειρήσεις και τα φυσικά πρόσωπα, που τώρα είναι 50% (η προκαταβολή), είχε και ένα επιπλέον δυσβάσταχτο φόρο, που ήταν οι ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες υπολογίζονταν επί του τζίρου. Δηλαδή «τιμωρούσε» έναν ελεύθερο επαγγελματία ο οποίος ήθελε να βγάλει παραπάνω ή δήλωνε παραπάνω. Θυμάμαι ότι είχαμε φτάσει στο σημείο, αν αθροίζαμε φόρους και εισφορές, να δίναμε το 85% του εισοδήματός μας πίσω στο κράτος. Αυτό το 29% έχει γίνει πλέον 20%. Και αν έχεις παιδιά 18%, 16%, 9% ή και 0, αυτό το 100% έχει γίνει 50%. Και πολλοί άλλοι φόροι, όπως το τέλος επιτηδεύματος για φυσικά πρόσωπα, έχουν καταργηθεί ή έχουν μειωθεί. Άρα, ο τελευταίος εν δυνάμει πρωθυπουργός ή πρώην πρωθυπουργός που μπορεί να μιλήσει σε έναν ελεύθερο επαγγελματία για φόρους και να τον πάρει στα σοβαρά ο ελεύθερος επαγγελματίας νομίζω ότι είναι ο κύριος Τσίπρας.
Για τα μέτρα που αναμένονται και την ακρίβεια
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ακρίβεια είναι η πρώτη συζήτηση που γίνεται σε κάθε σπίτι ή σε κάθε αυτοκίνητο, σε κάθε ακροατή, σε κάθε άνθρωπο ο οποίος μας ακούει. Είναι κάτι το οποίο το αντιμετωπίζουμε και στην Ελλάδα, το αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Αυτό λίγο ενδιαφέρει τον κόσμο ότι αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα και σε άλλες χώρες. Δική μας δουλειά είναι να μειώσουμε όσο μπορούμε τις συνέπειες. Αλλά το ερώτημα δεν είναι εάν μπορούμε να πατήσουμε ένα «κουμπί» και να εξαφανίσουμε την ακρίβεια. Δεν υπάρχει κυβέρνηση η οποία να έχει πάρει μέτρο ή μέτρα τα οποία να εξαφανίζουν ή να μετατρέπουν τον πληθωρισμό από πληθωρισμό σε αποπληθωρισμό. Το πολιτικό δια ταύτα, το διακύβευμα αυτής της συζήτησης είναι πώς μπορεί ένα κράτος ή μια κυβέρνηση να δημιουργεί τις συνθήκες, δηλαδή να έχει παραπάνω έσοδα, όχι από υπερφορολόγηση, όπως έκαναν προηγούμενες κυβερνήσεις από εμάς, ούτως ώστε να μπορεί να χρηματοδοτεί μέτρα. Το πρώτο, το οποίο έχει πολύ μεγάλη σημασία και πολύ λίγο συζητάμε και στην περίοδο της ΔΕΘ και στην περίοδο του προϋπολογισμού, δεν είναι τα μέτρα αυτά καθ’ αυτά, αλλά είναι πώς βρίσκονται τα λεφτά, για να μπορεί η κυβέρνηση να εξαγγείλει και να εφαρμόζει μέτρα και η εκάστοτε αντιπολίτευση να μπορεί να τάζει πολλά παραπάνω από αυτά τα οποία μπορούν να δοθούν.
Για το που πρέπει να κατευθυνθούν τα μέτρα
Κοιτάξτε, γενικά νομίζω ότι, αυτό είναι μια έτσι προσωπική θέση, ότι όσο το δυνατόν… καταρχάς σίγουρα πρέπει η κυβέρνηση να σκέφτεται όλους τους πολίτες, πολύ περισσότερο αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Εγώ θα πω όμως ότι αυτό το οποίο πρέπει να δούμε, ειδικά όσο περνάει ο καιρός και μπαίνει σε μια λογική κανονικότητας και σταθεροποίησης η οικονομία, δεν είναι μια οικονομία που χρωστάει, είναι μια οικονομία που αποπληρώνει τις υποχρεώσεις της, αυξάνει τις επενδύσεις, τις εξαγωγές, τις θέσεις εργασίας, πρέπει να στηριχθούν πολύ παραπάνω οι συνεπείς, κατά τη γνώμη μου, η μεσαία τάξη και οι οικογένειες. Τώρα επί της ουσίας του ερωτήματός σας και συνεχίζοντας αυτό το οποίο απαντούσα στον κύριο Ατζολέτο, αφού πρώτα λοιπόν βρίσκεις τα λεφτά, χωρίς να υπερφορολογείς τους πολίτες και τα βρίσκεις από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, πρέπει να αποφασίσεις πού θα κατευθυνθούν τα λεφτά. Θεωρώ ότι ο πιο σωστός τρόπος και πιο έντιμη αντιμετώπιση σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει πολύ μεγάλο πρόβλημα κόστους ζωής και δεν είναι μόνο το σούπερ μάρκετ, που, εκεί συγκριτικά με άλλες χώρες τον τελευταίο μήνα, είχαμε μια καλύτερη επίδοση, αλλά δεν παύει να υπάρχει ακρίβεια μεγάλη, είναι το στεγαστικό, είναι πολλά ζητήματα, θεωρώ ότι πρέπει όσα παραπάνω χρήματα να δοθούν στις οικογένειες, είτε οικογένειες με ένα, δύο παιδιά, είτε πολύ παραπάνω οικογένειες με τρία παιδιά, τους τρίτεκνους δηλαδή και τους πολύτεκνους και υπερπολύτεκνους, τη μεσαία τάξη, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έγιναν γενναίες φοροελαφρύνσεις στην πρώτη τετραετία και μειώθηκε η προκαταβολή φόρου στο 80% στις υπόλοιπες επιχειρήσεις, το 50% στις ατομικές και ο φόρος των επιχειρήσεων πήγε στο 22 από το 28%, όμως πρέπει να δούμε τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε στις επιχειρήσεις και ειδικά τις μικρομεσαίες, στις οικογένειες και βέβαια να μην ξεχνάμε ότι ένας συνταξιούχος, ο οποίος μπορεί να είναι πάνω από τα εισοδηματικά κριτήρια των όποιων στηρίξεων των προηγούμενων ετών, δεν είναι πλούσιος. Δηλαδή ένας συνταξιούχος των 1.200, 1.500€ σύνταξη και λίγο παραπάνω, δεν είναι ένας συνταξιούχος ο οποίος δεν έχει και τόση ανάγκη στήριξης ή αντίστοιχα ένας δημόσιος υπάλληλος.
Αυτό το οποίο θέλω να σας πω και δεν έχει ειπωθεί, είναι ότι η διαφορά αυτής της ΔΕΘ σε σχέση με τις προηγούμενες, είναι ότι είναι η τελευταία ΔΕΘ πριν τις εκλογές για την κυβέρνηση και για τα υπόλοιπα κόμματα. Άρα ο Πρωθυπουργός προφανώς θα περιγράψει τα μέτρα που θα εφαρμοστούν το 2027 και σε αντίθεση με πολλούς προκατόχους του, αυτά τα οποία θα ακούσετε, αυτά θα δείτε και να εφαρμόζονται, αλλά θα εκκινήσει την περιγραφή του προγράμματος της επόμενης τετραετίας, εφόσον οι πολίτες μας εμπιστευτούν ξανά. Θα βάλει δηλαδή τις βάσεις των βασικών προτεραιοτήτων της κυβέρνησης για την επόμενη τετραετία, κυρίως σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και ευρύτερα.
Σχετικά με την στρατηγική των «ήρεμων νερών»
Νομίζω ότι αδικεί την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο τίτλος «ήρεμα νερά». Δεν είναι αυτή νομίζω η επικεφαλίδα της εξωτερικής πολιτικής αυτής της περιόδου, αυτών των 6,5-7 ετών. Θεωρώ ότι η επικεφαλίδα είναι μια υπερήφανη Ελλάδα που μεγαλώνει με πολιτικές, με πράξεις και όχι με ψευτοπατριωτικές κορώνες. Τώρα, προφανώς στη σχέση μας με τη γείτονα χώρα για εμάς προέχει ένα καλό κλίμα διαλόγου, πάντα με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά αυτό δεν είναι ούτε αυτοσκοπός, ούτε η βασική μας πολιτική. Δηλαδή τα «ήρεμα νερά» μόνο και μόνο για να υπάρχουν. Ναι, επιδιώκουμε τον διάλογο, επιδιώκουμε το καλό κλίμα, αλλά ταυτόχρονα μεγαλώνουμε ουσιαστικά τη χώρα. Και ξέρετε, θυμάμαι για πάρα πολλές δεκαετίες και με το απαράδεκτο και παράνομο Casus Belli εν ισχύ και με δεκάδες καθημερινά παραβιάσεις στον εναέριο χώρο μας, όλους τους προκατόχους του εν ενεργεία πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη και πολλούς που και πολύ καλά έκαναν, να συναντιούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Δεν θυμάμαι ποτέ ξανά να γίνεται αυτή η συζήτηση. Γιατί, δηλαδή, είμαστε σε επικοινωνία σε μια φάση διαλόγου με την Τουρκία. Ξέρετε γιατί γίνεται τώρα αυτή η κουβέντα; Γιατί τώρα όλοι αυτοί οι οποίοι είχαν κατά καιρούς τον πρώτο λόγο στο αφήγημα του πατριωτισμού «μονοπωλιακά», που για μένα δεν ανήκει μονοπωλιακά σε κανέναν κάτι τόσο ιερό και σημαντικό, έχουν χάσει τα επιχειρήματά τους. Και γιατί τα έχουν χάσει τα επιχειρήματά τους; Πρώτον, γιατί έχουμε μια κυβέρνηση που αντιμετώπισε μια «βόμβα» που είναι το μεταναστευτικό πολύ καλύτερα από όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και έχει μειώσει τις ροές, παρά τις πιέσεις που υπάρχουν κατά καιρούς, όπως στην Κρήτη, κατά καιρούς στο Βόρειο Αιγαίο. Όταν έχεις μειώσει τις ροές, παρά τις πιέσεις κατά 80% έχεις πετύχει. Έχει εξοπλίσει τη χώρα όσο καμία άλλη κυβέρνηση, έχει υπογράψει ΑΟΖ με την Αίγυπτο, με την Ιταλία, έχουμε επεκταθεί στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο. Αν μου επιτρέπετε, όλοι αυτοί οι «τζάμπα πατριώτες», από διάφορα πολιτικά κόμματα, έχασαν τα επιχειρήματά τους, ψάχνουν να βρουν να φτιάξουν ένα ψεύτικο αφήγημα ενδοτικότητας, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.
Σχετικά με τον Αντώνη Σαμαρά
Προσέχω πάρα πολύ τα λόγια μου, γιατί ο κ. Σαμαράς έχει υπάρξει πρόεδρος του κόμματος που ανήκω από μικρό παιδί και δεν έφυγα ποτέ και πρωθυπουργός της χώρας. Και ήταν και ένας πρωθυπουργός ο οποίος προσπάθησε και κατάφερε η χώρα να μείνει μία ευρωπαϊκή χώρα και κανονική χώρα. Όμως, και ο κ. Σαμαράς και όλοι οι υπόλοιποι πρωθυπουργοί, είτε είναι στον χώρο της κεντροδεξιάς, είτε της κεντροαριστεράς, ακολούθησαν την ίδια εξωτερική πολιτική, με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, με σεβασμό σε κάθε κεκτημένο, σε κάθε επιτυχία των προηγούμενων ετών και είχαν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, συναντήσεις, μετά ακόμα και από πολλές παραβιάσεις. Το να ακολουθείς αυτή την πολιτική, τη σωστή πολιτική, όταν είσαι πρωθυπουργός και όταν δεν είσαι πρωθυπουργός, ενδεχομένως για να γίνεις πιο συμπαθής σε ένα ακροατήριο δεξιότερο της παράταξης ή το πιο δεξιό, ας πούμε, ακροατήριο, επιτίθεσαι παραπάνω στην Τουρκία, δεν βοηθάει κάπου τη χώρα.
https://we.tl/t-GhhTx2vjwdEQQ7aP