Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στo κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Blue Sky
Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στo κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Blue Sky
Για την ανάρτηση με βίντεο του Α. Σαμαρά
Όταν είδα ότι είχε αναρτήσει κάποια βίντεο ο κ. Σαμαράς, δεδομένης και της ημερομηνίας, σήμερα είναι 5 Ιουλίου, έντεκα χρόνια μετά τη μαύρη επέτειο του διχαστικού δημοψηφίσματος και όσων ακολούθησαν, δεδομένου του γεγονότος ότι ο κ. Σαμαράς τότε ήταν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πίστεψα ότι θα κάνει ένα βίντεο, μία ανάρτηση για αυτές τις ημέρες, γιατί είναι καλό να μην ξεχάσουμε ποτέ. Τελικά επέλεξε να κάνει ένα βίντεο εναντίον της παράταξης, εναντίον της Νέας Δημοκρατίας. Δεν θέλω να μπω σε διαδικασία αντιπαράθεσης με έναν πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και έναν πρώην πρωθυπουργό και πιστεύω, έχοντας και την τιμή να εκπροσωπώ την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, ότι χρέος της κυβέρνησης είναι να εφαρμόζει μια πολιτική για το παρόν και το μέλλον, να προσπαθεί να βελτιώνει τις ζωές των πολιτών, να διορθώνει λάθη και όχι να μπαίνει σε μια διαδικασία είτε σχολιασμού είτε αντεγκλήσεων, με βάση μάλιστα και μια προσωπική ατζέντα. Δεν αφορά ιδιαίτερα αυτό τον κόσμο.
Για το περιστατικό με τον κ. Ντόκο
Μου έχει κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι κάποιοι στη χώρα μας και μάλιστα κόμματα της αντιπολίτευσης, επιλέγουν να πιστέψουν κάποιους ξένους, Ρώσους εν προκειμένω, που δηλώνουν φαρσέρ -διατηρούμε πολλές και σοβαρές αμφιβολίες για αυτό- και όχι τον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας. Δηλαδή αυτό το οποίο λένε κάποιοι από τη συγκεκριμένη χώρα με την συγκεκριμένη τελοσπάντων συμπεριφορά, είναι για αυτούς πιο αξιόπιστο από αυτό το οποίο λέει με μια σειρά από επιχειρήματα ο Έλληνας σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας. Το δεύτερο, το οποίο έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και είναι λυπηρό και αφορά πάλι την αντιπολίτευση, είναι το γεγονός ότι σε κάτι το οποίο φαίνεται ότι είναι μία νέα υβριδική απειλή στην οποία έχουν πέσει θύμα ξένοι ηγέτες, όχι απλά ομόλογοι του κυρίου Ντόκου, ηγέτες κρατών, οδήγησε την αντιπολίτευση επιπόλαια και χωρίς να πάρει τα δεδομένα και μάλιστα την αξιωματική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ, να ζητήσει μέσα σε λίγες ώρες την παραίτηση του κυρίου Ντόκου. Είναι ένα σοβαρό προφανώς θέμα, ως προς την διάσταση της νέας υβριδικής απειλής που υπάρχει. Όπως είπαμε από την πρώτη στιγμή όμως ουδέν δεδομένο το οποίο πλήττει την εθνική ασφάλεια δεν μεταφέρθηκε σε καμία συνομιλία. Και αν ακούσει κανείς τα όσα είπε ο κ. Ντόκος, γιατί η αντιπολίτευση έσπευσε να καταδικάσει τον κύριο Ντόκο πριν τον ακούσει, αυτό δείχνει και έναν πανικό και μια απελπισία, ειδικά στα κόμματα που έβγαλαν ανακοίνωση, ο κύριος Ντόκος με βάση μια σειρά από δεδομένα, πίστευε ότι συνομιλούσε με ένα πρόσωπο -και μάλιστα με εικόνα- το οποίο γνώριζε και είχε και προηγούμενη συνομιλία δια ζώσης. Προφανώς όλο αυτό οδηγεί και την Ελλάδα και τα υπόλοιπα κράτη στην περαιτέρω ενίσχυση των συστημάτων ασφαλείας και σίγουρα είναι μια συζήτηση πάρα πολύ σοβαρή που πρέπει να την κάνουμε και συνεχώς να ενισχύουμε τα φίλτρα, όχι, όμως, με όρους μικροπολιτικής αντιπαράθεσης.
Για την δολοφονική επίθεση σε βάρος των στελεχών της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη και την δολοφονία της Β. Νέστορα
Αναμένουμε από την Ελληνική Αστυνομία, όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις, να εντοπίσει, να συλλάβει τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς και με όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία. Γιατί η δουλειά της αστυνομίας και των αρχών δεν είναι μόνο να βρούνε κάποια πρόσωπα, αλλά να διεξάγουν μία εμπεριστατωμένη έρευνα και στη συνέχεια η Δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της, όπως εκείνη πιστεύει, χωρίς παρεμβάσεις. Είναι μία τραγωδία αυτό το οποίο συνέβη, αυτή η δολοφονία. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν είχαμε αυτή την τραγική κατάληξη, θα ήταν άλλη μία φορά, σε συνέχεια πολλών επιθέσεων και σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και σε δημοσιογράφους όπου θα «ξεχνιόταν» μετά από μία δύο ημέρες. Χρέος μας είναι να μην ξεχάσουμε και όχι με όρους εκδίκησης, αλλά με όρους επιβίωσης, να σβήσει οριστικά την όποια λογική, έστω και εξ αντανακλάσεως ή έμμεσης, δικαιολόγησης, εγώ θα πω και ηπιότερων συμπεριφορών, οι οποίες όμως είναι συμπεριφορές εγκληματικές. Η κατάληξη είναι η δολοφονία αυτή. Η αρχή, πολλές φορές, είναι πιο ήπιες συμπεριφορές. Ένας δήθεν «αγωνιστής» φοιτητής που πάει με καδρόνι να χτυπήσει συμφοιτητή του, κάποιος άλλος ο οποίος μπορεί να πάει στο σπίτι κάποιου πολιτικού ή κάποιου δημοσιογράφου και να πετάξει τρικάκια, όπως «χαϊδευτικά» τα αποκαλεί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος. Εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε αυτό το οποίο έκαναν κάποιοι άλλοι σε άλλες τραγωδίες και να ταυτίσουμε τους δολοφόνους με τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Σε καμία περίπτωση. Όμως, η συμπεριφορά των πολιτικών μας αντιπάλων, πολλών κομμάτων, κυρίως από τον χώρο της Αριστεράς και κάποιες φορές της κεντροαριστεράς, έριχνε λάδι στη φωτιά ή τέλος πάντων έμμεσα ή άμεσα κάποιες άλλες φορές, γιατί έχουν πάει μέχρι και μάρτυρες υπεράσπισης σε δολοφόνους, υπέθαλψε τέτοιες συμπεριφορές. Νομίζω ότι πρέπει να μπει ένα τέλος σε όλο αυτό. Ουσιαστικό και όχι υποκριτικό. Ένα τέλος και να είμαστε όλοι μαζί στο αυτονόητο, στην τήρηση του νόμου. Να συμφωνήσουμε ότι η κατάληψη είναι μία παράνομη πράξη, ότι κάθε παρουσία οποιουδήποτε στο σπίτι κάποιου άλλου είναι κάτι το οποίο πρέπει να καταδικάζεται και οι αρχές να επιλαμβάνονται. Και το κυριότερο για να κλείσω την απάντηση όπως ξεκίνησα, γιατί αυτό ενδιαφέρει τον κόσμο, η αστυνομία να κάνει τη δουλειά της και στη συνέχεια η δικαιοσύνη και οι δολοφόνοι, όσοι τέλος πάντων εμπλέκονται σε αυτή τη δολοφονία και τις υπόλοιπες δολοφονικές επιθέσεις να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.
Δεν είναι ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι ζήτημα του να μην κρύβουμε «κάτω από το χαλί» την αλήθεια και όσα ζήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες και θεωρώ ότι δικαιολόγησαν, εγώ θα πω κάποιες φορές ηπιότερες και κάποιες φορές όχι ηπιότερες συμπεριφορές. Και ακόμα και ο δικός μας πολιτικός χώρος τις προηγούμενες δεκαετίες φοβήθηκε να αντιμετωπίσει με θάρρος, να πάρει και το πολιτικό κόστος, όλα αυτά τα φαινόμενα. Ο εγκληματίας είναι εγκληματίας. Η κατάληψη είναι παράνομη πράξη. Οτιδήποτε στρέφεται ενάντια σε ένα φοιτητή, σε ένα καθηγητή, ακόμα και να τον εμποδίζεις να μπει στο πανεπιστήμιό του, να χάσει ένα εξάμηνο, είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίζεται με την κοινή λογική και όχι με το να το δικαιολογήσουν ως μια δήθεν επαναστατική πράξη.
Οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν στο σημείο αυτό, βρέθηκαν να είναι θύματα μίας δολοφονικής επίθεσης επειδή ανήκουν σε ένα κόμμα. Όταν το εντός εισαγωγικών «έγκλημα», το οποίο έκαναν και η Αφροδίτη Νέστορα έχασε τη μητέρα της, δολοφονήθηκε η μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα, επειδή η κόρη της έκανε το «προπατορικό αμάρτημα», για κάποιους φασίστες ενός άλλου άκρου εγκληματίες, αυτό είναι εγκληματίες, να πολιτευτεί με τη Νέα Δημοκρατία στην Α’ Θεσσαλονίκης. Δεν υπάρχει κάτι πιο τραγικό από αυτό.
Για τα μέτρα της ΔΕΘ
Έχει πει και ο Υπουργός Οικονομικών, έχει απαντήσει πρόσφατα και ο Πρωθυπουργός, ότι όσο παραπάνω δημοσιονομικό χώρο έχουμε και μας επιτρέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες θα τον δίνουμε στους πολίτες, εμείς επιλέγουμε με φοροελαφρύνσεις. Φαίνεται ότι για το 2027 ήδη υπάρχει μια δυνατότητα 1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Μακάρι να καταφέρουμε να είναι και παραπάνω. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αποδίδει. Ο στόχος ποιος είναι; Ο στόχος είναι στον κόσμο να μην λέμε μόνο τι θα δώσουμε. Θα τα ανακοινώσουμε αυτά στη ΔΕΘ, θα τα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός. Ποιες θα είναι οι φοροελαφρύνσεις και θα αφορούν, θεωρώ πρωτίστως τη μεσαία τάξη και όσους παραπάνω συμπολίτες μας, αλλά σημασία έχει να εξηγούμε και πώς θα δώσουμε αυτά τα λεφτά. Μην κοροϊδευόμαστε, ζούμε σε μια περίοδο πολύ δύσκολη, εισαγόμενου πληθωρισμού, όπου το κόστος ζωής έχει ανέβει και στην Ελλάδα και το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μία Κυβέρνηση που προσπαθεί να μεγαλώσει την πίτα και να δώσει πίσω στον κόσμο αυτά τα οποία έχει ανάγκη ο κόσμος, είναι σημαντικό. Πολλές φορές αυτό δεν φτάνει. Το καταλαβαίνουμε, ειδικά στα χαμηλότερα εισοδήματα. Όμως ξέρετε, όταν έχεις απέναντί σου έναν συμπολίτη σου, έχεις δύο επιλογές: Η μία επιλογή είναι να τον κοροϊδέψεις. Αυτό που κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να του πεις «αυτά που δίνει ο Μητσοτάκης είναι ψίχουλα. Χρειάζονται παραπάνω. Εγώ θα σου δώσω και τον 13ο μισθό και τον 14ο μισθό». Ο κύριος Τσίπρας την προηγούμενη εβδομάδα και την προ-προηγούμενη μάζεψε κάπου γύρω στα 6 με 10 δισ. μέσα σε 1-2 ομιλίες του και παρεμβάσεις του, αν βάλει κανείς και τους συνεργάτες του, τότε μιλάμε για πολύ μεγαλύτερα νούμερα. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά. Είναι μια ουτοπία. Είναι κάτι το οποίο πολλές φορές δεν είναι απλά μία ουτοπία, είναι και καταστροφή. Αυτό που βίωσε η Ελλάδα από το ’80 μέχρι που μπήκε στα μνημόνια, που ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Υπάρχει και ένας δεύτερος δρόμος. Ο δεύτερος δρόμος είναι να προσπαθείς με επενδύσεις, με αύξηση των εξαγωγών, με αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, να αυξάνεις τα φορολογικά έσοδα και όσο πιο γρήγορα μπορείς να χρηματοδοτείς μέτρα που αυξάνουν το εισόδημα των πολιτών. Εμείς επιλέγουμε τον δεύτερο δρόμο. Είμαστε το μόνο κόμμα μέχρι τώρα που επιλέγει αυτόν τον δρόμο. Και όλα αυτά θα κριθούν, θα αξιολογηθούν στις εκλογές.
Για την κριτική ότι η ανάπτυξη δεν φτάνει εξίσου σε όλα τα κοινωνικά στρώματα
Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται να επιμείνουμε πολύ παραπάνω στο να μεταφραστούν οι επιτυχίες της ελληνικής οικονομίας, τις οποίες όμως δεν πρέπει να υποτιμήσουμε, γιατί είναι προαπαιτούμενο οποιασδήποτε άλλης συζήτησης, δεν έχουν φτάσει όσο θα έπρεπε στη μεσαία τάξη και στα χαμηλότερα εισοδήματα ή όσο θα χρειαζόταν για να αντιμετωπιστεί το αυξημένο κόστος ζωής. Πολλές φορές ακούμε και τη φράση ότι όταν ευημερούν οι αριθμοί δεν ευημερούν ή δεν σημαίνει ότι ευημερούν οι άνθρωποι. Αλλά για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο σημείο ευημερίας της κοινωνίας, πρέπει πρώτα να φτάσουμε σε ένα σημείο που να ευημερούν οι αριθμοί. Δεν γίνεται χωρίς αυτό. Να το πω διαφορετικά. Αν η Ελλάδα δεν είχε μείνει στην Ευρώπη, γιατί είμαστε σήμερα στην 5η Ιουλίου, να θυμίσω ότι η Ελλάδα έμεινε στην Ευρώπη όχι μόνο επειδή έκανε κωλοτούμπα ο κ. Τσίπρας, η Ελλάδα έμεινε στην Ευρώπη επειδή οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν να μείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη. Δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε ούτε για Ταμείο Ανάκαμψης, ούτε για τα 40 δισεκατομμύρια που δόθηκαν για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της πανδημίας, ούτε για ΕΣΠΑ, ούτε για οποιοδήποτε άλλο μέτρο. Δεν θα ήμασταν καν στην Ευρώπη. Η Ελλάδα από το 2019 μέχρι σήμερα έχει γυρίσει 180 μοίρες όλη την εικόνα που είχε σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ήταν 27η στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης. Τώρα τρέχει με διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης. Ήταν μια χώρα που έδιωχνε τα νέα παιδιά στο εξωτερικό, 700.000 έφυγαν όχι μόνο τα χρόνια του κ. Τσίπρα και τα προηγούμενα από το 2010 – 2012 και μετά μέχρι το 2019. Έχουν γυρίσει οι περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς. Είναι μία χώρα η οποία είχε ανεργία 18% και τα προηγούμενα χρόνια ακόμα παραπάνω. Τώρα έχει ανεργία 7,9%. Έγινε η χώρα που ονειρεύεται ο κόσμος; Όχι, δεν έχει γίνει ακόμα. Και έχουμε και πάρα πολλά που πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν πας από το -3 στο 10 μέσα σε λίγα χρόνια. Πας βήμα – βήμα. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Το μόνο που έχει αξία είναι τα παραδοτέα. Κάθε μέρα, αν δεν γίνεται κάθε μέρα, όσο πιο συχνά, να βλέπει κάτι ο κόσμος το οποίο να του δείχνει ότι έχει νόημα να μας στηρίξει. Και αυτή είναι η δική μας δουλειά και καμία άλλη.
Σχετικά με το νομοσχέδιο που επεξεργάζεται η Τουρκία περί «γαλάζιας πατρίδας»
Καταρχάς, πρέπει να περιμένουμε να δούμε τελικά τι θα συμβεί. Έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι μια εσωτερική νομοθέτηση δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα και δεν έχει καμία ισχύ σε επίπεδο διεθνούς δικαίου. Από κει και πέρα η χώρα μας δεν πρόκειται να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Ξέρετε, η διαφορά μας με διάφορους άλλους, οι οποίοι γεμίζουν το δημόσιο διάλογο με «ψεύτο-πατριωτικές κορώνες» και μεγάλα λόγια, είναι ότι ενισχύουμε την Ελλάδα, μεγαλώνουμε την Ελλάδα στην πράξη. Έχω ακούσει πολύ έντονη κριτική αυτά τα χρόνια για την εξωτερική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αν κάτσει κανείς και δει επιχείρημα – επιχείρημα αυτά τα οποία έχουν ακουστεί, θα καταλάβει ότι είναι η πιο άδικη κριτική, δηλαδή για παράδειγμα, η κριτική για την ακρίβεια έχει βάση, ο κόσμος χρειάζεται μεγαλύτερη στήριξη, ακόμα παραπάνω πρόστιμα αυτοί οι οποίοι αισχροκερδούν. Έχουμε κάνει πράγματα, αλλά για παράδειγμα στο στεγαστικό χρειάζεται να κάνουμε παραπάνω, να ενισχύσουμε παραπάνω τις οικογένειες. Η κριτική κατά της Κυβέρνησης Μητσοτάκη για την εξωτερική πολιτική είναι η πιο εκτός τόπου και χρόνου κριτική που έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια. Γιατί όσα έχουν γίνει αυτά τα 7 χρόνια, οι συμφωνίες με Ιταλία, με Αίγυπτο για την ΑΟΖ, τα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, το θέμα που έθεσε για την άρση του casus belli ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Τουρκία, ο τρόπος που έχουμε αντιμετωπίσει μια σειρά από θέματα, η παρουσία μας στο Κογκρέσο, τα Rafale, οι Belharra, τα F-16, τα F-35, όλα αυτά δεν τα θυμάμαι εγώ τα προηγούμενα χρόνια. Δεν θυμάμαι καμία άλλη κυβέρνηση να τα έχει αναδείξει όλα αυτά και να έχει αυτές τις επιτυχίες μέσα σε επτά χρόνια kαι προσέξτε ποια 7 χρόνια; 7 χρόνια πολέμων, κρίσεων και δυσκολιών που κανείς δεν μπορούσε καν να προβλέψει, ούτε καν να περιγράψει. Άρα, όπως συνέβη και σε όλα τα υπόλοιπα, όπως συνέβη σε κάθε μεγάλη κρίση, αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, με αυτή την Κυβέρνηση, ο κόσμος πρέπει να νιώθει ασφαλής και στο τέλος της ημέρας η Κυβέρνηση πριν και πάνω από όλα βάζει το διεθνές δίκαιο και τα εθνικά συμφέροντα.