Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ στην ΕΡΤ με το Γιώργο Κουβαρά  

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ στην ΕΡΤ με το Γιώργο Κουβαρά

 Σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και το αν υπάρχουν σκέψεις και για άλλα μέτρα στήριξης

Όσα παραπάνω λεφτά μαζεύουμε από την πολιτική μας και υπό την προϋπόθεση ότι δεν ξεπερνάμε τις οροφές δαπανών, γιατί υπάρχουν δύο προϋποθέσεις για να δώσεις και αυτό ίσως είναι μια απάντηση για πάρα πολλές αιτιάσεις, είτε της αντιπολίτευσης, είτε του κόσμου. «Γιατί δίνετε 400 ευρώ στους συνταξιούχους ή 500 μεικτά στους δημοσίους υπαλλήλους ή γιατί έχετε μειώσει το φόρο εισοδήματος από το 29 στο 20% και πάει λέγοντας, αν έχουν παιδιά 18%, 16% και δεν το μειώνετε παρακάτω, είτε δεν δίνετε παραπάνω». Δύο είναι οι προϋποθέσεις για να δώσεις ό, τι μπορείς παραπάνω με μόνιμο χαρακτήρα: η μία προϋπόθεση είναι να μαζέψεις τα λεφτά και αυτό προσπαθούμε να το κάνουμε αντιμετωπίζοντας τη φοροδιαφυγή με πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από ότι οι προκάτοχοί μας, οι προηγούμενοι από εμάς και η δεύτερη προϋπόθεση είναι να μεγαλώνεις την πίτα. Δηλαδή, ενώ μειώνεις τους φόρους, ενώ μειώνουμε τους φόρους από την ανάπτυξη της οικονομίας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, να έχεις παραπάνω φορολογικά έσοδα. Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι να μην ξεπεράσεις στις οροφές δαπανών. Άρα, αν καταφέρουμε στο τέλος του χρόνου ή στη μέση της επόμενης χρονιάς με την απόδοση των εσόδων, προσέξτε όχι με παραπάνω φόρους, με παραπάνω έσοδα να μας δοθεί αυτή η δυνατότητα… Έσοδα μπορείς να έχεις ενώ μειώνεις φόρους. Παράδειγμα: Έχουμε μειώσει, μαζί με τις μειώσεις που θα εφαρμοστούν το 2027, 91 φορές άμεσους και έμμεσους φόρους. Παρ όλα αυτά, τα φορολογικά έσοδα έχουν αυξηθεί. Γιατί; Πρώτος και κυριότερος λόγος είναι οι 600.000 θέσεις εργασίας που έχουν δημιουργηθεί με την πολιτική μας. Τις θέσεις αυτές δεν τις δημιουργήσαμε εμείς από μόνοι μας. Αλλάξαμε μία πολιτική, την κάναμε πιο αναπτυξιακή. Εκτοξεύθηκαν οι επενδύσεις. Από το 10% του ΑΕΠ έχουν φτάσει στο 17,5%, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 20%. Αυξήθηκαν πολύ οι εξαγωγές από το 20% πήγαμε στο 40% του ΑΕΠ και έτσι 600.000 πολίτες που ήταν άνεργοι και έπαιρναν από το κράτος, άρα τους πλήρωνε, κόστιζαν στο κράτος με το επίδομα ανεργίας, τώρα πληρώνουν στο κράτος φόρους και εισφορές τους οποίους έχουμε μειώσει. Και η δεύτερη πηγή εσόδων είναι η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Σχετικά με την ακρίβεια στη χώρα

Δεν αντιλέγω. Και όποιος δεν το παραδέχεται αυτό ζει σε άλλο πλανήτη, όχι σε άλλη χώρα. Ζούμε και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, την πιο επίμονη σε διάρκεια πληθωριστική κρίση. Μια ακρίβεια που επιμένει, όσο καμία άλλη και μάλιστα όπως πολύ σωστά το εντοπίσατε, ειδικά για τις επιχειρήσεις το ρεύμα, γιατί για τα νοικοκυριά έχουμε καλύψει πολύ μεγάλο μέρος, το μεγαλύτερο μέρος του αυξημένου κόστους και έχουμε πολύ χαμηλότερο ρεύμα σε σχέση με άλλες χώρες, όχι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, άρα συγκριτικά τα έχουμε πάει καλύτερα. Τεράστιο θέμα το στεγαστικό, ειδικά για όσους συμπολίτες μας μένουν στο νοίκι. Και το σούπερ μάρκετ. Όλα αυτά, είναι κάτι το οποίο περνάει και η χώρα μας και τα υπόλοιπα κράτη. Τι κάνεις λοιπόν όταν έχεις αυξημένες τιμές; Σίγουρα δεν μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί και να πεις «εξαφανίζω την ακρίβεια» ή να μοιράσεις χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν, όπως τάζει η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση επαναλαμβάνει ένα χιλιοειπωμένο αφήγημα, μια συνταγή που χρεοκόπησε τη χώρα. Πάμε στο τι κάνουμε εμείς.

(ερώτηση για τη μείωση του ΦΠΑ που εφαρμόζουν άλλες χώρες, όπως η Ισπανία)

Και το πήρε πίσω. Η Ισπανία το εφάρμοσε και το πήρε πίσω. Προσέξτε. Αν είχαμε απεριόριστους πόρους ή αντί για 2 δισ. που δίνουμε, 2,2 δισ. Τώρα πόσα δίνουμε για το 27; Για να καταλαβαίνει ο κόσμος με απλούς αριθμούς και απλά λόγια. Τώρα, είχαμε τη δυνατότητα να δώσουμε συνολικά 2,2 δις. 1,25 δις παραπάνω, τα μέτρα δηλαδή τα παραπάνω για το 2027 είναι 1,25 δις και είχαμε ήδη ανακοινώσει μέτρα τα οποία μαζί με τα καινούργια φτάνουν τα 2,2 δις. Αν είχαμε να δώσουμε 3 δις., αν δηλαδή οι οροφές δαπανών μας επέτρεπαν να δώσουμε 3 δις, τότε προφανώς θα συζητούσαμε κι άλλα μέτρα. Άρα, δεν είναι ότι είμαστε αντίθετοι στο να μειωθεί ο ΦΠΑ. Κάθε μονάδα μείωσης του ΦΠΑ συνολικά είναι 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Εμείς λοιπόν, στα 2 δις, αν μειώναμε δυο μονάδες το ΦΠΑ, έστω λοιπόν ότι το κάναμε αυτό, επί της αρχής αντίθετοι δεν είμαστε, δεν θα μηδενίζαμε το φόρο για τους τρίτεκνους, δεν θα μηδενίζαμε τον φόρο για τους αγρότες, δε θα δίναμε 500 ευρώ με μόνιμα χαρακτηριστικά στους δημοσίους υπαλλήλους. Πέρυσι, αντίστοιχα. Πέρυσι, δώσαμε περίπου τόσα, συνολικά 2 δις. Τι κάναμε πέρυσι; Κάναμε τη μεγαλύτερη μείωση του φόρου εισοδήματος. Ο φόρος εισοδήματος είναι ο φόρος που έχει να κάνει με τη ζωή των περισσότερων πολιτών. Δηλαδή, είναι ο φόρος για τους μισθωτούς στον ιδιωτικό τομέα, τους μισθωτούς στον δημόσιο τομέα, τους δημόσιους λειτουργούς, τους συνταξιούχους και τους ελεύθερους επαγγελματίες και τον πήραμε, προσέξτε, από το 29% που τον παραλάβαμε το 2019, τον είχαμε μειώσει στο 22% και τώρα είναι στο 20 και αν έχεις ένα παιδί 18, δυο παιδιά 16, τρία παιδιά 0, από 1/1/2027 αυτό, και πολύτεκνος προφανώς 0. Ακούστε τώρα ένα παράδειγμα, έχει σημασία αυτό. Όταν σου μειώνεται ο φόρος εισοδήματος από το 29%, εγώ δεν θα πω στο 0 ένας τρίτεκνος, ένας που έχει 2 παιδιά, 16 είναι περίπου μισός φόρος. Είναι το μισό περίπου του 29, το 16, κάτι παραπάνω από το μισό. Και η προκαταβολή φόρου από το 100% που ήταν στο 50%, γιατί μιλάμε για φυσικά πρόσωπα, τότε πληρώνεις περίπου το μισό φόρο, έτσι; Γιατί είναι η μισή προκαταβολή φόρου και ο μισός φόρος, κάτι παραπάνω κιόλας από το μισό, γιατί αθροιστικά αυτά τα δύο δημιουργούν μεγαλύτερη μείωση. Αυτό συγκρίνετέ το δημοσιονομικά με περίπου τρεις μονάδες ΦΠΑ, τέσσερις μονάδες ΦΠΑ. Δεν το υποτιμώ. Έχει δύο ποιοτικές διαφορές. Το ξαναλέω, είναι ή το ένα ή το άλλο, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για όλα. Το λιγότερο ΦΠΑ, εγώ δεν το υποτιμώ, έχουμε μειώσει, ούτως η άλλως 25 ΦΠΑ, έχουμε μειώσει 25 ΦΠΑ για τις μεταφορές, τα ταξί, τις αερομεταφορές, τα βρεφικά είδη, τα είδη σχετιζόμενα με την υγεία. Γιατί όμως είναι καλύτερα αν έχεις να διαλέξεις να μειώσεις το φόρο εισοδήματος; Γιατί η μείωση του ΦΠΑ δεν θα ωφελήσει παραπάνω τη μεσαία τάξη που θέλουμε εμείς και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Θα ωφελήσει παραπάνω αυτούς που καταναλώνουν παραπάνω. Το ξαναλέω λοιπόν, δεν είμαστε κατά της μείωσης ΦΠΑ επί της αρχής, υπέρ είμαστε και έχουμε μειώσει 25 ΦΠΑ, μέχρι τώρα. Αλλά όταν έχουμε να διαλέξουμε λόγω δημοσιονομικής κατάστασης, προτεραιοποιούμε τους άμεσους φόρους.

Σχετικά με την παροχή 500 ευρώ στους συνταξιούχους το 2019 από τον Αλέξη Τσίπρα

Όχι, κάνουμε το αντίθετο. Θα σας πω γιατί. Τα 500 ευρώ στους συνταξιούχους, εμείς δίνουμε 400 ευρώ στους συνταξιούχους, σε όλους τους συνταξιούχους με μόνιμα χαρακτηριστικά. Ποια είναι η διαφορά; Ο κύριος Τσίπρας για να φτάσει στο τέλος να δώσει ένα επίδομα, που το «βάφτισε» 13η σύνταξη, είχε προηγουμένως αυξήσει ή επιβάλει 23 νέους φόρους. Συνολικά οι φόροι που είτε αύξησε, είτε επέβαλε ως νέους ήταν 23. Εμείς δεν έχουμε αυξήσει ούτε έναν φόρο -για να είμαι δίκαιος, διπλασιάσαμε τον ΕΝΦΙΑ των τραπεζών για να δώσουν κλειστά ακίνητα και τώρα αυξάνουμε τον φόρο σε κάποιες περιπτώσεις μελών Δ.Σ., γιατί είδαμε μια «τρύπα», είδε το υπουργείο Οικονομικών μία «τρύπα» και αυτό ήταν εις βάρος των… Μπορούμε μια χαρά να κάνουμε σύγκριση. Θα σας πω γιατί. Γιατί εμείς καταργήσαμε, ή μειώσαμε 91 φορές φορολογικούς συντελεστές. Και θα πει κανείς. «Το είπατε; Ναι, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας είχε μνημόνιο». Πρώτον, το μνημόνιο «θα το καταργούσε με ένα νόμο και ένα άρθρο». Ξέρετε, οι άνθρωποι στη ζωή μας, είτε είμαστε στην πολιτική, είτε είμαστε στη δικηγορία ή στη δημοσιογραφία, είμαστε μια οντότητα, η οποία γεννιέται και ζει και κάποια στιγμή έρχεται το τέλος της ζωής, που κρίνεται και για όλη του τη ζωή. Ο κύριος Τσίπρας διεκδικεί να έχει το μοναδικό προνόμιο, να είναι ο πρώτος πολιτικός που μπορώ να θυμηθώ εγώ, που να έχει δυνατότητα να έχει πολλές ταυτότητες, να ξαναγεννιέται πολιτικά, να λέμε «δεν πειράζει μωρέ, ο αντιμνημονιακός Τσίπρας δεν ήξερε», μετά «ο πρωθυπουργός Τσίπρας δεν πειράζει, πετάει τους συνεργάτες του, αλλά ξαναγεννιέται πολιτικά, δημιουργεί μια νέα ταυτότητα». Όταν ένας άνθρωπος λοιπόν, λέει τόσα ψέματα στους τόσους πολλούς δεν έχει θεωρώ τη δυνατότητα – δικαίωμά του να το ζητάει – να διαγραφούν όλα. Επανέρχομαι στην κουβέντα, λοιπόν, για το τι έλεγε τότε ο κ. Τσίπρας. Άρα ο κύριος Τσίπρας τι έκανε; Έπαιρνε 10 ευρώ από τη μία τσέπη και επέστρεφε στην άλλη τσέπη 1 στην καλύτερη περίπτωση. Εμείς τι κάνουμε; Μειώνουμε φόρους, αυξάνουμε τα έσοδα και επιστρέφουμε πίσω τα παραπάνω. Όσα παραπάνω μπορούμε. Εγώ δεν λέω ότι είναι ικανά, αρκετά, στους πολίτες.

Σχετικά με την αντίθεση της Νέας Δημοκρατίας στην παροχή επιδομάτων

Καταρχάς, όταν βάζεις φόρους, αυξάνεις φόρους, όπως έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και στο τέλος της ημέρας, από τα έσοδα των φόρων που έχεις βάλει, των παραπάνω φόρων, όχι τα έσοδα, τα φορολογικά τα παραπάνω από την ανάπτυξη της οικονομίας, δίνεις πίσω κάποια επιδόματα οne off, μια κι έξω, τότε αυτό είναι καταστροφικό για την οικονομία. Αυτό δεν το κάνουμε εμείς. Εμείς μειώνουμε φόρους, 91 φόρους, το ξαναλέω, έχουμε μειώσει, αν αθροίσουμε και αυτούς που θα μειωθούν το 27, που θα νομοθετηθούν στον προϋπολογισμό. Αυτή είναι η κύρια πολιτική μας. Και τι κάνουμε στα επιδόματα; Κάνουμε κάποια επιδόματα μόνιμα, που θεωρώ ότι πρέπει να παραμείνουν μόνιμα. Παράδειγμα: επίδομα μητρότητας, άδειας μητρότητας. Μια νέα μητέρα, ελεύθερη επαγγελματίας, αγρότισσα, ιδιωτική υπάλληλος, όταν γεννούσε μέχρι το ΄19 έπαιρνε ένα, μία κι έξω, επίδομα περίπου 850 ευρώ. Τώρα παίρνει για εννέα μήνες, κάθε μήνα, τον κατώτατο μισθό. Είναι καλό αυτό το επίδομα; Εδώ θα πω μια προσωπική μου θέση, που θα είναι μία από τις θέσεις που, θεωρώ, από τις θέσεις που θα διεκδικήσω να εφαρμοστούν και μετά τις εκλογές, αν μας ψηφίσει ξανά ο κόσμος και θα την υπερασπιστώ στην προεκλογική περίοδο. Ας πούμε, το επίδομα ανεργίας, θεωρώ ότι πρέπει να αξιολογηθεί από το μηδέν. Δεν θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή, με μια ανεργία χαμηλότερη από πολύ ισχυρές οικονομίες, όπως έχει η Ελλάδα, που είναι μια επιτυχία της χώρας, μπορεί να συζητάμε για επίδομα ανεργίας πάνω από κάποιους λίγους μήνες. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να θέλει να βρει δουλειά στη χώρα αυτή τη στιγμή και να μη βρίσκει. Η προσωπική μου θέση είναι, δεν θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει επίδομα ανεργίας πάνω από 2 μήνες. Είναι προσωπική μου θέση, γιατί θεωρώ ότι τα έσοδα αυτά πρέπει να κατευθυνθούν, δηλαδή τα λεφτά που θα γλιτώσουμε πρέπει να κατευθυνθούν στις επιχειρήσεις, στη μείωση ασφαλιστικών εισφορών για να επιδοτηθεί η εργασία. Κύριε Κουβαρά, κοιτάξτε να δείτε, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει επιχείρηση, ειδικά μικρομεσαία επιχείρηση που να μπεις μέσα και να μην σου πει ότι, «εκεί που είχαμε μεγάλο πρόβλημα ανεργίας στην Ελλάδα και τα νέα παιδιά έφευγαν στο εξωτερικό»- έχουμε μειώσει στο μισό την ανεργία των νέων- τώρα δεν υπάρχει επιχείρηση που να μη σου πει ότι «δεν βρίσκουμε εργαζόμενο». Πρέπει λοιπόν, το κράτος να κινηθεί, το ξαναλέω, αυτό είναι προσωπική μου θέση για να μην δημιουργήσω προσδοκίες που δεν πρέπει να τις δημιουργήσω. Θεωρώ ότι πρέπει να δούμε ενόψει των εκλογών από το μηδέν το θέμα του επιδόματος ανεργίας. Αλλά επιδόματα, όπως τα αναπηρικά και της μητρότητας, πρέπει να διατηρηθούν και να ενισχυθούν.

Σχετικά με το στόχο για αυτοδυναμία στις ερχόμενες εκλογές

Είναι ένας στόχος που, αυτή τη στιγμή, έχει μια απόσταση από το να επιτευχθεί. Άρα θέλει δουλειά, θέλει προσπάθεια, αποτέλεσμα και ταπεινότητα, αλλά είναι ο μόνος εφικτός στόχος που να οδηγεί σε μία ρεαλιστική διακυβέρνηση. Δεν είναι αυτονόητο, οι πολίτες θα το αποφασίσουν. Μπορεί να επιτευχθεί δηλαδή μπορεί και όχι, αλλά είναι η μόνη εναλλακτική η οποία βγάζει νόημα. Άρα, πιστεύω, ότι αυτό είναι υπέρ μας. Δηλαδή, όταν πηγαίνεις την ώρα της κάλπης, θα υπάρχουν 5, 10, 15, 20 εναλλακτικές διακυβέρνησης. Η μόνη εναλλακτική διακυβέρνησης, η οποία θα ειπωθεί για να γίνει και δεν θα την πούμε για να την πούμε, θα είναι η δικιά μας. Όλες οι υπόλοιπες εναλλακτικές, πάρτε τις μία-μία. Τι λέει; Τι λέει ο καθένας; Είναι λόγια του αέρα.

Σχετικά με κριτική για φαινόμενα αλαζονείας στη ΔΕΘ

Θα συμφωνήσω μαζί σας και με όσους συμπολίτες μας μας βλέπουν αυτή τη στιγμή και τηλεθεατές, ότι πρέπει, αν θες να σε πάρει στα σοβαρά αυτός ο οποίος απευθύνεσαι, είτε είναι ένας εν δυνάμει ψηφοφόρος σου, είτε είναι ένας συμπολίτης σου που πρέπει να τον πείσεις για την πολιτική σου, πρέπει πριν και πάνω απ’ όλα να προσέχεις το ύφος σου και τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι και κινείσαι. Αυτό όμως είναι ατομικό, το επιλέγει ο καθένας. Ας πούμε, ο Πρωθυπουργός έχει επιλέξει έναν άλλο τρόπο να πολιτεύεται, ένα άλλο ύφος, να πολιτεύεται, αυτό θεωρώ, το οποίο ο κόσμος θέλει να βλέπει, είτε συμφωνεί μαζί του κάποιος, είτε όχι. Δεν σηκώνει τους τόνους, δεν προκαλεί. Αν κάποιοι μεμονωμένα, είτε αυτοί είναι στην Νέα Δημοκρατία, είτε είναι στο κόμμα του κυρίου Τσίπρα, είτε είναι στο ΠΑΣΟΚ το κάνουν αυτό, τότε αυτό πρέπει να επισημαίνεται και να μην είναι το παράδειγμα. Καταρχάς, δεν ήταν μια συνολική κυβερνητική εικόνα. Δεν ξέρω σε τι απ΄ όλα αναφέρεστε, εγώ δεν είδα κάποια διαφορά. Θεωρώ ότι για να γραφτεί αυτή η κριτική από έγκριτους δημοσιογράφους, δεν ξύπνησαν ένα πρωί και τρελάθηκαν, κάτι είδαν και τους ενόχλησε. Εγώ δεν είδα κάποια διαφορετική αντιμετώπιση. Η κυβέρνηση δεν έκανε κάτι διαφορετικό, ούτε κάποια παραπάνω εκδήλωση έκανε, ούτε κάποια πολυτέλεια έκανε. Σίγουρα αναφέρονται, όσοι αναφέρονται, σε ατομικές συμπεριφορές. Πραγματικά, δεν το λέω για να αποφύγω την απάντηση. Δεν ξέρω που αναφέρονται, αλλά ως μία γενική διαπίστωση το λέω και πιστέψτε με, το λέω γιατί έχω βιώσει όλο αυτό από τα πολύ κάτω, από όσα ένας νέος δικηγόρος που πήγαινε  – επειδή πάντοτε ανήκω σε αυτόν τον χώρο – και συμμετείχε σε εκδηλώσεις, σε ομιλίες και στήριζε και εμένα κατά καιρούς, ατομικές συμπεριφορές με ενοχλούσαν. Αν τότε ενοχλούσαν μια φορά, τώρα ενοχλούν εκατό.

Σχετικά με το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας

Είναι μοναδικός μας στόχος η αυτοδυναμία, αλλά όπως πολύ σωστά είπατε, οι στόχοι κάποιες φορές επιτυγχάνονται, κάποιες φορές όχι. Και, ειδικά σε αυτή την περίπτωση, δεν εξαρτάται στο τέλος της μέρας από εμάς, εξαρτάται από τη δουλειά μας και την αποτελεσματικότητά μας, αλλά στο τέλος της ημέρας είναι απόφαση των πολιτών. Σε περίπτωση λοιπόν, που οι πολίτες πουν «όχι αυτοδυναμία» και είμαστε πρώτοι, όπως φαίνεται από όλες τις δημοσκοπήσεις, με μια σημαντική κιόλας διαφορά, τότε πρέπει να εξαντλήσουμε τα περιθώρια, αυτή είναι η πρόθεση του Πρωθυπουργού, να έχουμε κυβέρνηση. Η μόνη πολιτική δύναμη και αυτό είναι ένα ακόμα επιχείρημα, γιατί η λύση της αυτοδυναμίας, θεωρώ εγώ, οι πολίτες θα κρίνουν ότι είναι μονόδρομος, η μόνη πολιτική δύναμη που θα μπορούσαμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με βάση το παρελθόν του κόμματος αυτού, θα ήταν το ΠΑΣΟΚ. Αλλά το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη, ένα κόμμα το οποίο, λέει το ίδιο, ότι ο κύριος Τσίπρας αντιγράφει το 80% του προγράμματός του, συνυπογράφει πρόταση δυσπιστίας με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, καταψηφίζει ή δεν υπερψηφίζει τον υπουργό Οικονομικών που προσπάθησε να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, τον κύριο Στουρνάρα και δεν τον ενοχλεί η κυρία Ακρίτα και σε καμία περίπτωση δεν είναι προσωπικό, είναι πολιτικό, καθαρά και στη μία και στην άλλη πλευρά, δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως γίνεται να έρθει να συγκυβερνήσει με μας. Προσέξτε, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη έχει πάρει απόφαση συνεδρίου, όπου το μόνο που τους ένοιαζε δεν είναι να βγάλουν ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης, είναι να πουν «μακριά από τη Νέα Δημοκρατία». Δεν τους ενοχλούσε ούτε η κυρία Κωνσταντοπούλου, ούτε κανένας άλλος, ούτε ο κ. Τσίπρας. Το μόνο που τους ένοιαζε είναι να πουν ότι μην τυχόν και κυβερνήσουμε με τη Νέα Δημοκρατία. Η συγκυβέρνηση είναι μια άσκηση για δύο. Είναι ένα τανγκό που θέλει όπως όλοι οι αντίστοιχοι χοροί, δύο. Εμείς τι λέμε; Για πολιτικούς λόγους, για λόγους σταθερότητας, ανάπτυξης, γιατί είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη που δεν πιστεύει ότι τα λεφτά φυτρώνουν από κάπου. Λέμε στον κόσμο «τόσα έχουμε, τόσα μπορούμε να δώσουμε» και τον κοιτάμε στα μάτια και προσπαθούμε για παραπάνω, ζητάμε αυτοδυναμία. Αλλά δεν λέμε ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, «μακριά από εμάς το ΠΑΣΟΚ». Το ΠΑΣΟΚ πήρε απόφαση συνεδρίου και είπε ό, τι και να γίνει ήταν η θέση του κύριου Δούκα που έγινε στο τέλος πλειοψηφική θέση.

Για τον Α. Σαμαρά

Γιατί δεν είναι δυνατόν κύριε Κουβαρά την Πέμπτη πριν τις εκλογές, γιατί φαντάζομαι αν κάνει κόμμα  ο κύριος Σαμαράς και πολιτευτεί μέχρι και την Πέμπτη, Παρασκευή πριν τις εκλογές, θα μιλάει για μια μειοδοτική εξωτερική πολιτική, που για μένα ισχύει το εντελώς αντίθετο. Μπορώ να κάνω πολλές παραδοχές λαθών στην κυβερνητική πολιτική. Πρέπει να πούμε ότι υπάρχει μεγάλο ζήτημα στην ακρίβεια, παρά τις επιτυχίες μας στην οικονομία, αλλά θεωρώ ότι στο μόνο πεδίο που δεν έχει υπάρξει κυβέρνηση που να έχει κάνει τόσα πολλά και σημαντικά για τη χώρα είναι η εξωτερική πολιτική και η άμυνα. Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος είτε είναι πρώην πρωθυπουργός, είτε είναι ο οποιοσδήποτε, λέει μέχρι την Παρασκευή ότι είσαι «προδότης», ενώ έχεις ισχυροποιήσει όσο ποτέ τη χώρα, δεν μπορώ να φανταστώ πως τη Δευτέρα θα κάτσεις στο ίδιο τραπέζι μαζί του. Γιατί όμως; Γιατί η πολιτική και ειδικά η διακυβέρνηση του τόπου δεν είναι ένα παιχνίδι μοιράσματος θέσεων. Είναι εφαρμογή πολιτικών. Άρα, ο ίδιος ο κ. Σαμαράς με τις θέσεις που έχει διατυπώσει, τις εκφράσεις που έχει χρησιμοποιήσει, έχει κάνει μια τέτοια συζήτηση ουτοπική. Δεν έχει νόημα να το συζητάμε. (Τι χωρίζει τη ΝΔ με τον Σαμαρά) Δυο πράγματα θέλω να σας πω. Πρώτον, όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Σαμαράς ήταν υποψήφιος και έδωσε μάλιστα και τη μάχη στην πρώτη γραμμή στις εκλογές του 2023. Είχα την τιμή να είμαι γραμματέας του κόμματος και μπορώ να πιστοποιήσω την καταλυτική συνεισφορά του κ. Σαμαρά, ειδικά στην εκλογική του περιφέρεια αλλά και συνολικά στην εκλογική διαδικασία. (Για τη συμβολή του Α. Σαμαρά στις εκλογές του 2023) Βεβαίως. Και μάλιστα με την υποψηφιότητά του. Άρα όταν ο κύριος Σαμαράς κάνει ένα βίντεο και ακυρώνει συνολικά την κυβερνητική πολιτική, από την οικονομία μέχρι την υγεία και από τους ελεύθερους επαγγελματίες μέχρι την εστίαση κι από την εστίαση μέχρι την άμυνα και οτιδήποτε άλλο, τότε μου δημιουργεί μια απορία, πως γίνεται μια κυβέρνηση για τέσσερα χρόνια να μην τα έκανε όλα αυτά λάθος και μέσα σε 2, 3 χρόνια να τα έχει κάνει λάθος; Αυτό όμως είναι κάτι που θα απαντήσει ο κύριος Σαμαράς πολιτικά. Δεν είναι νομίζω το πρόβλημα του μεταναστευτικού, το αν θα πούμε τους παράνομους μετανάστες, λαθρομετανάστες και η αλήθεια είναι ότι και η έννοια λαθρομετανάστης λεκτικά δεν είναι λάθος, αλλά εγώ προτιμώ να λέω παράνομοι μετανάστες. Για ποιο λόγο προτιμώ να λέω παράνομοι μετανάστες; Όχι γιατί δεν ισχύει ο λαθρομετανάστης ως έννοια. Υπάρχει. Όπως υπάρχει το λαθρεμπόριο, όπως υπάρχουν και άλλες σύνθετες λέξεις με πρώτο συνθετικό κοινό. Γιατί προτιμώ να μιλάω για τις επιτυχίες μας στη μεταναστευτική πολιτική, παρά να τσακώνομαι με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις για το αν υφίσταται ή όχι η έννοια αυτή. Το μεταναστευτικό είναι μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, γιατί όσοι υπηρετούν μια «δεξιά ατζέντα» δεν έχουν πολιτική βάση να κινηθούν. Ο Μητσοτάκης κατάφερε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα όλων των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, εγώ δε λέω να το λύσει 100%, αλλά να έχει την καλύτερη δυνατή διαχείριση. Μέχρι το 2019, στις δομές στο Βόρειο Αιγαίο διέμεναν περίπου 51.000, λίγο πάνω από 51.000 παράνομοι μετανάστες και τώρα μένουν 3.000. Έχουν μειωθεί οι ροές κατά 80%. Το άσυλο δινόταν σε τρία χρόνια και κυκλοφορούσαν οι αιτούντες άσυλο είτε αν ήταν πρόσφυγες, στο τέλος κρίνονταν πρόσφυγες, είτε παράνομοι μετανάστες ελεύθεροι στη χώρα. Τώρα δίνεται σε δύο μήνες. Τώρα είτε φυλακίζεσαι αν είσαι παράνομος, είτε επιστρέφεις πίσω. Έρχεται κάποιος, κάνει αίτηση για άσυλο. Αν το πάρει το άσυλο είναι πρόσφυγας, εάν δεν πάρει άσυλο είναι παράνομος μετανάστης ή λαθρομετανάστης. Γι’ αυτό που είπατε  για τον κύριο Σαμαρά. Άρα; Άρα ναι, συμφωνώ ότι δεν υπάρχει βάση κριτικής ή η περιβόητη «δεξιά ατζέντα» για μένα είναι αυτονόητη πολιτική. Γιατί πρώτον, επί Μητσοτάκη έγινε η καλύτερη δυνατή διαχείριση του μεταναστευτικού. Δεύτερον, μετά από δεκαετίες βλέπουμε να γίνεται το αυτονόητο να μπαίνει η αστυνομία στα πανεπιστήμια και να διαλύει καταλήψεις και όλους αυτούς τους κυρίους, τους παραβατικούς εγκληματίες, να τους πηγαίνει στη δικαιοσύνη.

(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ) Ναι, και το παραδεχτήκαμε η πανεπιστημιακή αστυνομία ήταν μία από τις μεγαλύτερες αστοχίες των επτά ετών, γιατί ήταν της πρώτης τετραετίας. Αλλά αυτή είναι η διαφορά του πρωθυπουργού αυτού. Τις αστοχίες τις μεταβολίζει σε καλύτερες πολιτικές. Οι αστυνομικοί αυτοί δεν χάθηκαν. Πήγαν σε μάχιμες υπηρεσίες και τη δεύτερη τετραετία σε συνεργασία του υπουργείου Παιδείας και του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, για πρώτη φορά μετά από 45 χρόνια που δεν γινόταν λόγω της αλλαγής του νόμου για το άσυλο του 2019, όταν έχουμε μια κατάληψη διαλύεται σε λίγες ώρες και όλοι αυτοί οι κύριοι πάνε στη δικαιοσύνη και έχουμε πλέον και πειθαρχικές κυρώσεις.

Για την woke ατζέντα

Πάμε να τα πάρουμε με τη σειρά. Πρώτο δεδομένο. Ο νόμος αυτός δεν έχει καμία σχέση με την woke  ατζέντα. Είναι εντελώς άλλο πράγμα η woke ατζέντα. Ο νόμος αυτός λύνει, έλυσε μία εκκρεμότητα που αφορούσε δεκάδες συμπολίτες μας και έχει να κάνει με τον πολιτικό γάμο, την ισότητα στον πολιτικό γάμο και τη δυνατότητα που είχαν και έχουν πλέον, μετά την ψήφιση του νόμου αυτού, δύο άνθρωποι του ιδίου φύλου να υιοθετήσουν ένα παιδί. Μέχρι τότε, μέχρι τον νόμο αυτόν μπορούσε ένας άντρας ή μία γυναίκα, μόνος του ή μόνη της να υιοθετήσει ένα παιδί. Παράλληλα, είχε τη δυνατότητα να συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Άρα μέχρι τότε μεγάλωναν δύο άντρες ή δύο γυναίκες ένα παιδί. Ποιο ήταν το πρόβλημα; Ότι δεν κρίνονταν και οι δυο εάν είναι κατάλληλοι για υιοθεσία, όπως κρίνονται όλα τα ζευγάρια. Άρα ο νόμος αυτός κατά ένα ποσοστό μπορεί να πει κανείς ότι είναι και συντηρητικός γιατί έβαλε κανόνες σε κάτι που υπήρχε γύρω μας, το ζούσαμε, μεγάλωναν μέχρι τότε παιδιά. Άρα ο νόμος αυτός δεν έχει καμία σχέση με την woke ατζέντα. Τι είναι η woke ατζέντα; Τα 3, 4, 5, 25 φύλα, που είναι κάτι το οποίο ουδέποτε μπορούμε να αναγνωρίσουμε. Παραμένουν δυο τα φύλα γιατί αυτό ισχύει επιστημονικά. Αυτό ισχύει για εμάς, αυτό ισχύει νομικά και θα συνεχίσει να ισχύει νομικά. Άρα δεν υπάρχουν παραπάνω από δυο φύλα, ούτε ψηφίσαμε ποτέ κάτι τέτοιο. Υπάρχει ο πατέρας και η μητέρα. Δεν υπάρχει γονέας 1 και γονέας 2. Ούτε αυτό το αλλάξαμε. Δεν υπάρχει έγγραφο στη χώρα, ούτε πρόκειται να υπάρξει και όπου υπήρχε λόγω της αστοχίας του ISO ακαθόριστο φύλο, οτιδήποτε που αντίστοιχο υπήρχε και το 2013 επανέρχεται. Υπάρχει ο πατέρας και υπάρχει και η μητέρα. Υπάρχουν οικογένειες που τις μεγαλώνει ένας άνθρωπος, μονογονεϊκές. Και αυτή είναι μια οικογένεια και μάλιστα αξιέπαινη οικογένεια. Υπάρχουν οικογένειες που μια μαμά μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της και ένας μπαμπάς μεγαλώνει μόνος του τα παιδιά.

Μπλέκουν σκόπιμα διάφοροι κύκλοι της ακροδεξιάς ή οι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν ντε και καλά να κάνουν κακό σε αυτή την κυβέρνηση, αλλά στο τέλος της μέρας δημιουργούν ένα κλίμα τοξικότητας, μπλέκουν ένα νόμο ο οποίος ψηφίστηκε με την woke ατζέντα. Δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο. Θα σας πω ποιο ήταν το πρόβλημα αυτού του νόμου; Εγώ δεν κρύβω τα λόγια μου. Πρώτον, ότι πέσαμε στην παγίδα τέσσερις μήνες να συζητάμε για ένα νόμο που είχε τη σημασία που είχε και την ίδια περίοδο, για παράδειγμα, να προχωράει η συζήτηση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, να προχωράνε μεγάλες μεταρρυθμίσεις για την οικονομία και τη δικαιοσύνη και κανείς να μην ασχολείται. Και δεύτερον, θεωρώ ότι στενοχώρησαν δικαίως ένα κομμάτι παραδοσιακών μας ψηφοφόρων που ούτε ακραίοι είναι, ούτε τίποτα, κάποιες υπερβολικές αντιδράσεις και πανηγυρισμοί. Άλλο οι πανηγυρισμοί και οι υπερβολικές αντιδράσεις, άλλο ο νόμος. Ο νόμος αυτός προέβλεπε μόνο αυτά τα οποία σας είπα, όπως ακριβώς σας τα είπα και χωρίς τίποτα παραπάνω. Εγώ πιστεύω στην παραδοσιακή οικογένεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι παραδοσιακή οικογένεια μια μαμά που μεγαλώνει τα παιδιά της και κάνει και δύο δουλειές. (Για το αν οι οικογένειες με γονείς του ίδιου φύλου είναι νομικά ισότιμες με μια παραδοσιακή οικογένεια) Νομικά είναι ισότιμη.  Δεν αμφισβητώ, γιατί το βασικό κριτήριο για μια οικογένεια είναι η αγάπη, γιατί υπάρχουν παραδοσιακές οικογένειες που ο ένας ή οι δύο γονείς ή ο μπαμπάς ή και η μαμά μπορεί και να χτυπάνε τα παιδιά τους. Άρα, θεωρώ ότι το βασικό το οποίο πρέπει να κρίνουμε για μια οικογένεια, χωρίς να κουνάμε το δάχτυλο, είναι αν προσφέρουν αγάπη, φροντίδα στα παιδιά τους, αν σέβεται ο πατέρας τη μητέρα και πάνω απ΄ όλα και οι δύο σέβονται τα παιδιά τους. Άρα, ας μην τσουβαλιάζουμε τις οικογένειες με βάση μόνο αυτό. Δεν θεωρώ όμως ότι ανήκει στην παραδοσιακή οικογένεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι κουνάω το δάχτυλο. Παραδοσιακή οικογένεια είναι η οικογένεια, η οποία στο τέλος της ημέρας είναι ο μπαμπάς και η μαμά ή κάποιες φορές το ξαναλέω, έμεινε μόνος του ένας και αξιέπαινα μεγαλώνει τα παιδιά. Άλλο λοιπόν η νομική ισότητα στον πολιτικό γάμο

Για τις αιτιάσεις του Α. Σαμαρά για τα ελληνοτουρκικά

Κοιτάξτε, δεν θα κάτσω εγώ να κάνω τον αναλυτή της σκέψης του κυρίου Σαμαρά. Ήταν πρώην πρωθυπουργός και όταν λέω σέβομαι τον κύριο Σαμαρά, δεν το λέω για να το πω. Δεν υποτιμώ σε καμία περίπτωση την προσφορά του, ούτε την υποβαθμίζω όταν ήταν πρωθυπουργός της χώρας. Αλλά όταν μια κυβέρνηση κάνει ακριβώς ότι έκαναν οι προηγούμενοι, δηλαδή ο κος Σαμαράς συναντιόταν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το ίδιο κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και φαντάζομαι πολύ σωστά θα κάνει και ο όποιος επόμενος πρωθυπουργός. Μακάρι να είναι για αρκετά χρόνια ακόμα, κατ΄ εμέ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά από κει και πέρα η ζωή κάνει κύκλους. Όταν λοιπόν και εσύ έκανες το ίδιο με αυτόν τον οποίο κατηγορείς και μάλιστα ο κ. Σαμαράς συναντιόταν με τον Τούρκο ομόλογό του με πολλές περισσότερες παραβιάσεις, με το casus belli, το απαράδεκτο και παράνομο, ενεργό και με μια κατάσταση εξίσου έκρυθμη κατά περιόδους. Και καλά έκανε και συναντιόταν γιατί διεκδικούσε για τη χώρα. Αλλά προσέξτε ποια είναι η διαφορά. Από το 2019 μέχρι σήμερα έχουμε εθνικές επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική που δεν τις είχαμε. Έχουμε το θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Για πρώτη φορά η σφραγίδα της Ευρώπης έχει μπει στην κατοχύρωση των απώτατων διοικητικών ορίων της χώρας. Έχουμε υπογράψει ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο έχουμε επεκταθεί στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο έχουμε εξοπλιστικά προγράμματα που δεν τα φανταζόμασταν. Rafale, Belharra, F16, F-35, ασπίδα του Αχιλλέα. Όταν μέσα σε 7 χρόνια έχουν γίνει όσα δεν έγιναν συνολικά στις προηγούμενες δεκαετίες, είναι δυνατόν να κατηγορήσει αυτή την κυβέρνηση και μάλιστα σε χρόνια πολέμων, κρίσεων ότι είναι μειοδοτική;

Για το αν υπάρχει σήμερα κίνδυνος κλιμάκωσης με την Τουρκία

Η επικεφαλίδα της πολιτικής μας, η κεντρική στρατηγική μας στόχευση ήταν η ισχυροποίηση και είναι η ισχυροποίηση της χώρας και σας παρέθεσα μια σειρά… Δεν έχουμε κρύψει ποτέ ότι εμείς πιστεύουμε στον διάλογο. Απαρέγκλιτα σεβόμαστε το διεθνές δίκαιο, άρα τα ήρεμα νερά δεν είναι αυτοσκοπός. Ο διάλογος δεν είναι αυτοσκοπός. Ο διάλογος πράγματι για εμάς είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος να διεκδικήσουμε τα συμφέροντά μας. Το ότι συνομιλείς με κάποιον δε σημαίνει ότι υποχωρείς. Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται μία κλιμάκωση. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή κίνδυνος μεγάλης έντασης. Δεν πρέπει να υπάρξει μεγάλη ένταση, αλλά παράλληλα λέω, κάτι το οποίο το είπε πολύ χαρακτηριστικά και ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών ο κ. Γεραπετρίτης, ότι η Ελλάδα είναι πιο ισχυρή από ποτέ και μπορεί να διαχειριστεί όπως πρέπει κάθε πρόκληση και κάθε κατάσταση, αλλά κίνδυνος αυτή τη στιγμή ορατός δεν υπάρχει.

Για το αν θα υπάρξει συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο του Γενικού Συμβουλίου του ΟΗΕ

Δεν είναι αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα του Έλληνα Πρωθυπουργού, εφόσον αλλάξει κάτι… Είναι κάτι το οποίο δεν το αποκλείω, αλλά αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα δεν υπάρχει. Εφόσον αλλάξει κάτι θα ενημερωθείτε.

Για συνάντηση Φιντάν – Γεραπετρίτη

Δίαυλοι επικοινωνίας υπάρχουν και πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν. Και δεν υπάρχει κανένας λόγος να σταματήσει να υπάρχει αυτή η επικοινωνία. Θα σας πω κάτι, ακόμα και σε κορυφαίο επίπεδο, όταν για παράδειγμα επισκέφθηκε την Αθήνα, το Μέγαρο Μαξίμου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θυμάστε πόσο χρήσιμο ήταν το βήμα αυτό, γιατί εκεί έδωσε μια πολύ ηχηρή απάντηση ο Έλληνας Πρωθυπουργός για την υποτιθέμενη τουρκική μειονότητα και πολλά άλλα ζητήματα. Όταν λοιπόν σου δίνεται το βήμα και απαντάς, τότε νομίζω ότι ισχυροποιείσαι περισσότερο. Άρα θα συνεχίσει να υπάρχει…

Για τη διακήρυξη των Αθηνών

Βεβαίως. Στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, εκεί που υποδέχονταν παράνομους μετανάστες, με την Τουρκία να παίζει έναν κακό ρόλο τότε στο μεταναστευτικό, τώρα η Τουρκία είναι σύμμαχός μας στη διαχείριση του μεταναστευτικού, στα νησιά υποδέχονται νόμιμους τουρίστες. Μα πώς θα φτάσουμε από τους 50.000 διαμένοντες στο Βόρειο Αιγαίο στους 3.000; Υπάρχει συνεργασία στο μεταναστευτικό και στο χτύπημα των δικτύων των λαθροδιακινητών. Οι παραβιάσεις έχουν υποχωρήσει κατά πολύ. Ναι, περνάμε τώρα μία περίοδο μεγαλύτερης έντασης, αλλά στη μεγάλη της εικόνα η περίοδος αυτή δεν έχει καμία σχέση με αυτό το οποίο ζούσαμε στο προηγούμενο χρονικό διάστημα. Από εκεί και πέρα, προσέξτε, εμείς είχαμε, έχουμε και συνεχίζουμε να έχουμε μία και μοναδική εθνική θέση, που την υπηρέτησαν όλοι οι πρωθυπουργοί, την υπηρετεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μία διαφορά έχουμε με την Τουρκία: Τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου, επί τη διαδικασία του διεθνούς δικαίου και καμία άλλη διαφορά.

Για τις δηλώσεις των Υπουργών Γ. Φλωρίδη και Α. Γεωργιάδη για τα ελληνοτουρικά

Έχουμε δημιουργήσει τις συνθήκες, ούτως ώστε όταν παραδώσουμε στον όποιον επόμενο την εξουσία, μακάρι να καταφέρουμε να έχουμε άλλη μια τετραετία, είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος γι’ αυτό, η Ελλάδα να βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο από άποψη αμυντικής θωράκισης και εξοπλιστικής κάλυψης, εξοπλιστικής θωράκισης, δηλαδή σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο σε επίπεδο εξοπλισμών, αλλά και σε επίπεδο εκπαίδευσης, λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις που προχώρησαν τα τελευταία χρόνια είναι πολύ σημαντικές και είναι γνωστό, ότι η λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων δεν επηρεάζεται η καθημερινότητά της από τις πολιτικές εξελίξεις. Όλα τα κόμματα, σέβονται τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά νομίζω αυτό που ήθελαν να πουν οι δύο Υπουργοί, με τον δικό τους τρόπο, να συζητήσουμε για τη διατύπωση, αλλά στην ουσία νομίζω συμφωνούμε, ότι σε μια περίοδο πολέμων, κρίσεων, μην ξεχνάμε αυτό το οποίο ζήσαμε πριν από 6 χρόνια στον Έβρο, δεν είναι πριν από 60 χρόνια και 100, είναι πριν από 6 χρόνια, είναι πολύ κοντά μας, ήταν μία κρίση πρωτοφανής, υβριδική απειλή στα σύνορά μας. Σε μια περίοδο λοιπόν που είναι πολύ πιο πιθανό, ω μη γένοιτο, να βιώσουμε κρίσεις, μία σταθερή κυβέρνηση και μια κυβέρνηση με έναν Πρωθυπουργό που έχει αποδείξει ότι αντιμετωπίζει επιτυχώς κρίσεις και προκλήσεις, είναι προτιμότερη για το να κοιμόμαστε ήσυχοι.

 (Δημοσιογράφος: Πάντως, τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία μας, που ήταν η κρίση της χρεοκοπίας, τώρα στη μεταπολιτευτική μας ιστορία τουλάχιστον, την αντιμετωπίσαμε με συμμαχικές κυβερνήσεις. Άρα, θέλω να πω, μήπως είναι πολύ τραβηγμένο να λέει κανείς τώρα, ότι μια πιθανότητα μη αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας θα οδηγήσει σε περιπέτεια τη χώρα στα εθνικά θέματα;)

Προσέξτε, καταρχάς είναι μη συγκρίσιμα. Είναι μη συγκρίσιμα μεγέθη, γιατί εδώ συγκρίνουμε μια, ω μη γένοιτο, κρίση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ή άμυνας και εσείς μιλάτε για τη διαχείριση μιας των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, που και εδώ βέβαια η ελληνική οικονομία σήκωσε κεφάλι και από εκεί που ήταν 27^η στους 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης, έχει διπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης από την Ευρώπη και πρέπει να τρέξουμε και πιο γρήγορα, με μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση. Αλλά επανέρχομαι σε αυτό το οποίο είπατε. Τότε υπήρχαν δύο κόμματα: Η Νέα Δημοκρατία, αρχικά με τον Αντώνη Σαμαρά και στη συνέχεια, όταν ψηφίστηκε το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, που αν δεν γινόταν αυτό τώρα δεν θα μιλάγαμε για Ευρώπη, για εξοπλιστικά προγράμματα, για Ταμείο Ανάκαμψης, για ΕΣΠΑ, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επί Βαγγέλη Μεϊμαράκη και του ΠΑΣΟΚ επί Ευάγγελου Βενιζέλου…

(Δημοσιογράφος: Και άλλοι βουλευτές και του Ποταμιού).

…Και άλλοι βουλευτές, οι οποίοι κράτησαν την Ελλάδα στην Ευρώπη. Τότε υπήρχαν δύο κόμματα, τα οποία με τις τεράστιες ιδεολογικές διαφορές που έχουν, έβαζαν την Ελλάδα πάνω από τα κόμματά τους και το πολιτικό κόστος. Όχι, δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό, ούτε τις διαθέσεις. Μισό λεπτό. Εγώ τι λέω; Μια συγκυβέρνηση όμως δεν μπορεί να γίνει μόνο επειδή συμφωνεί ένα κόμμα με ένα άλλο στα εθνικά. Και θα σας πω και κάτι. Εγώ δεν αμφισβητώ ούτε τον πατριωτισμό, ούτε του κυρίου Ανδρουλάκη, ούτε του κυρίου Τσίπρα, ούτε κανενός. Μακριά από μένα κάτι τέτοιο. Όμως σκεφτείτε, να πρέπει να διαχειριστεί αύριο – μεθαύριο ο Κυριάκος Μητσοτάκης μια κρίση και να πρέπει πρώτα να ρωτήσει ανθρώπους, οι οποίοι αμφισβητούν παγιωμένες θέσεις. Θα σας πω κάτι.

(Δημοσιογράφος: Πάντως υποθέτω ότι αν βρεθούμε σε μια ακραία σύγκρουση με την Τουρκία θα ενημερωθούν άμεσα οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Εθνικό μέτωπο θα κάνουμε, δεν θα πάει κάποιος μόνος του και οι άλλοι θα είναι απέναντι.)

Κύριε Κουβαρά, αυτή τη στιγμή καταρχάς μιλάμε για κάτι το οποίο τα ίδια τα κόμματα το έχουν αποκλείσει. Αν με ρωτάτε, δεν είναι όλα τα κόμματα το ίδιο. Δηλαδή αυτό το οποίο λέω για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ισχύει διαφορετικά για το ΠΑΣΟΚ, που εκεί δεν έχω να προσάψω κάτι. Υπάρχουν φορές που έχουν κι εκείνοι σηκώσει τον τόνο για να δημιουργήσουν μια μεγαλύτερη αντίδραση, αλλά δεν είναι το ίδιο ο κύριος Ανδρουλάκης με τα κόμματα της άκρας δεξιάς. Προσέξτε όμως, για να είμαστε και καθαροί. Προ ημερών, συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά απέκλεισε μόνο τη Νέα Δημοκρατία από μία πιθανή συγκυβέρνηση. Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ απεκλείσθη μόνο η Νέα Δημοκρατία από μία πιθανή συγκυβέρνηση. Με όλα αυτά λοιπόν τα δεδομένα, θεωρείτε ότι είναι πιο ασφαλές για τη χώρα να πρέπει όλοι αυτοί μεταξύ τους ή κάποιοι εξ’ αυτών να συνεννοηθούν ή να έχουμε μια σταθερή και αυτοδύναμη κυβέρνηση;

Για κυβέρνηση ηττημένων και αν μπορεί να γίνει τέτοια κυβέρνηση

Η «κυβέρνηση ηττημένων» ήταν το αφήγημα το 2023, τότε που είχε ψηφίσει την απλή αναλογική ο κ. Τσίπρας. Και μάλιστα κάνει μια λαθροχειρία. Συγκρίνει τις εκλογές του ’23 που υπήρχε η απλή αναλογική και τότε είχε προεξοφληθεί η δεύτερη κάλπη, με τώρα που δεν υπάρχει ζήτημα δεύτερης κάλπης. Εκτός εάν αυτό προκύψει από τη στάση των άλλων κομμάτων. Αλλά εμείς επιμένουμε, ότι δεν υπάρχει δεύτερη κάλπη. Μία, είναι η κάλπη και δεν το λέμε για να το πούμε. Γιατί τώρα δεν έχουμε απλή αναλογική. Τώρα, έχετε πολύ μεγάλη εμπειρία, υπάρχουν αυτά τα οποία λένε οι πολίτες, η κοινωνία, ο κόσμος, οι πολλοί, οι πολλοί δημοσιογράφοι, αυτά που λέγονται στη Βουλή και υπάρχουν και οι γνωστές διατυπώσεις, αυτό που λέγεται οι 5, 6 παρέες πέριξ του Κολωνακίου. Εκεί ένα από αυτά που συζητιούνται, είναι, η «κυβέρνηση ηττημένων». Εγώ θεωρώ ότι είναι κάτι, το οποίο είναι πέραν από βαθύτατα επιζήμιο για τη χώρα, είναι και κωμικοτραγικό. Δηλαδή, να λες στον κόσμο ότι θα ψηφίσεις Α, είτε ως κυβέρνηση είτε ως πρωθυπουργό και θα σου βγει Β, γιατί δεν αρέσει σε κάποιους λίγους. Η Δημοκρατία τα λύνει αυτά, απαντάει σε αυτά.

Για το αν μπορεί να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές ο Κασιδιάρης.

Είναι ξεκάθαρο το νομικό πλαίσιο. Είναι μια πρωτοβουλία νομική που την πήραμε εμείς ως Κυβέρνηση, όπου δεν μπορεί ένα κόμμα να συμμετέχει στις εκλογές, αν έτσι αποφασίσει η Δικαιοσύνη, σε περίπτωση που ο τύποις ή ο επί της ουσίας αρχηγός του έχει καταδικαστεί για κάποια αδικήματα, μεταξύ αυτών και αυτά τα οποία έχει καταδικαστεί ο κύριος Κασιδιάρης, κατά τη διάρκεια της ονομαστικής του ποινής. Έτσι λέει ο νόμος. Προσέξτε τώρα. Εγώ δεν είμαι ο Άρειος Πάγος, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι. Ο Άρειος Πάγος θα ερμηνεύσει τον νόμο αυτό και όταν έρθει εκείνη η ώρα θα αποφασίσει. Άρα, ούτε μπορώ εγώ να σας πω ότι αποκλείεται, ούτε ότι εγκρίνεται κάτι τέτοιο. Μπορώ να σας πω όμως ότι, ό,τι μπορούσαμε να το κάνουμε, το κάναμε νομοθετικά. Εκεί σταματάει η δική μας εξουσία, της νομοθετικής, δηλαδή των βουλευτών και της εκτελεστικής.

Για το τι θα σήμαινε πολιτικά ένα κόμμα Κασιδιάρη ξανά.

Νομίζω ότι η καλύτερη απάντηση στην ακροδεξιά, τώρα δεν μιλάμε για τις εγκληματικές ενέργειες, αυτές τις αξιολογεί η Δικαιοσύνη. Μιλάμε τώρα για τις ακραίες πολιτικές θέσεις, δηλαδή τον ναζισμό που κρύβεται πίσω από έναν υποτιθέμενο πατριωτισμό. Η καλύτερη απάντηση σε τέτοια φαινόμενα, πολιτικά μορφώματα, οτιδήποτε, πέραν από τις απαντήσεις της Δικαιοσύνης, το ξαναλέω, είτε του Αρείου Πάγου είτε της ποινικής Δικαιοσύνης, είναι οι πολιτικές. Δηλαδή η ενημέρωση του κόσμου. Πλέον τα πράγματα είναι πιο επικίνδυνα λόγω των social media και της κακής τους χρήσης. Όλα συνδέονται μεταξύ τους. Δημοσίευσε η Eurostat, έχει αξία να το δείτε αυτό και να το δουν οι τηλεθεατές, ότι η Ελλάδα, οι Έλληνες, είναι οι τελευταίοι σε ποσοστό διασταύρωσης πληροφοριών στην Ευρώπη. Σημερινή έρευνα. Σήμερα έπαιξε ή χθες αργά το βράδυ. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει, ότι όσο λιγότερο διασταυρώνουμε, όσο λιγότερο ψάχνουμε, όσο λιγότερο παρασυρόμαστε από έναν πομπώδη ακραίο λόγο, τόσο πιο μπορεί να βρεθούμε σε έναν κίνδυνο. Τι λέω; Αυτοί μπορεί να λένε το οτιδήποτε. Η Ελλάδα κυβερνήθηκε όχι από την Χρυσή Αυγή, όχι από τον κύριο Κασιδιάρη, από την συγκυβέρνηση Αριστεράς και άκρας δεξιάς, ενός ακροδεξιού κόμματος. Σε καμία περίπτωση δεν τα συγκρίνω τα κόμματα αυτά με την Χρυσή Αυγή. Δεν λύθηκε κανένα πρόβλημα. Δεν είδαμε το κράτος να βοηθάει τους πιο ευάλωτους. Πάντοτε τα ακραία κόμματα βρίσκουν έδαφος όταν υπάρχουν προβλήματα. Όταν υπάρχει ακρίβεια, όταν υπάρχει ανέχεια. Εμείς πρέπει εκεί να απαντάμε με πολιτικές.

Για τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σαξονία και τις επερχόμενες γαλλικές εκλογές και τι θα σημαίνει για την Ελλάδα

Μας απασχολεί και πολύ. Θεωρώ ότι είναι ίσως, αν όχι η πρώτη, είναι μία από τις πρώτες και πιο σοβαρές πολιτικές και όχι μόνο πολιτικές συζητήσεις που πρέπει να κάνουμε ως Ευρώπη συνολικά, Ευρωπαίοι πολίτες, είτε είμαστε μέρος του πολιτικού συστήματος, είτε όχι. Γιατί ο ενεργός πολίτης είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του πολιτικού συστήματος. Η Ελλάδα δεν είναι εκεί. Και δεν το λέω μόνο με βάση τις εκλογικές επιδόσεις των κομμάτων ή τις δημοσκοπικές, τα δημοσκοπικά ευρήματα, δεν είναι εκεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάσουμε. Δεν έχουμε χρόνο να εφησυχάσουμε. Γι’ αυτό και πρέπει ο καθένας να καταλάβει το μερίδιο της ευθύνης που έχει και αναφέρομαι στους δημοσιολογούντες. Πρέπει να καταλάβουμε, για παράδειγμα, πριν από κάποιους μήνες πήραμε μια πρωτοβουλία, συμμετείχαν κορυφαίοι δημοσιογράφοι, πολλοί άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους, όχι δεν αναφέρομαι στο πολιτικό σύστημα, εκεί τα άλλα κόμματα γύρισαν την πλάτη, αλλά με διαφορετικές τοποθετήσεις, είτε πιο κοντά στις θέσεις της Κυβέρνησης είτε απέναντι στις θέσεις της Κυβέρνησης. Πήραμε μια πρωτοβουλία για την παραπληροφόρηση, για τον τοξικό λόγο. Ένα φόρουμ, το οποίο λοιδορήθηκε από την αντιπολίτευση και με βάση τα όσα έχουμε δει τους επόμενους μήνες, τον τοξικό λόγο που ακολουθείται κατά καλλιτεχνών, κατά πολιτών, κατά ευάλωτων συμπολιτών μας, ακόμα και η γυναίκα αυτή, η οποία μίλησε για το νέο νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη και απλά έκανε το «έγκλημα», να μιλήσει πριν τον Πρωθυπουργό, λοιδορήθηκε από ανώνυμα προφίλ. Μίλησα για την ανάγκη ταυτοποίησης στο διαδίκτυο. Όλα αυτά θεωρήθηκαν κυβερνητικές θέσεις. Εάν δεν καταλάβουμε ότι πρέπει η Δημοκρατία μας να οχυρωθεί, πρέπει να ξέρω εγώ ποιον έχω απέναντί μου, όταν γράφει ένα σχόλιο και λέει, βάζει και μια ελληνική σημαία…

Για τα τρολς του διαδικτύου

Καταρχάς, όποιος επιτίθεται κατά κάποιου άλλου και ειδικά όταν χρησιμοποιεί ακραίο και τοξικό λόγο, είναι το ίδιο επικίνδυνος και όταν μάλιστα τελείται και ποινικό αδίκημα και το ίδιο εγκληματίας, τέλος πάντων, τελών ποινικό αδίκημα, είτε το κάνει κατά της Νέας Δημοκρατίας, είτε το κάνει κατά των άλλων κομμάτων, είτε είναι νεοδημοκράτης, είτε είναι οτιδήποτε. Και μακάρι να αυστηροποιηθεί το νομικό πλαίσιο και όλοι αυτοί να εντοπίζονται εντός δευτερολέπτων. Εγώ έκανα μια πρόταση, όπως όταν παίρνεις κινητό, δηλώνεις τα στοιχεία ταυτότητάς σου στην εταιρεία που πας, όχι δημοσίως, έτσι και όταν θες να κάνεις ένα προφίλ σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης…

(Δημοσιογράφος: Άρα να πάψει η ανωνυμία…)

Όχι δημοσίως. Αν θες να λέγεσαι αντί για Γιώργος Κουβαράς, να λέγεσαι Νίκος Παπαδόπουλος ή ό,τι θες. Αλλά όταν κάποιος θέλει να σε βρει, άμεσα να μπορεί να σε εντοπίσει η Δικαιοσύνη. Δηλαδή να κάνει τη διαδικασία με την εταιρεία, την πλατφόρμα αυτή. Γιατί; Γιατί έτσι πρώτον θα υπάρχει μια αυξημένη δυνατότητα εντοπισμού. Και το κυριότερο, το ξαναλέω, δεν είναι πολιτική η συζήτηση αυτή. Στο διαδίκτυο υπάρχουν τεράστιοι κίνδυνοι για τα παιδιά μας… Είναι ένας «ωκεανός» που βρίσκονται μικρά παιδιά και μπορεί να μιλάνε υποτίθεται με ένα συνομήλικό τους και να είναι ένας άνθρωπος βαθύτατα επικίνδυνος.

Για την πολιτική και τους νέους σήμερα

 Σε αντίθεση με το τι συμβαίνει με εμένα και με κάποιους ακόμα νέους ανθρώπους και όχι μόνο στη Νέα Δημοκρατία που βγήκαν μπροστά τα τελευταία χρόνια και σε άλλα κόμματα, έχω δει νέους ανθρώπους που έχουν ένσημα, εγώ κύριε Κουβαρά, ενώ είμαι από μικρός στη Νέα Δημοκρατία, από φοιτητής, δεν έχω ζήσει ποτέ από την Νέα Δημοκρατία. Ζω από τη δουλειά μου. Αυτό δυστυχώς δεν είναι ο κανόνας και δεν ήταν ο κανόνας για πάρα πολλές δεκαετίες στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Οπότε, όχι μόνο οι νεότεροι, αλλά κυρίως οι νεότεροι, νιώθουν ότι ο μέσος εκπρόσωπος των πολιτικών κομμάτων σε ένα πάνελ είναι ξένος στη δική τους ζωή. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος. Δεν μπορεί να καταλάβει, πώς να ταυτιστεί ένας ελεύθερος επαγγελματίας με έναν άνθρωπο που δεν ξέρει τι είναι δήλωση ΦΠΑ. Πώς να ταυτιστεί ένας ιδιωτικός ή ένας δημόσιος υπάλληλος ή ένας συνταξιούχος που δούλευε 30, 40 χρόνια με έναν άνθρωπο που δεν έχει βάλει ποτέ ξυπνητήρι για να πάει στη δουλειά του; Ο δεύτερος λόγος, ειδικά για τη νέα γενιά, έχει να κάνει με το ότι μαζί με τις ψευδαισθήσεις, τέλειωσαν και τα λεφτά. Αυτό είχε την καλή οπτική ότι πλέον δεν μπορούμε να ζούμε και δεν ζούμε με δανεικά. Από την άλλη, πλήρωσαν οι νεότερες γενιές σωρευμένες αμαρτίες προηγούμενων δεκαετιών. Όχι των πολιτών, των κυβερνήσεων.

(Δημοσιογράφος: Άρα υπάρχει και μία οργή λέτε;). Βέβαια. (Δημοσιογράφος: Μήπως υπάρχει και μία έλλειψη οράματος;).

…Γιατί είναι πολύ της μόδας τώρα το όραμα από όλα τα κόμματα. Εγώ δεν υποτιμώ τη διάσταση του πολιτικού οράματος. Είναι πιο σημαντική από τα μέτρα. Από όλα αυτά. Αλλά, γιατί φτάσαμε στο σημείο ένας τριαντάρης, ένας σαραντάρης, μια νέα μητέρα να μην μπορεί κατά πάσα πιθανότητα να αγοράσει το δικό του σπίτι, το δικό της σπίτι; Γιατί φτάσαμε εκεί; Γιατί για πολλές δεκαετίες η χώρα αυτή με αποφάσεις κυβερνήσεων, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση το ΠΑΣΟΚ του ’80, έδινε λεφτά από εκεί που δεν υπήρχαν, στερώντας τα λεφτά αυτά από τις σημερινές νεότερες γενιές, από το σημερινό συνταξιούχο, από το σημερινό δημόσιο υπάλληλο. Άρα αν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα όραμα για τη νέα γενιά, το βασικό που πρέπει να της πούμε είναι, ότι αυτό πρέπει να χτιστεί πάνω στην αλήθεια.

(Δημοσιογράφος: Εσείς είσαστε 100% ταγμένος στην πολιτική; Έχετε σκεφτεί ποτέ να γυρίσετε στη δουλειά σας όλα αυτά τα χρόνια, που το κάνετε αυτό;).

Το αντίθετο. Εγώ θέλω πάρα πολύ να νομιμοποιηθώ από την ψήφο των πολιτών. Γι’ αυτό και μετά την απόφαση του Πρωθυπουργού είμαι υποψήφιος και θα είμαι στις επόμενες εκλογές στο Βόρειο Τομέα Αθηνών. Θέλω για κάποια χρόνια, ελπίζω όχι πάρα πολλά, όσα χρόνια θέλουν οι συμπολίτες μας, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας στο Βόρειο Τομέα, να δώσω κάποιες μάχες και να βελτιώσω τη ζωή των ανθρώπων. Μία από τις πρώτες αποφάσεις που πήρα όταν είδα ότι «αλλάζουμε πίστα», γιατί άλλαξα πίστα στην ενασχόληση, όταν με πρότεινε ο Πρωθυπουργός για Γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας το ’21 και στη συνέχεια μου ανακοίνωσε, ότι θα εκπροσωπώ την Κυβέρνηση και στη συνέχεια ανέλαβα καθήκοντα Υφυπουργού για τα ΜΜΕ, ήταν να ενισχύσω το δικηγορικό μου γραφείο σε δικηγορική εταιρεία, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε είμαι σε αναστολή, γιατί η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Σήμερα μπορεί να είσαι πάρα πολύ καλά, αύριο μπορεί να μην υπάρχεις. Δεν έχω σκοπό, λοιπόν, να βρεθώ από τη μια μέρα στην άλλη στον αέρα. Εμένα η ιδιότητα μου η επαγγελματική ήταν και παραμένει η δικηγορική. Και είμαι και πάρα πολύ εντάξει με αυτό. Δηλαδή πολλά από αυτά της καθημερινότητας μου λείπουν. Και εν πάση περιπτώσει, ευτυχώς πλέον, ευτυχώς, πλέον δεν υπάρχει τρόπος να ζήσεις από την πολιτική.

Για τη χειρότερη και την ωραιότερη προσωπική στιγμή στην πολιτική

Η ωραιότερη στιγμή ήταν τον Νοέμβριο του 2023, όταν μας έφεραν τον μικρό, τον Δημήτρη. Στην πολιτική η ωραιότερη στιγμή, θα το πω γιατί ήταν απίστευτο για εμένα και μετά από λίγο έστειλα και ένα μήνυμα στον Πρωθυπουργό, ήταν στο εξωτερικό τότε, γιατί αν δεν είχα πάρει αυτές τις ευκαιρίες, δεν θα τη ζούσα, ήταν τα εγκαίνια του γραφείου μου. Πέραν του κόσμου που ήρθε, πέραν από ανθρώπους που ήταν πάντοτε μαζί μου και ήρθαν για μένα να με τιμήσουν, να είναι μαζί μου, είδα πολύ κόσμο που δεν είχε πάει ποτέ σε πολιτική συγκέντρωση. Και πιστέψτε με, ούτε φανατικοί είναι όλοι αυτοί, ούτε συμφωνούν με όλα όσα κάνουμε. Έχουν τις ενστάσεις τους. Πιστεύουν βέβαια στην ευρύτερη πολιτική του Πρωθυπουργού. Η πιο δύσκολη. Δεν θα συγκρίνω με τίποτα. Κάθε φορά που έπρεπε να απαντήσω σε  ψεύδη, σε όλο αυτό του ξυλολίου, αλλά ταυτόχρονα να έχω στο μυαλό μου, ότι απευθύνομαι και σε ανθρώπους που χάσανε τα παιδιά τους. Μιλάω για τα Τέμπη και θεωρώ ότι συνολικά αυτή ήταν η πιο δύσκολη στιγμή αυτών των 7 ετών. Δεν το συζητάμε. Υπήρχαν και άλλες δύσκολες, μέρες φυσικών καταστροφών, κρίσεων.

(Δημοσιογράφος: Η στιγμή παραμένει ένα βαθύ τραύμα, το οποίο δεν έχει φύγει από την ελληνική κοινωνία…)

Εννοείται και αδικεί πάρα πολύ αυτό το τραύμα κ. Κουβαρά, ο τρόπος που κάνουμε την κουβέντα. Αντί να συζητάμε για το πως βρίσκεται κάποιος σε μια θέση, είτε είναι σταθμάρχης, είτε οποιοσδήποτε άλλος. Αντί να συζητάμε για το πόσο γρήγορα προχωράνε τα έργα, όπως η 717 που επί των ημερών μας ολοκληρώθηκε, αλλά διαχρονικά υπάρχουν ευθύνες και τις οποίες εμείς αναλάβαμε στο δικό μας κομμάτι, συζητούσαμε για ανύπαρκτα θέματα. Δημιουργήθηκαν μια σειρά από fake news…

(Δημοσιογράφος: Μην μου ανοίξετε τώρα το θέμα των Τεμπών γιατί έχουμε μισό λεπτό στη διάθεσή μας… Ανανεώνουμε το ραντεβού μας, για να συζητήσουμε και γι’ αυτό και υπάρχουν και άλλα θέματα που δεν έθεσα, αλλά δεν προλαβαίνει κανείς να τα θέσει όλα. Θεώρησα ότι δεν είναι τόσο της επικαιρότητας, της σκληρής τώρα, το θέμα των υποκλοπών, το οποίο παραμένει, παρά το γεγονός ότι είναι στο αρχείο…).

 Αποφασίζει η Δικαιοσύνη.

*Το link της συνέντευξης: https://youtu.be/YJ3fzdroiDI