Τρέχον Άρθρο
Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Πολιτική κουζίνα »  του ΕΡΤNews

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Πολιτική κουζίνα »  του ΕΡΤNews

 

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Πολιτική κουζίνα »  του ΕΡΤNews και τiς δημοσιογράφους Γεωργία Σκιτζή και Γεωργία Σαδανά

 Σχετικά με τις μεταγραφές στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛΑΣ

Νομίζω ότι η πολιτική είναι πολιτικές, προγράμματα, ιδέες τις οποίες υπηρετείς και δεν είναι μεταγραφικό παζάρι με όρους ποδοσφαίρου ή μπάσκετ, το οποίο έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον,  η αθλητική ειδησεογραφία σε επίπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ και τη χειμερινή αλλά κυρίως τη θερινή μεταγραφική περίοδο, είναι η πιο ενδιαφέρουσα. Όλοι ασχολούμαστε, περιμένουμε το καλοκαίρι, ο κόσμος που είναι κάποιες μέρες διακοπές και τα Χριστούγεννα, τι θα γίνει, ποιος θα πάει πού. Εδώ μιλάμε για τις ζωές των ανθρώπων. Και θεωρώ πάρα πολύ δύσκολο, δεν μπορώ να μπω στο μυαλό κάποιου, ο οποίος μπορεί τη μία εβδομάδα να είναι στο ένα κόμμα, την άλλη εβδομάδα να είναι στο άλλο κόμμα και να περιμένει να δει πού θα πάει, με βάση ενδεχομένως το πού θα έχει περισσότερες πιθανότητες να εκλεγεί. Δικαίωμα κάθε πολιτικού, κάθε βουλευτή, να πάει σε όποιο κόμμα επιθυμεί και προφανώς, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτές είναι αποφάσεις των κομμάτων, δικαίωμα κάθε κόμματος και του Προέδρου του να αποφασίσει την προσχώρηση οποιουδήποτε βουλευτή. Καθαρές κουβέντες, όπως λέτε, για να μην παρεξηγηθώ, δεν μας πέφτει λόγος, αλλά δεν μπορούμε να μην το σχολιάσουμε. Είναι άλλο πράγμα η διεύρυνση ενός κόμματος, που είναι, θεωρώ, μια κίνηση απαραίτητη για την ενδυνάμωσή του, αλλά η διεύρυνση δεν πρέπει να συνεπάγεται αλλοίωση. Άρα η μία προσχώρηση σε σχέση με την άλλη, διαφέρει, όπως καταλαβαίνετε.

 

Σχετικά με τη διεύρυνση που επιδιώκει η ΝΔ και το τι θα έχουν τα ψηφοδέλτια

Εμείς επενδύουμε στη διεύρυνση, αλλά, όπως είπα και πριν, άλλο διεύρυνση, άλλο αλλοίωση. Για παράδειγμα, ανακοίνωσε ο κ. Ανδρουλάκης την κ. Κασιμάτη. Επιλογή του. Αυτός είναι ο Πρόεδρος του κόμματος, εκείνος αξιολογείται, δεν είναι απόφαση που θα μπορούσε να ληφθεί από κάποιον από εμάς. Αλλά εγώ θυμάμαι ότι το ΠΑΣΟΚ, στα πάρα πολύ δύσκολα χρόνια της «πλατείας», τότε που κάποια πολιτικά κόμματα μαζεύτηκαν στην πάνω και στην κάτω πλατεία, ήταν ένα εκ των δύο κομμάτων, μαζί με τη ΝΔ, που επειδή δεν υιοθέτησε τη ρητορική του λαϊκισμού και των εύκολων υποσχέσεων, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα και τους πολίτες, λοιδορήθηκε πολύ. Και λοιδορήθηκε από συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικούς. Μία εκ των οποίων, μην το προσωποποιήσουμε, ήταν και η κ. Κασιμάτη- γιατί δεν  είναι προσωπικό με την κ. Κασιμάτη- ήταν από τα ενεργά στελέχη στην πρώτη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν δέχεται ο κ. Ανδρουλάκης, λίγο παραπάνω από 10 χρόνια μετά, επί των δικών του ημερών, στελέχη τα οποία πρωταγωνίστησαν σε αυτές τις επιθέσεις και αυτή την πολιτική διαμάχη, που είχε ξεφύγει και των ορίων, κατά και του δικού του κόμματος, να προσχωρούν στο κόμμα του- επειδή ενδεχομένως μπορεί να θεωρεί ότι θα του φέρουν κάποιες ψήφους- προφανώς είναι δικαίωμά του, είναι επιλογή του, δεν του κάνει κανείς μαθήματα, αλλά αξιολογείται γι’ αυτό. Γιατί η πολιτική είναι πολιτικές, αλλά είναι και πρόσωπα που τις υπηρετούν. Θυμίζω ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε και για τα επόμενα χρόνια, η Ελλάδα είναι στην Ευρώπη επειδή οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ εκείνο το καλοκαίρι του 2015 ψήφισαν να μείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη. Αν δεν το είχαν κάνει αυτό οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τότε, δεν θα ήμασταν στην Ευρώπη, ενώ τους έλεγαν προδότες, γερμανοτσολιάδες, και τους βουλευτές και τα στελέχη και τους πάντες. Αποφάσισε ο κ. Ανδρουλάκης στελέχη των κομμάτων που ήταν απέναντι σε αυτή τη λογική- ο καθένας με τη δική του κλιμάκωση, άλλοι πιο έντονα, άλλοι λιγότερο έντονα- να τα φέρει στο κόμμα του. Αυτό νομίζω ότι είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αφήσουμε να περάσει έτσι, εννοώ να μην το σχολιάσουμε.

 

Για το αν η Ν.Δ. θα μπορούσε να συνυπάρξει με το ΠΑΣΟΚ και τα όσα είπε ο Πρωθυπουργός σχετικά με αυτό

Εμείς έχουμε την πιο ξεκάθαρη στάση και θέση και νομίζω ότι αυτή τη στιγμή η δική μας εναλλακτική διακυβέρνηση είναι η μόνη που βγάζει νόημα για τον κόσμο. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί, μπορεί κάποιος να διαφωνεί. Πολλοί εκ των συμπολιτών μας παραμένουν αναποφάσιστοι και περιμένουν να μας δουν μέχρι και την τελευταία ημέρα πόσο αποτελεσματικοί θα είμαστε, πόσο θα παραδεχθούμε τα λάθη μας. Αλλά θεωρώ ότι αυτό το οποίο λέμε έχει αρχή, μέση και τέλος. Εμείς τι λέμε; Μονόδρομος για εμάς- το  είπε πολύ σωστά ο Πρωθυπουργός στο συνέδριο του Πρώτου Θέματος, δεν υπάρχει μονόδρομος με την έννοια ότι αυτό που λέμε και τέλος, Δημοκρατία έχουμε, ο κόσμος αποφασίζει, οι πολίτες αποφασίζουν- η μόνη επιλογή η οποία βγάζει μια λογική, έχει λογική, είναι η αυτοδυναμία της ΝΔ. Θέλω να το εξηγήσω αυτό. Κατ’ αρχάς γιατί θεωρώ ότι αυτοδύναμες κυβερνήσεις, έχει αποδειχθεί, εν συγκρίσει με άλλες χώρες και με άλλες στιγμές, ότι μπορούν να πάρουν πολύ πιο γρήγορα αποφάσεις σε περιόδους, ω μη γένοιτο, κρίσεων. Δυστυχώς ζούμε σε μια περίοδο που οι κρίσεις είναι μια νέα κανονικότητα και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο που ζούμε. Και η Ελλάδα ευτυχώς έχει καταφέρει να διαχειριστεί- συγκριτικά, το ξαναλέω με άλλες χώρες- καλύτερα τις κρίσεις αυτές. Όλα βέβαια αυτά αξιολογούνται. Αλλά πέραν αυτού, πάμε στο σενάριο που οι πολίτες αποφασίζουν, γιατί και εκείνοι είναι οι κριτές και εκείνοι θα έχουν τη δική τους ετυμηγορία ότι δεν παίρνουμε αυτοδυναμία. Το μόνο κόμμα το οποίο έχει δείξει μια θεσμική σοβαρότητα και συνέπεια τα προηγούμενα χρόνια είναι το ΠΑΣΟΚ. Αλλά ένα ΠΑΣΟΚ όπως αυτό του Βαγγέλη Βενιζέλου ή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, που δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα καταψήφιζε τον νόμο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στους ανήλικους, που είναι ένα αίτημα κάθε σπιτιού που μας βλέπει, κάθε πατέρα και κάθε μητέρας, που δεν θα συνέπραττε ποτέ, έστω στην κατάθεση μιας πρότασης δυσπιστίας με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που δεν θα έπαιρνε στελέχη τα οποία πρωταγωνίστησαν στον ΣΥΡΙΖΑ του 2010, ’12, ’15. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη. Άρα είναι άλλο ΠΑΣΟΚ, εντελώς διαφορετικό με αυτό που είχαμε συνηθίσει,  παρά τις τεράστιες διαφορές που είχαμε πάντοτε και έχουμε ιδεολογικά με το ΠΑΣΟΚ.

 

Σχετικά με το «όχι» του ΠΑΣΟΚ στην συγκυβέρνηση με Ν.Δ. και το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας

Το ξαναλέω, εμάς ο στόχος μας είναι η αυτοδυναμία. Το ΠΑΣΟΚ πήρε μια απόφαση στο συνέδριο να μη συγκυβερνήσει με τη ΝΔ, χωρίς να αποκλείει την κ. Κωνσταντοπούλου, τον κ. Βαρουφάκη, τον κ. Τσίπρα, οποιαδήποτε άλλη πολιτική δύναμη, και αυτό λέει αρκετά, έως πάρα πολλά θα έλεγα. Και αυτή η απόφαση είναι στην κρίση και των μελών του και των πολιτών. Η απάντηση στο «με ποιον θα κυβερνούσατε αν δεν είχατε αυτοδυναμία» δεν θα μπορούσε να είναι άλλη. Γιατί πάρα πολύ απλά δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ΝΔ, τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως Πρωθυπουργό, να συγκυβερνά με όλα τα υπόλοιπα κόμματα του άκρατου λαϊκισμού, οποιουδήποτε μέρους του πολιτικού φάσματος. Αλλά και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, με τις ίδιες τις αποφάσεις που έχει πάρει, έχει καταστήσει μια τέτοια επιλογή πάρα πολύ δύσκολη. Γι’ αυτό θεωρώ ότι η δική μας πολιτική εναλλακτική, εναλλακτική διακυβέρνησης, είναι η μόνη η οποία βγάζει νόημα για τον κόσμο.

 

Για το αν η Ν.Δ. έχει επιλέξει ως πολιτικό αντίπαλο τον Α. Τσίπρα για να αποδυναμώσει το ΠΑΣΟΚ

Καλά κάνετε και το ρωτάτε εσείς γιατί ακούγεται αυτό πάρα πολύ και το λένε και κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά έχετε πολύ μεγάλη εμπειρία για να καταλάβετε ότι δεν θα μπορούσαμε εμείς να επιλέξουμε αντίπαλο. Όποιος το λέει αυτό υποτιμά την νοημοσύνη των πολιτών, των ψηφοφόρων, είτε του κόμματος, του κάθε κόμματος, ούτως ή άλλως οι  ψηφοφόροι, οι πολίτες δεν είναι κτήμα κανενός. Έχουν κρίση, μνήμη, συγκρίνουν, ακόμα και με τα πολλά προβλήματα τα οποία ζούμε αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές και μέχρι τώρα κατά πλειοψηφία μας εμπιστεύονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι δεδομένοι. Το ΠΑΣΟΚ είχε πολλές ευκαιρίες. Βρέθηκε έστω και με σπόντα στη δεύτερη θέση, στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης βρίσκεται μέχρι σήμερα. Έχει αυτή τη δυνατότητα να αντιπαρατεθεί θεσμικά, κοινοβουλευτικά, πολιτικά. Δεν του φταίει κανείς του ΠΑΣΟΚ, δεν του έφταιξε κανείς από τη ΝΔ όταν δεν κατάφερε να έρθει δεύτερο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη. Στη συνέχεια ο κ. Κασσελάκης έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ με αυτές τις πρωτοφανείς συνεδριακές διαδικασίες σε κέντρα διασκέδασης και με την επανεμφάνιση του κ. Τσίπρα πάλι το ΠΑΣΟΚ φαίνεται δημοσκοπικά τρίτο. Στο τέλος της ημέρας έχουν αξία οι δημοσκοπήσεις αλλά μπορεί στις εκλογές να δούμε κάτι άλλο. Άρα εμείς δεν επιλέγουμε αντίπαλο. Αυτό το οποίο σίγουρα έχει επιλέξει να κάνει το ΠΑΣΟΚ είναι να παίζει μπάλα με πολιτικούς όρους στο γήπεδο που παίζει και ο κ. Τσίπρας και τα υπόλοιπα κόμματα, ο καθένας με το δικό του τρόπο, με τη δική του ρητορική. Άρα εμείς δεν επιλέγουμε αντίπαλο. Και αν κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε ότι επιλέγοντας αντίπαλο, εν προκειμένω τον κ. Τσίπρα και αποδεικνύοντας στους πολίτες ότι είμαστε καλύτεροι από έναν Πρωθυπουργό που τον καταψήφισαν οι ίδιοι, θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους, είμαστε βαθύτατα γελασμένοι.

Για τον χρόνο των εκλογών και τις  μεταρρυθμίσεις που απομένουν

Έχουμε μπροστά μας κάποιους μήνες μέχρι την ημερομηνία των εκλογών, από Μάιο και μετά από ό,τι  καταλαβαίνω. Λέει ο Πρωθυπουργός, δεν θα είναι 2 Μαΐου που είναι το Πάσχα. Κάθε μέρα μετράει. Πρέπει να λύνουμε ζητήματα τα οποία προκύπτουν, παράδειγμα η σημερινή συνάντηση που είχε ο Πρωθυπουργός μαζί με όλους τους υπόλοιπους από τους συνεργάτες του, που ήμασταν παρόντες, με τους δημάρχους του Βόρειου Τομέα. Ζητήματα κρίσιμα για τον πρωτογενή τομέα, ζητήματα καθημερινότητας, αλλά και την υλοποίηση μέχρι τελευταία σελίδα του προγράμματος, δυνάμει του οποίου και ο ίδιος εξελέγη πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία επανεξελέγη. Δύο είναι τα κριτήρια, θεωρώ, με τα οποία θα επιλέξουν οι πολίτες. Το ένα είναι η αποτελεσματικότητα και το δεύτερο, νομίζω ότι όσο πάμε σε εκλογές έχει και μεγαλύτερη αξία, το τι μέλλει γενέσθαι, τι θέλει ο καθένας από εμάς, εννοώ η κάθε πολιτική δύναμη, να κάνει τα επόμενα χρόνια για την οικονομία, για την παιδεία, για την υγεία, συνολικά για τη χώρα. Άρα, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι το οποίο πρέπει να κάνουμε, παρά μόνο να κάνουμε καλά τη δουλειά μας, να είμαστε αποτελεσματικοί, ταπεινοί και να μην είμαστε δογματικοί. Όταν βλέπουμε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, να το προσαρμόσουμε, να το κάνουμε.

Σχετικά με το αν υπάρχουν πεδία στην κυβερνητική πολιτική που χρειάζονται αλλαγές

Εννοείται. Αν θεωρήσουμε ότι τα έχουμε κάνει όλα τέλεια, τότε έχουμε χάσει το παιχνίδι πριν ξεκινήσει. Εγώ θεωρώ ότι η κυβέρνηση αυτή έχει κάνει άλματα σε πολλά θέματα ή πολύ σημαντικά βήματα, για να μην είμαστε υπερβολικοί, όπως στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα. Ξεκινάω από αυτό. Θεωρώ ότι όσα έχουν γίνει αυτά τα 7,5 χρόνια, αθροιστικά δεν έγιναν όλα τα προηγούμενα χρόνια της Μεταπολίτευσης, σε αυτό το πεδίο. Έχει μετατρέψει μια οικονομία παρία, μαύρο πρόβατο, ουραγό της Ευρώπης, όπως ήταν μέχρι το 2019, σύμφωνα με όλους τους δείκτες της Ευρώπης, σε μια οικονομία η οποία αναπτύσσεται με διπλάσιο ρυθμό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και έτσι μπορούν σιγά-σιγά, μακάρι να το καταφέρουμε πιο γρήγορα, να ανεβαίνουν τα εισοδήματα, να δημιουργούνται δουλειές. Έχουμε δημιουργήσει σχεδόν 600.000 δουλειές λόγω της ανάπτυξης της οικονομίας, των επενδύσεων, της μείωσης των φόρων. Έχουμε προχωρήσει πολύ σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Τα μη κρατικά πανεπιστήμια, οι μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες έχουν ολοκληρωθεί στην υγεία, σε πολλούς τομείς και με κορυφαία, νομίζω και κοινής αποδοχής στην ψηφιακή μεταρρύθμιση. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν ζητήματα τα οποία δεν προχώρησαν στην ταχύτητα που έπρεπε ή στον χρόνο που έπρεπε, όπως είναι η μεταρρύθμιση στον πρωτογενή τομέα, στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Έγινε βέβαια και δεν ψηφίστηκε από τα υπόλοιπα κόμματα. Υπάρχουν ζητήματα καθημερινότητας που αγγίζουν τους πολίτες, το κόστος ζωής, το στεγαστικό. Δεν είναι ένα πρόβλημα που δημιουργήσαμε εμείς, αλλά οφείλουμε να το διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Για μένα το δημογραφικό είναι το κορυφαίο ζήτημα. Και πάλι, δεν είναι κάτι που δημιουργήθηκε αλλά οφείλουμε να το βάλουμε πρώτο. Οφείλουμε κάθε μέτρο, ειδικά την επόμενη τετραετία, να περνάει μέσα από τη ρήτρα, από το φίλτρο της διαχείρισης ενός ζητήματος που δεν είναι μόνο οικονομικό, κατά τη γνώμη μου και μπορούμε να αφιερώσουμε πολλές εκπομπές στο να το συζητάμε και να μην το λέμε επιδερμικά. Η αποκέντρωση, δεν είναι τα προβλήματα ίδια σε όλη την Ελλάδα. Χρειάζεται περισσότερο ισόρροπη ανάπτυξη. Μπορούμε να πούμε πάρα πολλά. Εμείς δεν θεωρούμε ότι είμαστε παντογνώστες ή τα λύσαμε όλα, αλλά έχουμε μια μεγάλη διαφορά από τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Απεχθανόμαστε τις συνταγές που έφεραν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, τις «μαγικές» συνταγές, τις εύκολες, εντός εισαγωγικών, «λύσεις», γιατί μόνο λύσεις δεν είναι.

 

Σχετικά με το αν θα μπορούσε η κυβέρνηση να δώσει περισσότερα στους πολίτες από το πλεόνασμα

Δίνουμε όσα παραπάνω μας επιτρέπουν οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες. Ξέρετε πάρα πολύ καλά και θεωρώ ότι πλέον το ξέρει και η αντιπολίτευση, απλά λαϊκίζει και κάνει ότι δεν ισχύει, ότι δεν επιτρέπεται σε μια κυβέρνηση να δώσει παραπάνω από τα όρια των οροφών δαπανών. Γιατί αν το κάνει αυτό, μπαίνει σε διαδικασία επιτήρησης με ό,τι συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Άρα δεν μπορούμε να δώσουμε παραπάνω από τις οροφές δαπανών. Όσοι το ισχυρίζονται αυτό, έμμεσα ισχυρίζονται δύο τινά: είτε φόρους κρυφούς, τους οποίους δεν τους λένε, για να χρηματοδοτηθούν τα μέτρα αυτά, γιατί αν πάρεις άλλους φόρους, θα πάρεις δηλαδή τα λεφτά από τη μία τσέπη, μπορείς να τα δώσεις στην άλλη, εμείς δεν θέλουμε να αυξήσουμε κανένα φόρο, είτε να διακινδυνεύσουμε να μπει η χώρα μας σε επιτήρηση. Εμείς δεν θέλουμε τίποτα από τα δύο. Και είναι κάτι το οποίο επιμελώς αποφεύγει να συζητήσει η αντιπολίτευση. Πώς μαζεύτηκαν τα λεφτά αυτά; Γιατί ωραία, να προτείνεις μέτρα, ευχάριστος γίνεσαι στον κόσμο που σε βλέπει. Ένας πολίτης που έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος της σύνταξής του ή ένας νέος, ο οποίος ακόμα χρειάζεται μεγαλύτερη ενίσχυση εισοδήματος ή ένας που είναι στα 30, στα 40, στα 50, χρειάζεται βοήθεια, εννοείται, αλλά τα λεφτά προκύπτουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο, μια πολιτική. Εμείς ήμασταν αυτοί, λοιπόν, που αυξάνοντας τις επενδύσεις, τις εξαγωγές και δημιουργώντας δουλειές, αλλά και αντιμετωπίζοντας τη φοροδιαφυγή, έχουμε καταφέρει να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, το οποίο δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για αυτή τη χώρα, χωρίς να αυξήσουμε φόρους, μειώνοντας φόρους. 91 φόρους έχουμε μειώσει ή καταργήσει, αν συμπεριληφθεί και το 2027 και έτσι να μπορούμε να χρηματοδοτούμε μέτρα. Η αντιπολίτευση όταν βλέπει αυξημένα φορολογικά έσοδα, μιλάει για υπερφορολόγηση, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Είναι αυταπόδεικτο ότι η κυβέρνηση, τα τελευταία χρόνια που ισχύουν οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες, φτάνει στα όρια των οροφών δαπανών. Αυτό δεν λέει από μόνο του κάτι. Φτάνει στα όρια των οροφών δαπανών, αλλά αυξάνοντας όσο μπορεί τα περιθώρια με τα παραπάνω φορολογικά έσοδα. Τα παραπάνω φορολογικά έσοδα προκύπτουν από τρεις αιτίες. Η πρώτη είναι η ανάπτυξη της οικονομίας. Δηλαδή, παραπάνω εξαγωγές, παραπάνω επενδύσεις, λιγότεροι φόροι, ψηφιακό κράτος, άρα παραπάνω δουλειές. Περίπου 600.000 άνθρωποι που ήταν άνεργοι, τώρα βρήκαν δουλειά, άρα αυτοί δίνουν φόρους και εισφορές στο κράτος, τους οποίους έχουμε μειώσει. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερη αιτία, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. 1,5 με 2 δισ. παραπάνω τον χρόνο από αυτό. Είναι οι επιχειρήσεις της ΑΑΔΕ, της Οικονομικής Αστυνομίας, της ΔΑΟΕ, τα POS, ο νέος τρόπος μεταβίβασης ακινήτων, όλα όσα έχουμε κάνει, τέλος πάντων, ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια. Και η τρίτη αιτία είναι τα παραπάνω έσοδα από τον ΦΠΑ, που δεν τον έχουμε αυξήσει, τον έχουμε μειώσει σε 25 προϊόντα μάλιστα, αντιθέτως. Πόσα είναι τα παραπάνω έσοδα φέτος από τον ΦΠΑ, που είναι η τρίτη αιτία αύξησης των εσόδων; Περίπου 850 εκατομμύρια. Πόσα είναι μόνο τα έκτακτα μέτρα που έχουμε δώσει για την αντιμετώπιση μόνο της τελευταίας πληθωριστικής κρίσης λόγω της κατάστασης στη Μέση Ανατολή; Ήδη είναι 900 εκατομμύρια. Άρα και αυτά τα παραπάνω, η τρίτη αιτία των παραπάνω, έχουν δοθεί πίσω στους πολίτες, όπως έχουμε καθήκον και υποχρέωση, με αυτά τα μέτρα τα οποία παρατείνονται ανά δεκαπενθήμερο.

 

Σχετικά με υποθέσεις που έχουν προκαλέσει ζημιά στο ελληνικό δημόσιο και έχουν εξαρθρωθεί

Καταρχάς, όλα αυτά δεν ξεκίνησαν το 2026. Όλες αυτές οι αλλαγές, οι μεγάλες αλλαγές, με κορυφαία και τελευταία, την τελευταία διετία και κάτι παραπάνω που λειτουργεί η ΔΑΟΕ, η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, μια νέα διεύθυνση ελληνικής αστυνομίας, η οποία έχει εξαρθρώσει περισσότερες από 260, αν δεν κάνω λάθος, 262 εγκληματικές οργανώσεις. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πάρα πολύ σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που λειτουργεί η ελληνική αστυνομία, οργανώνεται, στην πολιτική βούληση, στον ποινικό κώδικα, δηλαδή στα άρθρα του ποινικού κώδικα, την αυστηροποίηση των ποινών και σε πολλά ακόμα. Όλα αυτά μαζί άλλαξαν την εικόνα. Άλλαξε, καταρχάς, ο τρόπος αντιμετώπισης ζητημάτων ενδοοικογενειακής βίας. Αυστηροποιήθηκε η νομοθεσία, επανήλθαν μόνο τα ισόβια στην ανθρωποκτονία, άρα και στις γυναικοκτονίες, ενώ η κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα είχε δώσει εναλλακτική πέραν των ισοβίων μέχρι 15 χρόνια. Αυστηροποιήθηκαν όλες οι ποινές στα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Δημιουργήθηκαν εξειδικευμένα γραφεία υποδοχής καταγγελιών. Έχουμε το panic button, τη γραμμή βοήθειας που μπορεί να καταφύγει κάποιος, μια γυναίκα η οποία νιώθει ότι υπάρχει απειλή στο σπίτι της, τα γραφεία υποδοχής κακοποιημένων γυναικών και παιδιών αυτών των γυναικών, για να μπορέσουν έτσι να προσφύγουν εκεί. Όλα αυτά δεν υπήρχαν και υπάρχουν, αντίστοιχα στη βία των ανηλίκων. Και αντίστοιχα μέτρα, όπως είναι δυνατότητες άμεσης κλήσης της αστυνομίας με διάφορους τρόπους, είτε διαδικτυακά είτε τηλεφωνικά. Η αστυνόμευση περιοχών όπου φαίνεται αυξημένη παραβατικότητα, οι ψυχολόγοι στα σχολεία. Προσέξτε, όλα αυτά δεν σημαίνει ότι πατήσαμε ένα κουμπί και εξαφανίστηκε η εγκληματικότητα. Όμως να συμφωνήσουμε ότι η εγκληματικότητα αυτή δεν άρχισε να εμφανίζεται το ’19, το ’20, το ’21, το ’22. Υπήρχε και πριν. Άλλες κυβερνήσεις όμως επέλεξαν να την κοιτάνε με απάθεια ή τέλος πάντων με μειωμένη ένταση ως προς τη διάθεση αντιμετώπισης. Εμείς λοιπόν έχουμε αλλάξει όλη αυτή τη λογική. Όλες λοιπόν αυτές οι εξαρθρώσεις, θεωρώ ότι πρέπει να πιστώνονται στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και όχι να χρεώνονται.

 

Σχετικά με την ρητορική του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στην κυβέρνηση

Θα απαντάμε όταν υπάρχει πρόκληση και μάλιστα όταν ξεφεύγει κάποιος των ορίων. Θεωρώ ότι ο κύριος Τσίπρας και με αυτούς τους χαρακτηρισμούς, αλλά και με την ανακοίνωση «βουλώστε το», ξέφυγε των ορίων. Ο κύριος Τσίπρας είναι πρώην πρωθυπουργός, εν ενεργεία πολιτικός αρχηγός, θεμιτή η πολιτική κριτική, ακόμα και όταν ξεπερνάει κάποια όρια, αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε εποχές που θέλουμε να αφήσουμε όλοι μας πίσω. Και νομίζω ότι αυτό έχει γίνει αντιληπτό. Είναι ο παλιότερος πολιτικός αρχηγός αυτή τη στιγμή στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Ο κύριος Τσίπρας κοντεύει τα 20 χρόνια ως πολιτικός αρχηγός. Αν δεν κάνω λάθος, εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το 2008. Μπαίνουμε στο 2027, πρώτα ο Θεός. Άρα, με ένα διάλειμμα που είχε όταν παραιτήθηκε από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, όλο αυτό είναι σχεδόν μια εικοσαετία. Άρα, όταν είσαι τόσα χρόνια στο πολιτικό σύστημα, δεν αναφέρομαι μόνο στον κύριο Τσίπρα, αντί να κουνάς το δάχτυλο στους άλλους, είναι καλύτερο να κάνεις την αυτοκριτική σου. Ήταν ο πρωθυπουργός του ποινικού κώδικα που σε πολιτικό επίπεδο αυτά τα οποία ψηφίστηκαν τότε, δεν έχουν προηγούμενο. Ήταν ο πρωθυπουργός των αμετάκλητα καταδικασμένων υπουργών από το ειδικό δικαστήριο, ο πρωθυπουργός των κατατμήσεων, όπως έχει καταγγελθεί πολλές φορές, των παρα- υπουργείων δικαιοσύνης. Εγώ δεν είμαι κριτής, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι κριτής. Όλους μας κρίνουν οι πολίτες. Και αν υπάρχει κάποιο ζήτημα το οποίο πρέπει να πάει στη δικαιοσύνη, το αξιολογεί η δικαιοσύνη. Αλλά να συμφωνήσουμε ότι ούτε κριτές είμαστε εμείς που μετέχουμε στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, είμαστε στην πολιτική σκηνή, ούτε δικαστές. Άρα, καλύτερα είναι να αφήσουμε τον κόσμο να κρίνει, να αξιολογεί και ως προς τα ζητήματα κράτους δικαίου και ελευθερίας του Τύπου, επειδή τυχαίνει και είμαι εκ των αρμοδιοτήτων μου σε αυτή τη διαδικασία, αξιολογούμαστε κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μια αντικειμενική αξιολόγηση από την Κομισιόν, που η Ελλάδα σε αυτήν την αξιολόγηση, άλλη μια χρονιά, το τελευταίο καλοκαίρι, πριν από λίγους μήνες, ήταν σε καλύτερη κατάσταση από 15 κράτη μέλη της Ευρώπης. Κάτι ξέρουν παραπάνω αυτοί από τον κύριο Τσίπρα.

 

Σχετικά με την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα

Προφανώς και υπάρχει ζήτημα, υπήρχε ζήτημα, δεν ξεκίνησε να υπάρχει τώρα. Ειδικά όσο πηγαίνουμε πιο κάτω στις ηλικίες, σε νεότερες ηλικίες, βλέπουμε μια μεγαλύτερη απόσταση. Οι άνθρωποι αυτοί δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρονται για το σπίτι τους, τη γειτονιά τους, το δήμο τους, την πόλη τους, τη χώρα τους. Ενδιαφέρονται, αλλά είναι απογοητευμένοι. Γιατί αλαζονικές συμπεριφορές, κυρίως του παρελθόντος, χωρίς να τις χρωματίζω πολιτικά, οριζόντιες θα έλεγα εγώ, παλαιότερα το πολιτικό σύστημα, ένα μέρος του γιατί παντού υπάρχουν καλοί και κακοί και πάντοτε σε όλα τα χρόνια υπάρχουν καλοί και κακοί, ένα μέρος του πολιτικού συστήματος πίστευε ότι επειδή είσαι βουλευτής ή υπουργός είσαι κάτι παραπάνω από τους πολίτες. Τίποτα παραπάνω δεν είσαι. Είσαι για ένα χρονικό διάστημα σε κάτι πολύ τιμητικό, αλλά έρχεσαι και παρέρχεσαι. Οι θέσεις αυτές έρχονται και παρέρχονται. Άρα και εσύ είσαι προσωρινός. Άρα σε αυτό το προσωρινό πέρασμα, πρέπει πρωτίστως να προσέχεις το ύφος σου και τον τρόπο σου. Άρα σίγουρα έχουν πολύ μεγάλη σημασία οι ατομικές συμπεριφορές, το ύφος, ο λόγος, όλα αυτά τέλος πάντων που όλοι πρέπει να προσέχουμε. Αλλά τώρα κοιτάξτε να δείτε, δεν θα λύσει το ζήτημα αυτό ούτε η τοξικότητα της αντιπολίτευσης, ούτε οι προσωπικές επιθέσεις, ούτε η στοχοποίηση ανθρώπων, ακόμα και με όρους οικογενειακής ευθύνης ή παλαιότερων εποχών. Νομίζω ότι αυτό που θέλει ο κόσμος είναι καθαρές απαντήσεις, πολιτική αντιπαράθεση και όχι με προσωπικές επιθέσεις ένθεν και κακείθεν και στο τέλος της ημέρας να έχει μια καθαρή εικόνα για το τι λέει ο καθένας και τι θέλει να κάνει για τη ζωή των ανθρώπων που μας βλέπουν και για τη χώρα.

Αν υπήρξε κάποια μέρα ιδιαίτερα δύσκολη που δεν θα την ξεχάσει ποτέ ως εκπρόσωπος

Εντάξει, υπάρχουν μέρες και μέρες, προφανώς. Δεν θα ξεχάσω, για παράδειγμα, όταν είχαμε τις καταστροφικές πλημμύρες, ήταν, νομίζω, αν δεν κάνω λάθος, λίγο πριν μια Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ήταν λίγες ημέρες πριν. Όταν οτιδήποτε συμβαίνει το οποίο έχει τραγικά αποτελέσματα, καταστροφικές πυρκαγιές πριν από δύο καλοκαίρια, οτιδήποτε καταλήγει σε διακινδύνευση της ζωής πολιτών ή σε απώλεια ανθρώπινων ζωών, η διαχείριση τέτοιων γεγονότων είναι πάρα – πάρα πολύ δύσκολη γιατί οφείλεις να δίνεις ενημέρωση στον κόσμο, αλλά οτιδήποτε και να πεις, προέχει η ασφάλεια των πολιτών. Αυτές είναι μέρες που δεν μπορείς να τις ξεχάσεις και σίγουρα τα πιο δύσκολα ζητήματα προς διαχείριση, γι’ αυτό και ειδικά σε αυτά μένω στις επίσημες ενημερώσεις και δεν προσπαθώ να πω κάτι παραπάνω, αλλά και να αποδομήσω τα πολλά, δυστυχώς, fakenews, είναι τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, γιατί εκεί δεν παίζουμε, γενικά δεν πρέπει να παίζουμε με τις ζωές των ανθρώπων, αλλά ειδικά όταν μιλάμε για τέτοια θέματα.

Για την υποψηφιότητά του στις προσεχείς εκλογές.

Είναι μια ηλεκτρική καρέκλα η θέση αυτή, πολύ τιμητική του κυβερνητικού εκπροσώπου. Η αλήθεια είναι ότι η παράδοση των κυβερνητικών εκπροσώπων με τον σταυρό δεν είναι και ιδιαίτερα καλή, υπό την έννοια ότι μαζί με την προβολή υπάρχει και η ανάγκη και η υποχρέωση απαντήσεων σε όλα τα θέματα. Δεν μπορείς να επιλέγεις, υποχρεούσαι να βγεις μπροστά και αυτό το κάνω, όπως έχω καθήκον να κάνω, δεν κάνω κάτι ξεχωριστό από αυτό το οποίο έκαναν οι προκάτοχοί μου. Τώρα, το πόσο καλά το κάνει ο καθένας, αυτό οι πολίτες το αξιολογούν και βέβαια ο Πρωθυπουργός που μας επιλέγει. Ο σταυρός είναι για μένα ό,τι πιο σημαντικό στην πολιτική. Θεωρώ ότι στην πολιτική πρέπει να μένεις όσο οι πολίτες θέλουν να μείνεις. Είναι η κορυφαία στιγμή λογοδοσίας εν προκειμένω στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, εκείνους που θα επιλέξουν δηλαδή να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές του 2027 και νομίζω ότι είναι και αυτό το οποίο είναι το πιο σημαντικό και ωραίο κομμάτι αυτής της πολιτικής διαδρομής. Γιατί η καλύτερη δημοσκόπηση είναι αυτή που γίνεται από ανθρώπους που μπορεί να μην γνωρίζεσαι προσωπικά, σε σταματάνε στο δρόμο, σε βλέπουνε σε ένα φούρνο, σε ένα εστιατόριο που είσαι με την οικογένειά σου… Δεν θεωρώ ότι είμαστε κάτι ιδιαίτερο. Κάνουμε μια σημαντική δουλειά για όσα χρόνια μας εμπιστεύεται τον καθέναν από εμάς ο εκάστοτε Πρωθυπουργός και για όσα χρόνια θέλουν οι πολίτες να είμαστε στην πολιτική, αλλά είναι και μεγάλη ευθύνη. Εγώ είμαι ευγνώμων από αυτά τα οποία μου λέει ο κόσμος, όχι μόνο τα θετικά, αλλά ακόμα και τις επισημάνσεις, γιατί βλέπω στην πλειονότητα των ανθρώπων που με συναντούν, ακόμα και αν δεν εντάσσονται στον δικό μας πολιτικό χώρο ή δεν είναι στις επιλογές τους, μακάρι να γίνει, η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία, ότι αναγνωρίζουν ότι δεν προκαλώ, ότι δεν είμαι από αυτούς που προκαλούν με τις απαντήσεις τους, προσπαθώ να κάνω όσο πιο ήπια, με τη μεγαλύτερη δυνατή υπομονή, αυτή τη δουλειά που είναι λειτούργημα, δηλαδή η ενημέρωση, η τεκμηρίωση, η αποδόμηση fake news και τα αντίστοιχα νομοθετικά καθήκοντα.  Βεβαίως, και παράπονα υπάρχουν, το πρώτο και κυριότερο το κόστος ζωής που είπαμε και πριν. Οφείλεις να απαντάς με σεβασμό και με ειλικρίνεια. Το να λες «εντάξει, μην ανησυχείτε, σε λίγους μήνες θα τα λύσουμε όλα ή θα βρούμε λεφτά με έναν τρόπο», είναι χειρότερο, είναι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις στον κόσμο.

Για την επέτειο του Πολυτεχνείου

 Είναι το Πολυτεχνείο εδώ, για να μας θυμίζει, η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ότι η πιο σταθερή Δημοκρατία και η μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια Δημοκρατία που έχουμε δεν ήταν καθόλου δεδομένη. Ήταν κάτι το οποίο ήταν αποτέλεσμα αγώνων των Ελλήνων πολιτών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, όλων εκείνων που πίστευαν και πιστεύουν στη Δημοκρατία. Ένα μέρος αυτού του αγώνα, μια κορυφαία πράξη εξέγερσης ήταν και η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οφείλουμε, λοιπόν, 53 χρόνια μετά να μην ξεχνάμε και να αγωνιζόμαστε καθημερινά για το αυτονόητο δικαίωμα που έχει κάθε πολίτης να εκφράζεται ελεύθερα και να θωρακίσουμε ως κόρη οφθαλμού τη Δημοκρατία μας.

Για την ημερομηνία των εκλογών

Δεν θα είναι 2 Μαΐου. Πιστέψτε με, το περιμένουμε και εμείς να ξέρουμε το προγραμματισμό μας. Ο Πρωθυπουργός θα μας λύσει αυτή την απορία.

Για το ιδρυτικό Συνέδριο της ΕΛ.Α.Σ. τον Φεβρουάριο

 

Καλό είναι να έχουν διαδικασίες όλα τα κόμματα.

 

 

https://youtu.be/F8n_6i-rq8c

 

 

 

Copyright © 2023-2026 - Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης & Επικοινωνίας, All Rights Reserved, Media.Gov.gr